Er zit weinig muziek in deze competitie voor Peter en Chris, hoogstens mij onbekende stukken met veel dissonanten. In onze klasse zijn drie team duidelijk sterker dan de rest, waarvan wij weer de beste zijn. Dat levert een tegenvallende 4e plaats op na 5 wedstrijden. We staan allebei op 50% terwijl we toch wel beter gewend zijn. Nix bovenaan meedraaien.

Na het drama tegen Reflex van vorige week was er hoop dat het beter zou gaan. Met 3-2 winst tegen Scylla is dat cijfermatig ook zo. Gevoelsmatig ligt het anders. Gelukkig vond Peter de draad die Chris volledig kwijt lijkt. Toch maar weer trainen op donderdagavond?

Onze twee gescheiden tegenstanders wilden op tijd thuis zijn, maar er kon gelukkig een biertje af. Hierna sloten we de tent en togen met gemengde gevoelens huiswaarts, nadat we op instructie van Maaike goed gekeken hadden of alle lichten uit waren en de kachel laag stond. Rijk zal TOV niet worden van dit soort avonden.

Welkom beste lezer bij weer een nieuw bericht over de prestaties van ons team.
Gisteren was het de beurt aan onze Nestrix en ondergetekende. Vol goede moed reden wij naar ATTC in Alphen aan den Rijn. We mochten daar aantreden tegen Jan en Eelco, twee tegenstanders waar ik al eerder tegen had gespeeld en zelfs van had gewonnen. Dat gaf goede hoop. Na 20 minuten inspelen begonnen we eindelijk aan onze wedstrijd. Traditiegetrouw begon Maaike niet maar mocht ik aftrappen. Mijn eerste partij was tegen een Jan, een lastige tegenstander. Jan pakte de eerste set met 11-9. Nog niet van slag wist ik de tweede set binnen te slepen met 5-11. Dat zag er dus goed en hoopgevend uit. Echter lukte het mij niet om de twee volgende sets te winnen (11-9 en 11-6) en ging Jan er met de winst vandoor.
Toen mocht onze nestrix tegen Eelco. Ook die ging in vieren. Maaike heeft haar vorm en vertrouwen terug en wist zowaar de eerste twee sets met 7-11 en 7-11 op haar naam te schrijven. Winst kon dus bijna niet uitblijven. Echter dacht Eelco daar anders over en in een opleving wist hij zomaar de derde set op zijn naam te schrijven. Met 11-5 was hij ineens te sterk voor nestrix. Maar toen, nestrix bleef koel en zette alles op alles en wist de vierde set in haar voordeel te beslissen. Met 9-11 pakte zij het eerste winstpunt voor ons.
Op naar de dubbelpartij. Daar kan ik kort over zijn. We verloren met 11-7, 11-9 en 11-3!!!! Hier moet nog wat op geoefend worden.
Nestrix bofte want zij mocht gelijk aan haar derde partij beginnen. Ditmaal mocht zij tegen Jan. In prachtige wedstrijd met schitterende rallies bleek zij te sterk voor Jan te zijn. Net als tegen Eelco pakte zij de eerste twee sets, 6-11 en 9-11, verloor de derde me 11-5 en dacht waarschijnlijk "wat jij kan, kan ik ook" en won de vierde set met 5-11.
Tussenstand 2-2. Nu kwam het dus op mij niet op de wedstrijdwinst binnen te halen. Ik begon mijn partij tegen Eelco belabberd. Netballetjes en twee keer tegen de voorkant van de tafel serveren leverde een verlies op van 11-3. Ik was mezelf even helemaal kwijt. Na een momentje rust begon ik aan de tweede set. Die ging goed. Mooie rallies en slagen die klopte leverde winst op. Met 9-11 pakte ik die set en begon vol goede moed aan de derde. Deze werd weer gewonnen door Eelco, met 11-8 pakte hij de winst weer dus maar weer naar set vier. Hier wist ik het tij weer te keren en de set met 7-11 te winnen. Op naar de beslissende set. Die werd echt retespannend. Ik was weer helemaal in mijn element en kon goed partij geven. Helaas lukte het net niet en won Eelco met 12-10 de set en pakte ATTC daarmee hun eerste overwinning van deze competitie.
Toen bij de afterparty alle uitslagen waren verwerkt bleek dat wij een plaats waren gestegen. Zoals jullie hieronder kunnen zien hebben zowel Reflex als wij 8 punten. Omdat wij echter van Reflex hebben gewonnen staan wij nu een plaats boven hun en nu vierde in het klassement. Toch leuk!!
De stand ziet er nu alsvolgt uit (alle teams hebben 4 wedstrijden gespeeld):
1. Play Fair met 18 punten
2. S 70 met 12 punten
3. De Treffers met 10 punten
4. TOV met 8 punten
5. Reflex met 8 punten
6. ATTC met 4 punten

De volgende wedstrijd is op 10-3 tegen DE Treffers. Dezze party wordt thuis gespeeld. Kom jij ook kijken??

Groet,
Martin

TOV 4
Het neusje van de Zalm
Gisteravond mochten Joop en ik (of zoals Martin zegt Nestrix, maar zo oud voel ik me nog niet 😊) een gezellig duo uit Voorschoten ontvangen. Gelukkig waren zij heel gezellig, want verder was er niemand, niet in de zaal en niet aan de bar, en dat is toch ongezellig. Joop is immer relaxed en maakt zich niet druk want slapen doe je toch wel en het gaat nergens over, en daar heeft hij helemaal gelijk in. Hadden maar meer mensen deze instelling. Des al niet te min wilde Joop natuurlijk wel winnen. Tegen Daphnis, spreek uit defny (ja dat is een man!), hij omschreef zich als de mindere van de twee. Toch had Joop 5 sets nodig om hem te verslaan, mooie lange rally’s waarbij de scheids helemaal duizelig werd. De eerste wedstrijd kon bij TOV worden bijgeschreven! Toen mocht ondergetekende tegen Max, de betere zogezegd. En inderdaad, hoewel de eerste twee sets redelijk makkelijk gewonnen werden, wederom met mooie rally’s waarbij over een weer zeer mooie ballen werden geslagen en de complimenten niet van de lucht waren ging Max een tandje beter spelen, zogezegd MaxVitaal. Het resultaat laat zich raden: in vijven van tafel geslagen. Wel ontzettend lekker gespeeld, en dat is de laatste tijd wel eens anders geweest. Stille hoop dat de crisis voorbij is???
Daarna natuurlijk het dubbel en dat ging als de rook, zoals mijn lieve echtgenoot placht te zeggen. Lekkere service van ondergetekende die Daphnis te hoog terugbracht, waarop Joop prachtig kon smashen precies op het puntje van de tafel, onhoudbaar! Zag er bijzonder fraai uit, écht het neusje van de Zalm!! Helaas gingen de eerste twee sets weer zo goed, dat daarna kennelijk bij ons het licht uitging en weer in vijven het schip in. Jaja dat gaat lekker zo, maar niet heus. Ook nu weer mooie rally’s en ballen geslagen die je niet voor mogelijk gehouden zou hebben. Het mocht helaas dus ook nu niet baten. Tussenstand 1-2 voor Voorschoten. Ja, ze zijn aardig maar niet zo aardig dat we ze gaan laten winnen!
Op naar de laatste rondes: Joop tegen Max en oh wonder, Max bleek niet meer zo vitaal en werd in 4 sets op zijn nummer gezet. Vermeldt moet worden dat Max zich niet zo maar gewonnen gaf want 2 van de vier sets werden met dubbele cijfers afgesloten. Stand dus 2-2. De laatste wedstrijd is het dus: erop of eronder oftewel winnen of verliezen! Die eer viel uw verslaggeefster toe. Met gezwinde spoed en haar krachtige maar soms wat onbesuisde manier van spelen mepte ze Daphnis van tafel, helaas toch een setje weggegeven, maar de jongeman had geen schijn van kans.
We mochten ons terecht de winnaars van de avond noemen. Zelden zo gezellig en lekker competitie gespeeld!

Een oude traditie maar eens nieuw leven inblazen. Hierbij dus een kort verslag van onze wedstrijd tegen Rijnsoever 6 met als begeleidend muzikaal thema 'One of these days' van Pink Floyd. Jaja, zo oud zijn we dus. Hoe langer je speelt, des te vaker kom je dezelfde personen tegen. Iedereen de hartelijke groeten van Aad Verkley.

Onze tegenstanders Jasper & Jasper kenden we nog van vorig seizoen, zogezegd de Twee J's van Katwijk. De een veel te goed, de ander een druistige jongeling dus goed te bespelen. 1 - 1 na de enkels met verlies van Peter tegen de sterkste en winst van Chris tegen de zwakste. Het dubbel leverde winst op na het nodige getob.

Chris kon het de sterkste Jasper even moeilijk maken maar was uiteindelijk tamelijk kansloos. Toen mocht Peter nog. 3-2 winst was dus mogelijk. De muziek zwelt aan, 3 - 2 verlies dus. Dinsdag hopelijk een ander stukje muziek.

Jeugdteam 2
Omdat jeugdteam 2 nieuw is een klein verslagje van hun eerste competitiewedstrijd thuis tegen VVV 4. Verlies met 3-7
Het begon met een 3 - 0 voorsprong omdat VVV maar twee spelers had. De derde was ziek.
In de wedstrijd bleek dat VVV-spelers duidelijk meer ervaring hadden. Geen schande dus!
In het dubbelspel (Simon en Samuel) waren er zeker nog kansen want daar waren 5 games voor nodig. Jan had wat moeite met het niveau, maar scoorde regelmatig mooie punten. Samuel gaf goed partij en sleepte bijna nog punt uit het vuur (6-11, 11-9, 9-11, 9-11). Ook Simon speelde verdienstelijk en verloor twee keer in 4 games. Ondanks het verlies wel een leuke wedstrijd. Voor volgende week staat de uitwedstrijd tegen ATTC op het programma. Zie ook rechts op deze pagina en klik op uitslagen met foto/

Beste Lezers,

Hier Martyne (Martin 2 weken aan de Cocktails),

4 November speelden we thuis tegen Scylla, belangrijke wedstrijd gezien zij nr 2 staan wij 1.
Ze kwamen met zijn 3en binnen, de Noppenman hadden ze thuis gelaten. Afwachtend wie er bij ons zou beginnen starten Jochem en ik (Yvonne) aan de wedstrijd. Helaas was Jochem te sterk voor mij. Ik verloor de wedstrijd in 3en 8-11, 10-12 en 9-11. Lag het aan mijn nieuwe Batje? Slim om daarmee te spelen midden in de competetie? Of was Jochem gewoon de sterkere, ik hou het op het eerste😬 Maaike aan de bak tegen Chow, die verloor ze in 3en helaas. De dubbelpartij ging ons goed af, die wonnen we in 4en tegen Jochem en Gijs. Next game tegen Chow won ik in 4en en de partij erna verloor Maaike tegen Jochem in 3en. Resultaat TOV4 tegen Scylla met 3-2 gewonnen, well done! 👏

Gisteravond speelden Maaike en ik de thuiswedstrijd tegen Docos 10, two nice and funny Indiërs.
Ik begon tegen Kuldeep, hij maakte het mij lastig maar won de wedstrijd in 4en.
Erna Maaike tegen Ashok die ze verloor in 4en.
Op naar de dubbel, die we hadden moeten winnen (we stonden 2 games voor) maar helaas in 5en verloren.
Dus die ervaring hebben we maar snel gewist.
Hup door naar de volgende game tegen Ashok. Die ging super, won deze in 3en.
Ik kon mijn spel spelen tegen hem en zijn schuif tacktiek doorbreken zodat ik heerlijk kon "rammen" met mijn forehand. Blijkbaar iets te enthausiast omdat de scheidsrechter die telde opdat moment (Kuldeep)
de slappe lach kreeg van mijn spel wat aanstekelijk op mijn lachspieren effect had. Gelukkig kon ik weer mijn focus terug krijgen en won dus in 3en.
Maaike aan de laatste partij tegen Kuldeep wat ze fantastisch deed! Maaike is back👏! Ze won deze glansrijk in 3en! Resultaat TOV4 tegen Docos10 3-2 gewonnen.
Nog 1 uitwedstrijd te gaan in deze Poule, 25 nov tegen Taverzo12.
We staan nog bovenaan in deze Poule, na de 25ste weten we of we kampioen zijn geworden en een klasse hoger gaan spelen volgend seizoen...

Groet Yvonne

Eindstand Grote Club Actie: 174 loten. €417,60 voor TOV. Bedankt.

Beste lezer.

Zoals jullie vorige week hebben kunnen lezen hebben wij, Maaike en ondergetekende, gisteren onze wedstrijd gespeeld tegen VVV. Onze eerste ontmoeting, op 11 september, eindigde in een stevige 5-0 overwinning. Wij waren er dan ook op gebrand om dit nog maar een keer te herhalen. Of het is gelukt lees je hieronder.
Omdat majesteit niet mee speelde, ben ik als eerste van start gegaan. Ik begon de wedstrijd net als vorige keer tegen Mark. Die partij won ik toen met 3-1. Het werd op de tweede game na niet heel erg lastig. De eerste pakte ik redelijk eenvoudig met 11-6. In de tweede game ging Mark echter een beetje raar doen en vond waarschijnlijk dat hij ook wel recht had op een puntje. Gelukkig is hem dat niet gelukt en pakte ik die game met 13-11. Daarna ging het weer soepel. Met 11-4 pakte ik onze eerste winstpunt van de wedstrijd. Nu was het aan onze nestrix Maaike. Zij mocht tegen Harry. Die partij ging ook in drieën en daar was de tweede game de spannendste. Waar Maaike de eerste verloor met 4-11 werd het in de tweede zowaar 14-16. Het was dan ook erg jammer dat het haar net niet lukte. Maar goed, we hadden nog een derde game. Helaas voor haar verloor zij ook die game en wel met 7-11. Stand 1-1. Op naar de dubbel. Die werd nog wel spannend. De eerste game pakten wij met 11-8. Onze tegenstanders dachten waarschijnlijk dat zij dat ook wel konden, want de tweede pakten zij met 8-11. Omdat zij toch lekker in een flow zaten pakten zij ook nog even de derde game met 3-11. Hier moest dus iets gebeuren. En ja hoor, wij veerden weer op en wonnen game 4 met 11-6. Echter gebeurde er hetzelfde als in game twee. Mark en Harry draaiden de stand om en wonnen de laatste game met 6-11. Stand 1-2 . Nu mocht ik tegen Harry. O ja, deze wil ik toch nog even met jullie delen. Tijdens de dubbel partij smashte ik zo hard en kwam de bal vanaf de tafel zo ongelukkig op Harry zijn hand dat hij er flink last van had. Er moest zelfs ijs aan te pas komen. Niet om te eten, maar om te koelen. Of de blessure heeft meegespeeld weet ik niet, maar ik wist wederom de partij in 3 games te beslissen in mijn voordeel. Met 11-5, 14-12 en 11-7 zette ik de stand op 2-2. Het was dus aan Maaike om daar 3-2 van te gaan maken en de winst te pakken. Onze nestrix ging ijzersterk van start. Met 11-8 en 11-6 pakte zij zomaar de eerste twee games en zag het er gunstig uit voor ons. Maar toen ging het mis. Mark herpakte zich en won game 3 en 4 met 5-11 en 6-11. Op naar game 5. Maaike wist zich nog wel te herpakken, maar de winst ging toch naar Mark. Met 9-11 pakte hij de partijwinst en daarmee won VVV ook de wedstrijd. Helaas, pindakaas. Wij hebben nu 4 punten voorsprong op Scylla, maar zij moeten hun wedstrijd deze week nog spelen. Het wordt dus echt nog spannend de komende weken. Scylla speelt dan tegen Docos. Ik hoop wel dat de mannen van Docos nog wat punten kunnen stelen van Scylla. Onze volgende wedstrijd is op 31 oktober uit tegen ATTC.

De stand:
TOV 4 gespeeld: 6 punten: 22
Scylla 9 gespeeld: 5 punten: 18
VVV 11 gespeeld: 6 punten: 15
ATTC 8 gespeeld: 6 punten: 13
Taverzo 12 gespeeld: 6 punten: 12
Docos 10 gespeeld: 5 punten: 5

Groet,
Martin

Beste lezer,

Wat fijn dat jullie er weer zijn. Helaas weet ik niet wie jullie zijn en weten, in ieder geval een aantal van jullie, niet wie ik ben. Doet het ertoe? Eigenlijk niet. Hierbij breng ik jullie op de hoogte van ons laatste avontuur, onze wedstrijd tegen Docos 10 in Leiden op vrijdag 3 oktober.
Terwijl heel Leiden bezopen of er tegenaan aan het feesten was arriveerden Yvonne en ik bij de vereniging in Leiden. Daar waar het normaal barst van de mensen stonden nu slechts twee spelers ons op te wachten, Ashok en Kuldeep. Twee uitermate vriendelijke mannen tegen wie wij het mochten gaan opnemen. Eerlijkheidshalve wil ik even meedelen dat wij er met een heel goed gevoel heen gingen. Van één van onze eerdere tegenstanders hadden wij gehoord dat wij deze partij wel makkelijk zouden moeten kunnen winnen. Docos 10 stond tenslotte onderaan met slechts 2 punten. Gelukkig onderschatten wij onze tegenstanders niet en terecht.
Volgens traditie, die alleen gebroken kan worden door majesteit, begon zij aan haar eerste partij. Deze was tegen Ashok. Haar tegenstander bleek ineens toch lastiger te zij dan gedacht, maar ja, Yvonne zou Yvonne niet zijn als zij niet koelbloedig zou blijven. Zij wist haar partij dan ook met 7-11, 10-12 en 6-11 te winnen. Best lekker en 1-0 voor ons. Nu was het mijn beurt tegen Kuldeep. Die kerel bleek een lastige gast te zijn. Hij heeft het zelfde spel als Yvonne, aan tafel en vooral niet te veel bewegen. Daar waar ik ongeveer de hele zaal rondren om een bal te halen blijf hij lekker staan. Hij pakte de eerste game makkelijk met 11-4. Dat kon natuurlijk niet en ik was vast beraden de wedstrijd toch te gaan winnen. De tweede game pakte beter uit en met 7-11 pakte ik mijn eerste punt. Kuldeep vond dat niet zo gezellig en besloot de derde game maar weer op zijn naam te schrijven met en 11-9 wist hij dat ook nog te flikken. Goed, werk aan de winkel voor mij dus. Ik keek Yvonne aan, haalde mijn schouders op en ging naar de tafel. Ik weet niet wat nou de doorslag heeft gegeven, het feit dat ik Yvonne had aangekeken of mijn schouders ophalen. Anyway, game vier was voor mij 8-11. Lekkerrrrrr. Maar toen game vijf, de alles beslissende game dus. Deze ging zo gelijk op dat het 10-10 werd. Iedereen weet wat er gebeurde, maar wat niemand verwachtte was dat de partij gerekt zou worden tot 20-22. Na veel gepuf en twee teamgenoten die zowat een hartaanval kregen wist ik uiteindelijk toch de overwinning te pakken. Zooooo lekker dat het voelde.
De stand was dus inmiddels 2-0 voor ons. Nu de dubbel. Dat was een makkie en ik zal er kort over zijn 2-11, 7-11 en 7-11. Tijd voor mijn partij tegen Ashok. Hij heeft meer mijn stijl van spelen, lekker aanvallen dus. Dat deed hij iets te goed naar mijn zin en ik verloor de eerste game met 11-9. Omdat ik niet wilde dat het weer een 5-gamer zou worden zette ik alle zeilen bij en pakte de daarop 3 volgende games, 9-11, 10-12 en 9-11. Wat grappig was, was dat Ashok na afloop vertelde dat hij dacht dat ik niet geconcentreerd was omdat ik af en toe een grapje tussendoor maakte (ooit geleerd van ene Dick Verbeek) en complimenten uitdeelde als hij echt goede ballen sloeg. Niets was echter minder waar. Ik was super gefocust. Nu de laatste partij Yvonne-Kuldeep. De eerste game leverde geen probleem op. Met 5-11 wist zij eenvoudig de winst te pakken. De daarop volgende games werden wat spannender, maar uiteindelijk pakte zij de winst met 9-11 en 10-12. Na afloop hebben gezellig nog iets met de mannen gedronken. De uitslag is dan wel 0-5 maar die weerspiegelt zeker niet het niveau van spelen van onze tegenstanders. Het waren echt spannende partijen en voor elke punt is, door ons alle vier, hard gevochten. Persoonlijk vond ik dit de meest bevredigende wedstrijd tot nu toe.
Dinsdag 7-10 spelen wij thuis. Ik nodig jullie uit om eens te komen kijken naar jullie favoriete team. Wij starten om 20:00 uur dus kom gezellig langs.

Stand:
TOV 4 - 17 punten
Scylla 9 - 15 punten
VVV 11 - 10 punten
Taverzo 12 - 9 punten
ATTC 8 - 7 punten
Docos 10 - 2 punten

Beste lezer.

Het competitie seizoen is weer begonnen dus het wordt ook weer tijd om een verslagje te schrijven. Eerst maar even ons team voorstellen:
Maaike, Yvonne, Okker (onze vaste invaller) en ik (Martin). Zo nu we dit hebben gehad kan ik van start.

Donderdag 11 september hadden Yvonne en ik onze eerste wedstrijd. Maaike is met vakantie dus konden wij samen de aftrap van het nieuwe seizoen doen voor ons team. Wij hadden onze eerste wedstrijd tegen VVV 11 in Leidschendam. Onze tegenstanders waren twee aardige mannen, Harry en Mark.
Volgens traditie begon Yvonne. Als eerste mocht zij tegen Harry. Die partij verliep erg lekker met 6-11, 4-11 en 6-11 pakte zij vrij eenvoudig de eerste winst. Lekker dus. Mijn beurt tegen Mark. Die werd gelijk spannend. Ik verloor de eerste game met 12-10. Niet zo lekker dus maar koelbloedig als ik was pakte ik de tweede game met 11-13 en wist daarna de partij af te maken met 7-11 en 5-11. 2-0 voor ons dus.
Vol goede moed gingen wij dan ook van start met de dubbel partij. Op de eerste game na (14-16) verliep het redelijk soepel. De partij werd gewonnen in drieën. Met een mooie 6-11 en 8-11 hadden wij onze derde winst te pakken en daarmee ook de wedstrijd al gewonnen.
Mijn partij tegen Harry was wel een erg spannende en werd uiteindelijk in de vijfde game in mijn voordeel beslist. En als laatste pakte Yvonne in drieën de laatste wedstrijd tegen Mark.
Met deze prachtige overwinning hebben wij gelijk ons visitekaartje afgegeven.

Na de prachtige, eerste, overwinning speelden wij gisteren thuis in een verder lege zaal tegen ATTC 8, Frank (die ik consequent Paul noemde) en invaller Arie. Het was wel even schrikken want ik had Paul en Frank verwacht en bovendien wilde Yvonne niet beginnen omdat zij nog aan het nagenieten was van de maaltijd die haar vriend voor haar had gemaakt. Ik mocht (lees "moest") dus als eerste van start tegen Arie. Ik startte wel lekker en pakte de eerste game met 11-9. Arie schrok nogal van mijn smashes (ik weet ook niet waarom). Maar goed, de volgende twee games pakte ik met 11-6 en 11-6. Bammm, 1-0 voor ons en Yvonne aan de beurt. Frank is een lastige tegenstander, maar Yvonne had geen moeite met hem, met 11-6, 11-8 en 11-5 trok zij zomaar de winst naar zich toe. Huppakee 2-0 voor ons en nu de dubbelpartij. Ook deze wisten wij vrij eenvoudig te winnen. Alleen de eerste game was echt spannend. Die wisten wij uiteindelijk met 13-11 te winnen. De overige twee games eindigde met 11-8 en 11-3. Ja hoor, daar is ie dan weer 3-0 voor ons en de wedstrijd was al gewonnen. Ik rook echter een herhaling van vorige week en ging vol goede moed de strijd aan tegen Paul, oh nee, Frank. Hij wist zomaar de eerste game te winnen met 9-11. Dat kon ik natuurlijk niet op me laten zitten en stelde mij koelbloedig en strijdvaardig op. Het resultaat.... 11-7, 11-8 en na een bloedstollende strijd 12-10. Bam, bam, bam 4-0 voor ons. Nu was het de beurt aan onze koninging van de tafeltennis, Yvonne. Ook zij werd verrast door Arie. Die rakker wist de eerste partij van haar te winnen met 9-11 (kijk even naar de eerste game van mij tegen Frank). Zie je de overeenkomst? Daarna ging ze los, het kon haar natuurlijk niet gebeuren dat zij zou gaan verliezen dus vastberaden ging de strijd verder. De tweede game werd nog erg spannend en eindige met 14-2 voor majesteit. Daar was het simpel. Met 11-5 en 11-2 (Arie was suf gespeeld) pakte zij het laatste wedstrijd punt en konden wij weer een mooie 5-0 winst op onze rekening zetten.
De stand is nu: TOV: 10 punten, Taverzo: 6 punten, ATTC: 3 punten, Docos 1 punt en VVV en Scylla beide 0 punten.
Onze volgende partij is tegen Scylla. Deze is op 26-9 in Leiden.
Hebben jullie zin om dit geweldige team in actie te zien kom dan gerust kijken.

Graag tot de volgende keer.
Martin

Vrijdag 11-4 vertrokken Maaike en ik naar Docos voor onze partij tegen Wout en Nico. Nico ontving ons en wees een tafel aan waaraan wij konden inspelen. Tijdens het inspelen zag Maaike dat onze tafel beschadigd was. Geen krasje maar een beschadiging van de bovenlaag waardoor er een putje van ongeveer 0,5 cm was ontstaan. In overleg met Nico hebben wij een andere tafel gepakt. Deze bleek echter ook beschadigd met nog eens 5 andere tafels. Nadat ik een onbeschadigde tafel had gevonden deze wilde ruilen met de beschadigde, kreeg ik een snauw, beginnend met "Hey", naar mijn hoofd van een bestuurslid, het liefje van de voorzitter. Dit schoot bij mij zodanig in het verkeerde keelgat dat er een heftige discussie ontstond waar de voorzitter zich ook mee moest bemoeien. Meneer vond het zelfs nodig te dreigen met de politie. Ik eindigde, niet heel netjes, met mijn middelvinger. Ik weet echt niet waar die ineens vandaan kwam, maar hij was er. Dat schoot weer in het verkeerde keelgat bij een derde persoon van docos die vond dat hij zich er ook mee moest bemoeien. Ergere escalatie is gelukkig wel door onze tegenstanders voorkomen, echter moesten wij wel spelen op een beschadigde tafel. Gelukkig waren Nico en Wout twee ontzettend aardige mannen en hebben wij een erg leuke wedstrijd gespeeld. Hierbij nog wel opgemerkt dat Maaike in de gaten kreeg dat de vloer bij het clubje in Leiden ook nog een afloopt. Er gaat nu, in ieder geval, een klacht over het materiaal en de vloer waarop gespeeld moet worden. Nu nog even iets over de partij.
Ik mocht beginnen tegen Wout. Dat werd gelijk een mooie pot. Na de eerste game verloren te hebben won ik de 2e en 3e game. Dat zag er dus goed uit. Echter wist Wout toch de laatste twee games op zijn naam te schrijven waarbij de laatste twee ballen via het randje en het netje er voor zorgden dat hij de partij won. Jammer. Maaike speelde haar eerste partij tegen Nico en wist deze overtuigend in 4 games binnen te harken. Dat was wel lekker. Op naar de dubbelpartij. Die verliep niet helemaal zoals verwacht. Wij verloren hem in 5-en en keken tegen een achterstand aan. Na de dubbel was het weer de beurt aan Maaike die dus 3 partijen achter elkaar speelde. Het werd ook nog eens een lange partij. Zij had 5 games nodig om de winst te pakken. Dat was natuurlijk wel erg lekker. De laatste partij was tussen Nico en mij. In de eerste partij verloor ik van deze rakker meet 5-11, 7-11 en 1-11. Ik had dus wat goed te maken. Nu had ik eigenlijk best wel een goede avond. Dit resulteerde zowaar in de winst. Deze keer won ik de wedstrijd met 9-11, 7-11 en 9-11. Eindresultaat 2-3. Wij gingen wat dus uiteindelijk tevreden naar huis. Wij staan nog op de laatste plaats met 1 punt achterstand op de nummers 4 en 5. waarbij opgemerkt dat Reflex 1 wedstrijd minder heeft gespeeld.

Omdat Chantal niet kon spelen mocht ik invallen bij Rob. Onze tegenstanders waren Peter en Bernd van De Treffers. Rob verzorgde het vervoer hetgeen bijna helemaal goed ging. Het laatste stukje moest met navigatie welke ik op mijn telefoon aan had gezet. Echter had ik deze op de fietsroute staan in plaats van de autoroute. Dit resulteerde in een rit over een prachtige weg die helaas voor de auto eindigde aan de verkeerde kant van het gebouw. Gelukkig hadden wij voldoende tijd om nog aan de goede kant te komen. Na kennis maken en inspelen begon ik tegen Peter. Die partij begon lekker en ik wist met 5-11 de eerste game binnen te halen. Daarna keerde het tij en pakte Peter met 11-8, 12-10 en 11-5 de winst. Helaas, pindakaas. De beurt was aan Rob. Hij moet gedacht hebben "wat Martin kan, kan ik ook" want het verloop van zijn partij was hetzelfde. Hij won de eerste game met 13-5 en wist daarna de drie volgende games met 11-7,11-1 en 11-5 te verliezen. Echt zó jammer. Maar goed, we hadden de dubbel en nog twee enkel partijen de kans om toch de winst te pakken. Eerst de dubbel. Die werd nog een beetje spannend, 11-8, 11-9 en toen 11-3. Partij winst was dus al voor de Treffers. De twee daarop volgende partijen werden ieder in 4 games gewonnen door de heren van de Treffers zodat wij met een stand van 5-0 richting huis gingen.

Lieve lezers.

Na een weekje rust was het afgelopen dinsdag dan eindelijk weer zo ver. Deze week was het de beurt aan Maaike en Yvonne om de strijd te strijden. Dit keer tegen Sjon en Henk van Scylla. De vorige ontmoeting pakte voor ons niet zo goed uit. Wij verloren die wedstrijd met 5-0. Deze keer moest het dus beter gaan. Zoals gebruikelijk ging Yvonne van start, vindt ze lekker.....
Yvonne trapte af tegen Henk. Het bleek gelijk hoe lastig die tegenstanders zijn. In de eerste game werd het nog close. Helaas verloor zij deze met 9-11. Niet zo slecht dus. Op naar de tweede. Die ging een beetje minder, stand - 7-11. Maar goed, we kennen Yvonne inmiddels en vol goede moed ging zij de derde game in. Die werd zowaar nog erg spannend ook. Ik zat, als scheidsrechter, met klamme handen aan de tafel geklemd. Jammer genoeg kwam ze net tekort en won Henk met 10-12. De tweede partij ging dus tussen onze Maaike en Sjon. Wat daarin gebeurde was wel bijzonder. Sjon, de rakker, pakte de eerste game met 4-11. Dat zag er dus niet zo best uit voor Maaike. Na een gesprekje en bemoediging knikje van mij begon zij aan de tweede game. Ik denk dat beide haar erg geholpen hebben want ze won zowaar de tweede game met 11-5 en de derde met 11-9. De overwinning was dus in zicht. Op naar game 4. Ik weet niet wat er gebeurde, het kan zijn dat er een haartje in haar oog zat of dat er iets met de verlichting aan de hand was, maar ze verloor de vierde game met 6-11. Omdat de stand nu 2-2 was moest er nog even een vijfde game gespeeld worden. Die was ook snel klaar 5-11. Haar tegenstander had de smaak te pakken en Maaike had helaas geen antwoord meer.
Op naar de dubbelpartij. Volgens afspraak speelde Yvonne die partij met mij. Ik zal over deze partij erg kort zijn. Tranen springen nog steeds in mijn ogen als ik er aan denk. We zijn ingemaakt met 3-11, 3-11 en 5-11. Pak gerust even een zakdoek als dat nodig is. Ondertussen ga ik verder met de volgende partij. Yvonne tegen Sjon. Ook hier speelde zij best goed, haar tegenstander was echter te sterk. Hoewel hij veel last had van de forehand van Yvonne, wie niet eigenlijk?, wist hij toch de wedstrijd in drie games te winnen. Jammer. Het was nu dus aan Maaike om de eer te redden. Helaas pakte het anders uit dan gehoopt. Het verloop was wel gelijk aan de wedstrijd tegen Sjon. De eerste game verloren. De twee daar op volgende overtuigend gewonnen met 11-6 en 11-7 en de laatste twee overtuigend verloren met 6-11 en, jawel, 3-11. Einduitslag 0-5 😭.
U begrijpt vast dat ik even wat tijd nodig had om deze uitslag te verwerken voordat ik dit verslagje kon schrijven.
Ik vertrouw erop dat onze volgende wedstrijd tegen S'70 beter gaat.

Fijn weekend 😊☀️🍷

Beste lezer, hierbij een dubbel verslag van onze wedstrijden afgelopen vrijdag en gisteren.

Vrijdag: Geheel tegen verwachting in vertrok ik toch met Yvonne naar Reflex in Lisse voor onze partij tegen Gerrit, Erwin en Wouter. Jawel, drie man omdat Gerrit geen dubbel partijen wil spelen.
Zoals gebruikelijk startte Yvonne weer. De eerste partij tegen Gerrit, een oude rakker die vroeger 3e klasse heeft gespeeld. Yvonne wist gelijk de eerste game binnen te halen dus dat zag er goed uit. Helaas pakte Gerrit de winst van de twee volgende games. Dat was wel erg jammer. Maar goed, we kennen Yvonne inmiddels en koelbloedig als ze is won ze de vierde game. Het kwam dus aan op de laatste. Helaas wist ze de winst niet te pakken en ging Reflex met 1-0 aan de leiding.
Ik mocht daarna tegen Erwin. Dat was een ramp. Met 11-6, 11-8 en 11-4 wist hij gemakkelijk de winst binnen te slepen. Ik had gewoon geen antwoord op zijn service. Op naar de dubbel partij. Ook deze ging in 5-en en ook hier verloren wij de laatste game met 11-8. Hiermee had Reflex de wedstrijd winst ook al te pakken. Mijn partij tegen Gerrit werd eveneens een ramp. Met 3x 11-5 wist hij eenvoudig van mij te winnen. Helaas. Maar toen, Yvonne tegen Erwin. Dat werd me toch een mooie partij. Yvonne won de eerste game, verloor vervolgens de 2e en 3e, maar wist grandioos terug te komen en won de laatste twee games. Onze eer was dus weer gered. Het waren mooie partijen en de after drink was erg gezellig.

Dinsdag 10-3. Deze keer konden wij naar ATTC in Alphen. In mijn nieuwe auto tufte ik richting Voorhout om Yvonne op te halen en van daaruit naar Alphen te scheuren. Dat verliep soepel. Bij ATTC werden we vriendelijk verwelkomd door Jan en Eelco.
Start Jan-Yvonne. Dit werd gelijk, alweer, een 5-gamer en weer liet Yvonne haar superioriteit zien. Zij wist deze partij dus op haar naam te schrijven waarmee wij een mooie start hadden. Ik begon lekker tegen Eelco die uiteindelijk de winst van de eerste game pakte (13-11). Ik zag dus kansen. Echter werd het daarna 11-4 en 11-8. Hij had in de gaten dat ik niet zoveel kon doen tegen zijn "tomahawk" service. Wat een xxxxxx-service is dat. Stand 1-1 dus. Op naar de dubbel.
Ook deze was weer zenuwslopend. Wij startten met winst 6-11. Vervolgens pakten onze tegenstanders de tweede game met 11-6 (naäpers) om vervolgens de volgende ook maar even binnen te harken met 11-4. Wij konden dat natuurlijk op ons laten zitten en wisten de 4 game te winnen met 6-11. Het kwam dus weer neer op de beslissende 5e game. Uiteindelijk wisten Eelco en Jan, dankzij twee laatste netballetjes, te winnen. Jammer, jammer, jammer. Maar goed nu was het tijd voor mijn partij tegen Eelco. Ook deze was best spannend. Uiteindelijk waren er 4 games nodig. Eelco pakte de eerste twee, ik de derde en uiteindelijk Eelco de 4e. Helaas heb ik het weer niet kunnen waar maken. Maar goed Yvonne mocht nog tegen Jan. Zij wist de winst in 4 games binnen te halen waarmee de eindstand 3-2 is geworden voor ATTC. Ook hier was het na afloop erg gezellig.
Noemenswaardig is nog wel de rit naar huis. Ik heb werkelijk het oriëntatievermogen van een aardbei, dus gebruik altijd mijn navigatie. Wel zo handig toch, echter ging het deze keer niet zo goed. Wij hebben er uiteindelijk bijna een uur over gedaan om weer thuis te komen En dat voor een ritje van een half uur. Ipv het adres van Yvonne, ik moest haar tenslotte naar huis brengen, had ik mijn eigen adres gebruikt. Dat bleek dus achteraf niet zo handig omdat de navigatie dan de kortste weg naar mijn huis aangeeft. Daar had ik dus even niet bij stil gestaan. Yvonne was heel lief in de auto en heeft, zoals het er uit zag, rustig ondergaan.

Onze volgende partij is op 25-3. Dan spelen wij thuis tegen Scylla.

Groet,
Martin

Lieve lezers.

Hierbij weer een verslagje. Dit keer van onze uitwedstrijd tegen Scylla 7 (Henk en Sjon). Voordat ik aan het verslag ga beginnen wil ik even kwijt dat ik het jammer vind dat TOV 2, om een verslag te schrijven, inspiratie nodig heeft van een zekere Dick V. De verslagschrijver schrijft zelf ook aardige verhaaltjes dus zijn ze best de moeite waard. Ik hoop dan ook dat C.A. (niet te verwarren met C&A) zijn verslagen blijft schrijven. Maar goed, het gaat hier om ons team. Afgelopen vrijdag dus.....

Tja, ik zou eigenlijk willen schrijven dat wij het geweldig gedaan hebben en dat wij Yvonne trots hebben gemaakt. Het tegendeel is echter het geval. Hoewel Maaike nog wel dicht bij een overwinning kwam.
Meestal begin ik als tweede maar deze keer heb ik maar afgetrapt. De partij tegen Henk zorgde ervoor dat ik bijna huilend van de baan ging.
De partij duurde slechts 3 games, 11-4, 11-8 en 11-9 waren de standen waarmee ik door hem terug werd verwezen naar de stoeltjes aan de zijkant van de zaal. Maaike deed het tegen Sjon overigens goed. Haar tegenstander had liefst 5 games nodig om de winst binnen te harken. De eerste game eindigde zelfs in 15-17. Erg jammer voor Maaike dat het dus net niet lukte. Op naar de dubbel. Die verloren we in vieren.
Onze tegenstanders hadden de wedstrijdwinst dus al op zak. Uiteindelijk hebben wij toch nog maar even onze laatste partijen gespeeld in de hoop er nog een puntje uit te slepen. Na de dubbel mocht Maaike tegen Henk. Ook die ging in vieren en eindigde in winst voor Henk. Ondertussen had ik al een emmer neergezet om onze tranen in op te vangen. Dat bleek geen overbodige luxe te zijn, omdat ik mijn laatste partij dramatisch verloor met 11-5, 11-6 en 11-6.
Alle gekheid op een stokje. Onze tegenstanders bleken ooit derde klasse gespeeld te hebben en waren gewoon erg goed. Wij hebben lekker gespeeld en het best goed gedaan. Wij verheugen ons dan ook op de revanche in onze eigen zaal. Voelt altijd fijn. Wij hebben nu een weekje rust. 7 Maart spelen wij tegen Reflex Lisse. Die wedstrijd ga ik samen met Annette Geerlings spelen omdat mijn beide teamgenotes niet kunnen.

Ik groet u allen.

Lieve lezers.

Na een lange pauze ben ik er weer. Zoals jullie je misschien nog kunnen herinneren zijn Yvonne en ik (TOV 6) in de najaarscompetitie 2024 geëindigd op de 3e plek. Gevolg daarvan was dat wij in de 6e klasse zouden blijven spelen. Nu deed zich de mogelijkheid voor om toch een klasse omhoog te gaan. Bij TOV 5 gaf Ary aan tijdelijk te willen stoppen. Wij zagen dus een kans om toch over te stappen naar de 5e klasse. Hiervoor moesten wij natuurlijk wel even polsen bij Maaike. Gelukkig vond zij het wel een goed idee. Hobbel 1 was dus genomen. Nu hobbel 2, de bond. Na wat geslijm van de wedstrijdsecretaris (ben ik zelf 😉 ) kregen wij toestemming en zodoende spelen wij nu 5e klasse samen met Maaike.

Inmiddels zijn er twee wedstrijden gespeeld. Vorige week dinsdag hebben Maaike en Yvonne de competitie afgetrapt voor ons team. Deze wedstrijd, tegen S '70 1 had een mooie start voor de dames. Zij wisten de winst met 3-2 binnen te slepen. Afgelopen dinsdag mochten Yvonne en ik aantreden tegen Docos 7. Blijkbaar zitten wij in de goede klasse want ook deze partij hebben wij gewonnen. Met 4-1 wel te verstaan. Wat wel een beetje zielig is, is dat het enige verliespunt van mij kwam.

Het waren spannende partijen tegen de heren van Docos. Yvonne ging, zoals gebruikelijk bij ons, als eerste van start. De eerste twee games wist ze beide met 11-9 binnen te slepen. Kat in het bakkie zou je denken. Echter dacht Nico, de oude rakker, daar heel anders over en pakte hij de twee games daarna. Stand 2-2 dus. Het kwam vervolgens aan op de laatste game. Koelbloedig als Yvonne is wist ze uiteindelijk haar tegenstander te bewijzen dat zij toch wel wat sterker is en won de game met 3-2. Lekker begin dus. Daarna mocht ik tegen Fred. Die partij begon even anders. De eerste twee games gingen naar mijn tegenstander. In overwinningsstemming begon hij zijn derde game tegen mij. Gelukkig heb ik af kunnen kijken van Yvonne en met innerlijke rust pakte ik de 3 (jawel 3!!) games daarna waardoor ik ons team op 2-0 wist te zetten. Na twee enkel partijen is er de dubbel partij. Deze partij wisten, onder toeziend oog van Maaike, relatief makkelijk, 11-9 11-7 11-8, binnen te halen. Stand 3-0. Hiermee was de wedstrijdwinst al binnen. Maar goed, we hadden nog 2 partijen te spelen. Nu was het de beurt aan Yvonne om de strijd aan te gaan tegen Fred. Ook dit is een 5-gamer geworden met winst voor Yvonne. 4-0 Dus en ik kon beginnen aan de laatste partij tegen Nico. Die rakker had goed opgelet tijdens mijn partij tegen Fred. Hij wist zelfs mijn smashes, die best hard zijn, te counteren. Met tranen in mijn ogen, die ik thuis heb laten stromen, verloor ik mijn partij dan ook in 3-games waarbij de laatste zelfs met 1-11. Maar goed, de winst was binnen en met 2 partijen gespeeld staan wij nu op de derde plek. Vrijdag gaan Maaike en ik naar Scylla in Leiden.

Gegroet.

Terechte degradatie Dinsdag mochten Peter en ik aantreden tegen kampioen ATTC. Dit team fungeert als integratieteam voor talentvolle jeugdleden die naar de senioren overstappen. In de heenwedstrijd hadden Jeremy en Han ons deskundig afgeschminkt. Zij waren deze keer thuisgebleven en wij mochten kijken of we het beter zouden doen tegen hun 'integrateurs' Marco en Ronald (beiden ook nog trainer bij ATTC).

Peter en ik speelden de eerste drie partijen best goed - 3 keer in vijven. Helaas wel alle drie verloren. Net niet dus. De laatste 2 wedstrijden weerspiegelden het gros van de wedstrijden dit seizoen - kansloos in drieën.

Dit seizoen liet zien dat wij dus na een nipte promotie niet meer opgewassen zijn tegen het gestegen niveau in de 3e klas. Komend seizoen dan maar lekker bovenin meedraaien in de 4e klas.

5 November gaat de boeken in als een mooie dag met een beetje pech. Mooi omdat Yvonne die dag is geslaagd voor haar rij-examen en ik afscheid heb genomen van mijn werkbare leven bij de overheid ofwel, ik ben met pensioen gegaan. Na een leuk en gezellig afscheid wat, in tijd, uitliep moesten wij ons naar huis haasten waardoor ik pas om 19:15 thuis kwam. Na snel 2 krentenbollen met kaas naar binnen te hebben gewerkt ben ik op mijn fiets gesprongen om nog op tijd bij de club te kunnen zijn. Om 20:00 zou namelijk onze wedstrijd beginnen tegen de nummer 2 op de lijst ATTC 11 (Aron en Bart).
De wedstrijd ging om 20:20 van start met de partij tussen Yvonne en Aron. In 3 games wist zij de partij zomaar binnen te slepen. Een prachtig begin dus. Mijn partij tegen Bart verliep heel anders. Het werd een 5-gamer waarvan de winst naar Bart ging. Als gevolg van een flinke verkoudheid, keelpijn had ik last van mijn longen en moest stond na elke game naar adem te happen. Niet zo optimaal dus waardoor ik ook niet voluit kon spelen. Echter, geen excuus want op techniek zou ik ook moeten kunnen winnen. Helaas. Op naar de dubbel partij. Ik had hier wel vertrouwen in want eigenlijk gaat deze meestal goed. Nu dus niet. In 3 games wisten Aron en Bart de winst te pakken. Stand 1-2 in het voordeel van ATTC dus. De tweede enkel partij van Yvonne, tegen Bart, werd ook weer een 5-gamer. Het was dus wéér een spannende en wéér wist Yvonne de winst te pakken. Stand 2-2. De druk lag nu bij mij. Nu moest ik tegen Aron. Hoewel ik beter tegen hem speelde, had beter antwoord op zijn service, dan vorige keer en het ook weer een 5-gamer werd, moest ik toch de winst aan mijn tegenstander laten waarmee zij de wedstrijd met 2-3 hebben gewonnen. Toegegeven, doordat ik ziek was geworden, thuis bleek ik ook nog koorts te hebben, heb ik niet goed gespeeld, maar ik had technisch beter moeten spelen. In de ranking staan wij nog steeds derde dus het is nog steeds spannend. 15 November spelen wij onze laatste wedstrijd tegen Scylla.
Tot slot, ik moet echt even kwijt dat ik erg blij ben met Yvonne. Zij speelt zo sterk en is erg vast in haar spel. In de wedstrijden moet ik dan ook zeker mijn meerdere in haar erkennen. Ik ben een klein beetje jaloers op haar manier van spelen en kan daar zeker iets van leren. Hopelijk ben ik volgende week weer volledig hersteld en kunnen wij onze laatste wedstrijd van het seizoen met winst afronden.

Martin

De stand: 149 verkochte loten. Kopen kan nog tot 4 november!

Herinnering Afgelopen donderdag een herinnering gestuurd om loten van de Grote Clubactie te kopen. Resultaat: van 119 naar 143 loten. Nog 65 te gaan tot het doel bereikt is.

Chris

Geachte lezer.

Na een korte afwezigheid in verband met een welverdiende vakantie op de Canarische Eilanden ben ik weer terug op u op de hoogte te stellen van onze prestaties in deze competitie.
U vraagt zich wellicht af wat er de afgelopen 2 weken is gebeurd. Daar kan ik kort over zijn. Op 4 oktober moesten wij tegen Play Fair spelen, de koploper in deze competitie. Omdat Yvonne die avond niet kon spelen heb ik Annette bereid gevonden om met mij mee te gaan. 3 van de vijf partijen hadden 5 games nodig om de uitslag te bepalen. Dit geeft wel aan hoe spannend het was. Helaas verloren wij deze partij met 5-0.
Op 8 oktober was de revanche partij. Deze werd thuis gespeeld door Yvonne en Annette omdat ik aan het genieten was van de zon op het Spaanse eiland. Volgens mij waren de dames een goede combinatie want de revanche partij wisten zij met 3-2 te winnen. Yvonne heeft haar beide singles weten te winnen en samen hebben zij ook nog eens de dubbel partij gewonnen. Een prachtige prestatie die mij vervulde met trots.
Maar nu, terug naar gisteren. Het was tijd voor onze partij tegen Docos 11. De eerste wedstrijd tegen hun wisten wij met 3-2 te winnen.
Er was echter een groot verschil met de vorige ontmoeting. Deze keer was ik onder invloed van pijnstillers en diazepam omdat ik een vervelende rugblessure heb.
Zoals gebruikelijk ging Yvonne van start. Zij startte de wedstrijd tegen de ongeslagen speler van deze competitie, onze Indiase vriend Himanshu. Nu werd dit gelijk een rete spannende wedstrijd. Om en om wisten zij een game binnen te slepen waardoor er een vijfde gespeeld moest worden. In de laatste game bleek haar tegenstander net iets te sterk waardoor hij met 11-8 de winst naar zich toe trok.
Ik kan jullie vertellen dat ik erg heb genoten van de wedstrijd. Yvonne speelde ijzersterk en was echt in staat om deze gast te kunnen verslaan. Daarna mocht ik aantreden tegen Ferry. Ik weet niet wat er met die man is gebeurd maar hij beschikte ineens over een wel heel vervelende service. Maar goed, zo koelbloedig als ik ben wist ik de partij, in vijven (jawel) binnen te halen zodat de stand op 1-1 kwam.
Toen ons sterkte onderdeel, de dubbel. Die ging iets moeizamer dan normaal en ook hier waren 5 games voor nodig. Gelukkig wisten wij ook hier de winst binnen te halen. 1-2 Voor ons dus.
Daarna begon de ellende. Ik moest tegen Himanshu. Het is een ontzettend spannende pot geworden met prachtige rally's maar ik ging wel van tafel. Hij was gewoon te goed voor mij(11-9, 11-4 en 11-5 zijn geen standen waarvan je kan zeggen dat ik dicht bij zat). Stand 2-2. Het kwam dus op Yvonne neer om de winst van de wedstrijd binnen te halen. In 3 games waarvan alleen de 3e echt spannen was (11-13) sleepte zij de overwinning voor ons binnen. Wederom de partij met 2-3 gewonnen.
Ik voel me erg gezegend met Yvonne als partner en kijk uit naar onze wedstrijd van a.s. dinsdag.

De stand op dit moment;

Houdt er de moed maar in!
Vol goede moed vertrokken we naar Avanti in Hazerswoude. Tegenwoordig met de nieuwe Corbulotunnel beslist makkelijker te bereiken.
We hebben elkaar flink moed in gesproken, en hebben ook de moed niet verloren, maar daar is zo langzamerhand wel veel moed voor nodig. Aangezien Ary altijd begint liet hij zien dat het hem niet aan moed ontbrak. Met gezwinde spoed verloor hij de eerste game maar wist zich toch weer moed in te spreken. De volgende game nipt verloren, en dat gaf voldoende moed om de derde game naar zijn hand te zetten. In de hoop dat zijn tegenstander Jan de moed zou laten zakken werd Ary helaas wat overmoedig en moest de vierde game helaas aan de Jan geven.
Hoewel Maaike de volgende tegenstander Gerwin thuis had weten te overrompelen met haar felle for- en backhand kwam ze er nu niet aan te pas. In drieën van tafel geveegd, de moed in de schoenen gezakt.
Nieuwe ronde nieuwe kansen, voor het dubbel maakten we de borst nat en lieten ons niet ontmoedigen door het feit dat we slechts bij hoge uitzondering een dubbelpartij winnen. Ja natuurlijk, ook deze keer niet, maar toch een gamepje gepakt.
Na een pauze waarin enige doping werd genuttigd om deze avond misschien toch nog een puntje te kunnen pakken, mocht Maaike met herwonnen moed het tegen Jan opnemen. Het mocht niet baten, hoewel het in de derde set onvermoed spannend werd met 19-17 op het telbord. Nu dan de laatste kans op een punt, Ary tegen Gerwin. Ary kon in de eerste game nog enige tegenstand bieden, maar blijkbaar toch in de tweede en derde game de moed verloren. Ja en zoals het spreekwoord luidt: Moed verloren, al verloren. Helaas, moedeloos naar huis: 0-5 verloren.
Gelukkig konden we ons tijdens de gezellige nazit weer wat moed indrinken voor de volgende wedstrijd.

De stand na twee weken: als we €500 willen ophalen, moeten we 208 loten verkopen. We staan nu op 99 loten. Er is dus nog alle gelegenheid voor iedereen om ook een duit in het zakje te doen!

Lieve lezers.

Er is alweer een week voorbij en er is weer een wedstrijd gespeeld. Ik kan me voorstellen dat jullie reuze nieuwsgierig zijn naar de prestaties van Yvonne en mij. Om jullie niet verder in spanning te laten zal ik van start gaan met mijn verslagje.

Deze week waren onze tegenstanders Erik en Wim van Scylla in Leiden. Beide heren waren dinsdag bij ons op bezoek en het was leuk om weer eens thuis te spelen. Nu is het zo dat elk team de kans krijgt om (even) in spelen. Nadat beide heren eerst hadden genoten van een lekker bakkie koffie (ingeschonken door Sam) gingen zij inspelen. Wat ons opviel was dat zij wel erg de tijd hiervoor namen. Wij begonnen uiteindelijk om 20:45 de wedstrijd. Onze twee andere teams, TOV4 en 5, hadden er toen al bijna één partij opzitten. Maar goed, uiteindelijk gingen we van start. Als eerste ging, zoals inmiddels gewoon, Yvonne van start. Zij begon tegen Wim, de oudste van de twee, Zonder medelijden veegde zij de arme man van tafel. Met 11-3, 11-0 en 11-2 haalde zij met gemak het eerste punt binnen. Het is altijd erg fijn om zo te kunnen starten. Na haar overwinning speelde ik tegen Erik. Ook deze partij ging voortvarend van start. Met 13-11 en 11-8 sleepte ik de eerste twee games binnen. Ik denk dat Erik daarna wakker werd want de drie daaropvolgende games won hij met 9-11, 10-12 en 9-11. Het was een erg spannende partij en we konden goed tegen elkaar op. Stand 1-1. Op naar de dubbelpartij. Ook deze startte goed voor ons, met 11-5 en 11-5 zag ik de winst al komen. Ik weet echter niet wat deze heren bezielde. Ook hier begonnen ze met de derde game ineens de wedstrijd naar zich toe te trekken. Zij wonnen dan ook de derde en vierde game met 12-14 en 11-13. Het kwam dus aan op de vijfde game. Hier hebben wij onze superioriteit laten zien en wonnen de game met 11-5. Die partij was dus ook binnen. Stand 2-1.
Yvonne kon, na de dubbelpartij, gelijk aan de bak tegen Erik. De eerste game won zij met 11-7. Dat zag er dus goed uit. Echter wist de rakker uit Leiden de wedstrijd te winnen door game 2 t/m 4 te winnen met 9-11, 7-11 en 9-11. Het was een erg spannende pot waarbij de winst helaas naar de tegenstander ging. Stand 2-2. Tijd voor mijn laatste wedstrijd. Gelet op de wedstrijd van Yvonne tegen Wim ging ik er wel met een goed gevoel in. Met 11-3 wist ik de eerste game makkelijk te winnen. Vol goede moed dus naar game 2. Ik weet niet wat er gebeurd was maar Wim bleek ineens losgeslagen en wist deze game zomaar met 2-11 te winnen. Dit kon ik natuurlijk niet zomaar over mijn kant laten gaan en ik trok alles uit de kast om de winst binnen te halen. Met de zweetdruppels op mijn hoofd en rug slaagde ik er in om game 3 en 4 (11-6 en 11-9) van de taaie rakker te winnen en daarmee ook de winst van de wedstrijd binnen te halen.
Vanavond moeten wij tegen de koploper Play Fair spelen. Yvonne moet, helaas, werken maar ik heb een goede vervangster gevonden in Annette Geerlings. Ik zie de wedstrijd, ondanks een rugblessure, dan ook met vertrouwen tegemoet. Het verslag van deze wedstrijd zal even op zich laten wachten om uw schrijver gaat genieten van een welverdiende vakantie in de zon.
Hieronder vinden jullie een overzicht van onze poule. Zoals jullie kunnen zien is het aan kop erg spannend.

Lectori salutem.

Uit betrouwbare heeft uw schrijver vernomen dat er een groeiend aantal lezers is voor mijn eenvoudige verslaglegging. Dit nieuws is voor mij wel een opsteker en motivatie om hiermee door te gaan. Dus naast de formele begroeting heet ik alle lezer welkom en dank ik u allen voor het nemen van de moeite mijn relaas te lezen.

Nu over naar het verslag. Inmiddels zijn er alweer flink wat dagen verstreken sinds onze strijd, op 24-9, tegen ATTC 11. In tegenstelling tot de oudere heren waar wij een week eerder tegen hebben gespeeld waren deze tegenstanders twee jonge honden van net geen 20 of er net overheen. In ieder geval twee lastige mannen waar we mee te dealen kregen. Als eerste mocht Yvonne strijden tegen Aron. Aron vond het nodig om maar gelijk goed van start te gaan en pakte de eerste twee games op Yvonne met 11-9 en 12-10. Koelbloedig als mijn maatje is ging ze van start met de derde game. Tot verrassing van haar tegenstander won ze deze met 7-11. Gemotiveerd door deze overwinning besloot ze om ook de vierde game maar even binnen te harken. Ditmaal met 8-11. U kunt zich voorstellen dat mijn hart sneller ging kloppen en ik al overwinningsbellen zag gaan rinkelen. Game 5. Dit werd een bloedstollende strijd waarbij al mijn nagels er af zijn gegaan. Helaas, helaas werd de strijd uiteindelijk beslecht in het voordeel van Aron. Hij wist uiteindelijk met 11-9 zijn derde game binnen te halen en daarmee dus de winst.

Na deze prachtige partij was het mijn beurt tegen Bart. Nou verloor ik een jaar geleden mijn partij tegen hem. Gelukkig heb ik sindsdien flink wat trainingsuren gemaakt en ik had er daarom ook wel vertrouwen in. Dat vertrouwen bleek niet onterecht. Heel kort.... ik wist de partij met 9-11, 10-12 en 10-12 binnen te halen. Stand 1-1.
Dit was een mooi uitgangspunt voor de dubbelpartij. Ook die werd weer retespannend. Wij waren goed tegen elkaar opgewassen echter hadden onze tegenstanders net iets meer geluk waardoor zij de dubbelpartij met 11-8, 12-10 en 11-9 binnenhaalde. Stand 2-1.

Tja, nu moest er dus iets gebeuren. Mijn overwinning een jaar geleden gaf mij ook nu weer goede moed. Echter werden de rollen nu omgedraaid. Als hij nou eens geen trainingen had gevolgd, had ik hem waarschijnlijk verslagen. Nu wist hij de spannende wedstrijd met 11-8, 11-8 en 11-9 te winnen. Stand 3-1. Hiermee was de wedstrijd voor verloren. Echter moest Yvonne nog even tegen Bart.
Waarschijnlijk in de overwinningsstemming door de overwinningen van Aron harkte hij de eerste game met 11-7 binnen. Plots zag ik iets gebeuren bij Yvonne. Strijdlustig als ze is veegde zij Bart in de drie opvolgende games van tafel. Met 8-11, 3-11 en 9-11 wist zij de partij naar zich toe te trekken en de eindstand naar 3-2 te brengen.

Wat leuk was aan deze wedstrijd was het niveau. We waren goed aan elkaar gewaagd waardoor de eindstand net zo goed andersom had kunnen zijn. Ik heb Aron en Bart dus ook verteld bij het afscheid nemen dat wij, bij onze volgende ontmoeting, de winst binnen gaan halen. Soms moet je een beetje provoceren......

Ik hoop u allen volgende week weer als lezer te mogen begroeten.

Gegroet

Promotie was vorig seizoen mooi meegenomen na allerlei wisselvallige prestaties. De indeling als team 2 in de 3e klas liet zien dat onze teamrating meer dan 50 punten lager lag dan die van onze tegenstanders. Kortom, geen verwachtingen.

De eerste wedstrijd tegen Rijnsoever met oude bekenden Jan de Haas en Bert de Best ging dan ook met 4-1 verloren. Zij wisten wanneer wij bij konden blijven toch nog wat extra's uit hun bat te toveren. Het dubbel wonnen we wel wel redelijk gemakkelijk.

De tweede wedstrijd tegen De Treffers ging boven verwachting. Peter moest tegen Linda op gang komen en liet Wout in zijn 2e wedstrijd alle hoeken van de tafel zien. Chris liet het liggen tegen diezelfde Wout maar droogde Linda - een oude angstgegner - deskundig af. Het dubbel liep weer als een trein.

Vijf punten uit twee wedstrijden en een gedeelde tweede plaats.

Kampioen, een drama in drie bedrijven met goede afloop
1e bedrijf Verwende Krengen Na een eerdere nederlaag in de uitwedstrijd tegen Scylla gingen Peter en ik met dezelfde cijfers ten onder tegen Nabil en Marc van ATTC. De eerdere 5-0 nederlaag had hun revanche gevoelens tot het kookpunt gebracht daarbij geholpen door de abominabele omstandigheden in hun speelzaal. Peter maakte nog wel korte metten met Nabil in de eerste partij, maar daarna was een comfortabele voorsprong van 5-1 in de 5e game tegen Marc niet aan hem besteed. Talloze mazzelballen bezorgen ATTC het dubbel, en daarna speelde Chris een bizarre partij tegen Nabil. Na een 2-0 achterstand in games greep hij met enige moeite de 3e en op zijn sloffen de 4e (11-1), waarna Nabil een 8-0 voorsprong in de 5e game niet meer weggaf. Tenslotte liet Peter het liggen tegen Marc. Je kunt natuurlijk de omstandigheden de schuld geven, maar uiteindelijk doe je het allemaal zelf - of je tegenstander. Kampioenschap naar de vaantjes en zorgvuldig opgebouwde rating punten in het putje.

2e bedrijf Invaller redt de meubelen (Vlaamse uitdrukking) Door privé omstandigheden kon Chris niet aantreden tegen Vriendenschaar en zijn favoriete angstgegner Raymond. Gelukkig wilde Chantal zich wel opofferen voor een tochtje naar kaarsenstad Gouda met collega aanvaller Peter. Ik weet niet of je wat aan me hebt, appte ze. Valse bescheidenheid bleek. Ze bond Fred aan haar zegekar en met Peter won ze het dubbel. Vrijdagavond kreeg ik tot mijn verrassing het verzoek een 3-2 overwinning te bevestigen. Weer licht aan het eind van de tunnel en het kampioenschap in eigen hand. Bij gelijke eindstand zouden we een positieve score tegen Vriendenschaar hebben met 2x winst. Twee punten in de uitgestelde wedstrijd tegen Scylla waren genoeg.

3e bedrijf Je houdt je hart vast Scylla kwam met een Chinees met rugklachten en een vrouwelijke tegenstander, en stond al ruim voor achten in te slaan. Tegen zulke tegenstanders vindt Peter het lastig om genadeloos te zijn. Dit bleek al in de 1e partij tegen Bin. Hij had na de uitwedstrijd wat goed te maken, maar dat leidde tot geforceerd spel en verlies. Vervolgens liet Chris het liggen tegen Eline, een jonge goedgetrainde senior met het talent en de slagkracht van een Peter in goede doen. Hij dacht in de 4e game eindelijk het lek boven te hebben, maar werd bij een 10-6 voorsprong in de 4e game geveld door 4 onbespeelbare sorryballen. 32 rating punten in de vuilnisbak!
Het werd dus spannender dan gehoopt. Het dubbel moest het eerste punt brengen, maar we gingen ten onder door het ongeduld en de druistigheid van Peter. Chris kon zich niet beheersen en kafferde zijn teammaat uit. Niks het is maar een spelletje! De laatste twee partijen moesten dus het kampioenschap redden. Chris verliet de zaal, ging het DWF bijwerken en zag uit zijn ooghoeken Peter de 1e game verknallen. Gelukkig herpakte hij zich en won de strijd met zichzelf en met Eline - net geen appeltaart in de 4e game. Voor Chris was Bin een eitje. Kampioen! Toch nog.
PS Voor de maand september zoekt Chris nog een invaller voor de 1e vier wedstrijden omdat Peter zijn heil weer zoekt in Bella Italia.

VICTORY!!!

Ken je dat gevoel? Je begint aan een vrije tijdsbesteding die je zo leuk vindt, dat het jouw sport gaat worden. Omdat je er voor wil zorgen dat je niet te veel blessures oploopt, ga je trainen. Al de tijd en energie die je in jouw sport steekt, leidt er toe dat je uiteindelijk beter begint te worden. Uiteindelijk valt het besluit om competitie te gaan spelen, want dat is leuk, toch? Het is eerste seizoen gaat aardig, het tweede beter en dan word je, als gevolg van besluit die de bond heeft gemaakt, gepromoveerd naar een hogere klasse. Vol goede moed begin je met je Mentor, de welbekende D.V. uit N., aan de wedstrijden.
Als snel wordt duidelijk dat het niet zo loopt als gehoopt en verlies je 8 partijen op rij. Dan krijg je zo'n moment waarop je denkt "Waar doe ik het allemaal voor". Jullie hebben vast door dat het hier om mij gaat 😌. Gelukkig weet ik, door alle wedstrijdervaring die ik heb opgedaan in mijn vechtsportloopbaan dat het een fase is waar iedereen door heen gaat. Mentaal zit het bij mij wel goed. Waar ik wel even een tik van heb gekregen is het feit dat mijn mentor de vrijheid heeft genomen om even op vakantie te gaan naar Frankrijk en mij geheel aan mijn lot over liet. Totaal van slag ben ik aan de drank geslagen, ben gaan roken, eten en verviel in volledige verwaarlozing. Mijn lief, Astrid, dreigde me al het huis uit te gooien als ik niet met een psychiater zou gaan praten. Dat was het moment waarop ik dacht "Martin kerel, je kunt best een lekker balletje slaan. Zet je er overheen en zoek een andere partner tot je mentor weer terug is." Zo gezegd, zo gedaan. In de hoedanigheid van Okker trof ik een goede vervanger van Dick aan. Na een bijna overwinning tegen Reflex Voorschoten was het gisteren dan eindelijk zo ver. Met nog twee wedstrijden te gaan mochten Okker en ik gisteren, thuis, aantreden tegen scylla 9. De eerste keer tegen die jonge honden (beide de helft van mijn leeftijd) verloren wij met 4-1😢😢. Gisteren begon Okker tegen Frank. Omdat we toch maar met ons viertjes waren besloten zij er een lange avond van te gaan maken en werd de eerste partij pas na vijf games beslecht. Helaas redde Okker het net niet en moest hij de winst aan Frank laten.
Toen mocht ik tegen Stephen. Die ging best lekker en met 3-0 was de partij snel afgelopen. De dubbel daarentegen werd weer een vijf-gamer waarvan ik vond dat wij die hadden gewonnen maar dat bleek niet zo te zijn. Winst dus weer voor Scylla. Stand 1-2. Met een makkelijke overwinning van Okker op Stephen kwamen we op 2-2 en lag er een zware last op mijn schouders. De eerste keer tegen Frank veegde hij mij redelijk makkelijk van tafel. Ik had dus wat goed te maken. Door zijn eerdere overwinning had hij verwacht wel van mij te kunnen winnen. Ik wist me toen geen raad met zijn service. Maar nu, de eerste game ging ik er af met 7-11. Daarna was het aan mij. Zo boelkloedig als ik ben trok ik de winst met 13-11, 11-8 en 11-8 naar mij toe en wonnen wij ook nog eens onze eerste wedstrijd van dit seizoen. Tijd voor om te vieren dus. Na afloop gezellig nog wat gedronken met de mannen en daarna naar huis. Helaas sliep Astrid al dus was het feest voorbij.
Vrijdag treden wij aan tegen ATTC. Ook daar gingen wij, de eerste keer, met een 4-1 nederlaag naar huis. Eens even kijken of Okker en ik het trucje van gisteren nog een keertje kunnen herhalen. Voor de eindstand maakt het verder niet meer uit. Wij blijven stevig onderaan staan.

Een Vluggerdje…

Ik heb wel eens horen zeggen dat - los van de kennelijk noodzakelijke tijds-effectiviteit - een vluggerdje heel ‘lekker’ kan zijn….?
Hypocriet als ik ben poneer ik hier alvast maar even heel snel dat ik op dit gebied geen ervaringsdeskundige ben. Dit schrijvende ben ik ineens ook toch wel héél erg blij dat ik geen Pinokkio heet.
In de hoop dat na mijn supermarktdrama van vorige week ik nooit meer het woord ‘SORRY’ op een verkeerde wijze zou horen roepen tijdens een potje tafeltennis, betrad ik afgelopen dinsdag vol goede moed de TOV-arena om mijn doorgaans bovenmatige kwaliteiten te mogen tonen aan Docos 9.
Aangezien mijn plek in het team van Maestro Smits nog niet geheel zeker blijkt te zijn, had ik mij heilig voorgenomen nu eindelijk eens mijn eerste punt van dit seizoen binnen te gaan halen.
Voor diegenen die niet weten over wie ik het heb: Topatleet Martin Smits is dankzij zijn ervaringen in de vechtsport, zijn spin-activiteiten (geen insect, maar een soort vliegwieltrappen) en zijn privé tafeltennislessen een zeer fanatieke en geduchte tegenstander, bij wie het woord ‘verliezen’ niet in zijn vocabulaire voor komt.
Onlangs las ik ergens dat hij ook wel tafeltennisbolletjes-slikker wordt genoemd. Waar die bijnaam vandaan komt is mij echter een raadsel maar deze classificatie komt natuurlijk ook weer niet zomaar uit de lucht vallen lijkt mij.
En ja, het moet toch maar gezegd worden; regelmatig behaalt Martin een of soms zelfs twee punten, waar ik dan met lege handen weer geen bijdrage aan promotie heb kunnen leveren. Dat is nou ook precies de druk die ik voel wat betreft mijn onzekere plaats in ons team.
Om die reden besteed ik middels haast ziekelijk gevlei heel veel aandacht aan zijn prestaties. En verdomd, ik heb gemerkt dat dat werkt!
Als ik namelijk in de resterende wedstrijden maar één keer een punt zou halen, trakteert hij mij op een ijsje bij Vivaldi’s op de boulevard en is mijn plek voor komend najaar verzekerd.
Dus ik heb maar even snel 12 privé lessen geboekt, want deze voorgehangen worst laat ik natuurlijk niet aan mij voorbij gaan.

O ja, SORRY! Ik moet nog wel even terug komen op de dubbelzinnige inleiding van dit stukje.

Het wedstrijdverloop:
Eerste single Dick 0-3
Eerste single Martin 1-3
Dubbel 0-3
Tweede single Dick 0-3
Tweede single Martin 0-3
Resultaat 0-5

Het zal niemand verbazen dat gezien deze uitslagen wij al om 10 over negen ‘klaar’ waren. Dit vluggerdje leverde echter bijzonder weinig bevrediging op.
Het zij zo.

Dick Verbeek

Afgelopen vrijdag mocht duo 5 aantreden tegen DOCOS uit Leiden.
Aangezien ondergetekende getransformeerd is van blauwdotter naar dwarsdrijver, was het even de vraag of Maaike me kon vinden in mijn
nieuwe hometown,maar zoals gewoonlijk was ze stipt op tijd en vertrokken we snel naar Leiden.
Daar werden we opgewacht door maaike's grote vriend Joop en zijn teammaat, andere Joop.
Ary mocht starten tegen Maaike's vriend en wist in drie games de winst naar zich toe te trekken.
Daarna Maaike tegen andere joop, deed hetzelfde maar dan in vijven.
Dubbel, altijd moeilijk voor dit team , ging zowaar ook in drieen naar TOV, wat dus een 3-0 voorsprong betekende, ongekende weelde..
Laatste partij van Maaike was tegen haar grote vriend Joop 1 wat een behoorlijke veldslag werd.
Waarschijnlijk omdat Joop tijdens de wedstrijd door zijn knieen ging voor maaike was ze daardoor zo van slag dat de overwinning helaas in vijven naar DOCOS ging.
Ary versloeg daarna andere Joop in drieen waardoor we toch mooi met een 1-4 winst naar huis konden.
Volgende week tegen het altijd moeilijke Spinmill.....

Deze keer een wat langer stuk over een mindere prestatie. Peter en ik mochten naar Scylla tegen Ties en Bin in een zaal die geschikt is voor internationale wedstrijden. Die omstandigheden waren niet aan ons besteed. Fel licht, blauwe tafels en een trage vloer.

Onze tegenstanders hebben geen rijbewijs en spelen hun uitwedstrijden dus altijd met een meestal zwakkere invaller, een bijzondere vorm van competitievervalsing. Vandaag dus thuis in hun sterkste opstelling. En met nog een thuisvoordeel bleek uit de talloze sorryballen. Het zat ons niet mee.

Mijn teammaat is een lieve man die anderen graag helpt. Zo heeft hij donderdagmiddag bij TOV de tafels hersteld die door onoordeelkundig gebruik wat krakkemikkig waren geworden. In zijn partij tegen Bin ging onze Chinees al snel door zijn rug. Helaas wist hij niet van opgeven zodat Peter in de gelegenheid kwam hem een handje te helpen. Pijnlijke blikken en moeizame bewegingen gaven Peter veel ergernis.

Hij heeft duidelijk het advies gemist van mijn oude teamgenoot en trainer bij Estec, Cesare Bartoli. Hij was hotemetoot bij deze ruimtevaartinstelling en had in het Italiaanse leger gediend. Zijn ceremoniële sabel had een ereplaats in de woonkamer. Zijn motto was 'Keen kenade'. Iets wat Peter niet kan opbrengen tegen vrouwen en gehandicapte tegenstanders. In twee games was zelfs een 6--2 voorsprong niet aan hem besteed. Met 3-1 eraf tegen iemand die nauwelijks kon lopen, zo deed hij het tenminste voorkomen.

In de 2e partij werd Chris kennelijk afgeleid door alle versieringen van Ties, tatoeages en ringen op en door allerlei zichtbare plaatsen. Ties kon bovendien ook een aardig balletje slaan dus andermaal verlies. In het dubbel was het van hetzelfde laken een pak waarmee het eerste verlies binnen was.

Tegen Bin toonde Chris zijn Italiaanse leermeester indachtig de man geen genade. De eer gered. In de laatste partij was Ties Peter de baas. Het had gekund maar zat er niet in. De mooiste slagenwisselingen liepen meestal af in het voordeel van Ties.

Zo staan we met dit 4-1 verlies weer met beide benen op de grond.

Afgelopen maandag vond Dick V. het nodig om met zijn jazzband te gaan repeteren en mij aan mijn lot over te laten. Geheel in paniek over wat ik nu moest bedacht ik mij dat wij ook nog een invaller hebben. Ik dus een berichtje aan Okker gezonden met de vraag of hij wilde invallen. Zijn antwoord: "dat was al geregeld". Dus dat zat wel goed.
Omdat Okker wel even goed warm wilde draaien vroeg hij mij of ik hem een beetje op tijd kon ophalen. Nu was dat, uiteraard, geen probleem. Ik stond dus om 19:20 bij hem voor de deur zodat wij een half uurtje later in Voorschoten aan zouden komen. Niet geheel volgens schema, door het kletsen reed ik per ongeluk naar Den Haag in plaats van naar Voorschoten, arriveerden wij toch nog redelijk op tijd. Helaas kwam er van gelijk inspelen niet veel terecht omdat er nog een jazzballet les aan de gang was. Dus Dick zat daar waarschijnlijk met zijn speelgenoten, in de gymzaal te spelen en waren kinderen op hun muziek aan het dansen. Best leuk idee, dus wilden Okker en ik ook wel meedoen. Helaas waren wij te jong en moesten wij toch maar wachten op onze tegenstander, Max en Paul. Enfin, toen wij éénmaal konden beginnen met de wedstrijd, nadat wij even goed hadden ingespeeld, ging Okker van start tegen Paul. De uitslag was overtuigend 1-3 voor Okker. Een mooie start, een gedesillusioneerde tegenstander, en goede hoop voor mij. Ik mocht dus mijn partij starten tegen Max, een erg aardige vent waartegen het altijd erg leuk spelen is. We gingen goed van start en ik kon, zeker de eerste ronde goed partij geven. Helaas ging ik met 15-13 van tafel maar goed, het gaf goed hoop voor het vervolg. Jammer genoeg verloor ik de twee games daarna ruim 11-7 en 11-6. Ik denk dat het kwam doordat mijn mentor er niets was. Toen de dubbel. Die werd in 4-ren gewonnen door Reflex net als mijn partij daar tegen Paul. Ook dit was best een spannende partij. Tenslotte mocht Okker tegen Max en laat ie hem nou inmaken. Tweemaal 10-12 en als slot 8-11. Een prachtige partij om te zien en ik heb genoten van de rust van Okker. Daar waar Max een beetje in paniek raakte, speelde Okker stoïcijns zijn spelletje en wist zelfs vanuit een 10-5 achterstand de partij te winnen. Ben ik wel een beetje jaloers op. Al met al hebben we een geweldige avond gehad en, na afloop nog even een biertje gedronken met de mannen voordat wij weer naar huis gingen. Leuk nog om te vermelden: tijdens de voorjaarscompetitie 2023 heb ik ook met Okker als invaller tegen deze mannen gespeeld. Ik weer hard trainen want dat is wel nodig.

TOV 7 is stabiel.

In de Keek van afgelopen week hebben jullie kunnen lezen wat de uitslagen waren van de teams die hebben gespeeld. Jullie hebben dus ook gezien dat wij, weer, met 4-1 zijn ingemaakt. Maar wat ging er nou aan vooraf........

Het begon allemaal met het bericht dat Dick mij thuis zou komen ophalen, zodat ik eens met hem mee kon rijden. De afgesproken tijd 19:30. Om hem niet te lang te laten wachten was ik alvast op het bankje in onze voortuin gaan zitten. Ik wachten en wachten en... ja hoor eindelijk kwam hij aangetuft. Nu is hij mijn mentor dus heb ik maar niet geroepen dat hij wel laat was. Wij dus gezellig op weg naar Scylla in Leiden. Ik had even in de NTTB app gekeken en zag dat zij één plek onder ons stonden. Ik ging er dus vanuit dat wij best een goede kans maakten om van ze te winnen. Waar ik geen rekening mee heb gehouden was het feit dat Dick zijn bril was vergeten en het balletje niet zo goed kon vinden. Het netje overigens wel. Maar goed, daar scoor je geen puntjes mee. Nu is het zo dat onze tegenstanders best lastig waren. De partijen die er echt uitsprongen waren die tegen Stephen. Zowel Dick als ik hadden 4 sets nodig om de partijen te beslechten. Ik mocht hem winnen en Dick, tja... wat zou ik zeggen. Volgens mij kunnen jullie het best raden. Wat ik wel moet zeggen is dat mijn mentor, met 2-0-achterstand, in de derde set ineens terug kwam en deze won met 17-19. Het was een bloedstollende partij die mij goede hoop gaf op een uiteindelijke overwinning. Helaas ging zijn leeftijd een beetje parten spelen en won zijn veeeeeel jongere tegenstander. Na het gebruikelijke after biertje zijn wij weer richting huis gegaan. Beide in tranen over het tragisch verlies. Mijn mentor zou mijn mentor niet zijn als hij niet snel de sfeer heeft kunnen omkeren. Wat bleek, wij zaten in zijn nieuwe bolide. Ik moet toegeven dat het mij niet was opgevallen maar ik ben daar toch niet zo gevoelig voor. Wat wel fijn is dat er allemaal snufjes op die auto zitten waardoor het niet zo erg dat Dick wat ouder begint te worden. Door die snufjes blijft de auto bijvoorbeeld gewoon rechtdoor rijden en kan hij ook nog eens afstand bewaren tot de voorrijdende auto. Al met al best oké. Zo lief als hij is heeft hij mij ook nog voor de deur afgezet. Helaas moet ik zeggen dat hij mijn straat hij al bijna voorbij was en ik hem, gelukkig, nog net daarop kon attenderen. Al met al een geslaagde avond.

Nog iets... Mijn vrouw en dochter zijn deze week samen naar Zeeland waardoor ik het rijk voor mezelf heb en dus kan doen wat ik wil. Af en toe best wel lekker. Ik ben dus maandagavond eens gaan trainen bij de "betere goden". Erg gezellig en ik kan er ook nog iets van leren. Na een paar lekkere partijtjes gespeeld te hebben, heb ik Chris gevraagd of hij nog even met mij wilde spelen (en dan heb ik het uiteraard over tafeltennissen). Dat wilde hij wel, niet wetende dat hij daar een enorme spijt van zou krijgen. Ter herinnering.. Ik ben november 2021 bij de club gekomen. Niet snel daarna heb ik Chris verkondigd dat mijn doel was hem een keer te verslaan. Nu kom ik op het punt dat mijn mentor, Dick Verbeek, met een grote glimlach dit stukje leest. Het is namelijk gebeurd. Of het nu komt doordat ik in vorm was of Chris zijn bril was vergeten of allebei dat weet ik niet maar.... ik heb hem verslagen. Nu is het wel zo dat één zwaluw nog geen zomer maakt, dus ga ik zeker mijn best doen om die prestatie nog een paar keer te herhalen.

Omdat Dick maandag moet repeteren met zijn band, waarin hij met stokjes op een velletje slaat en de maat aangeeft, speel ik die wedstrijd samen met Okker. Eens even kijken of dat iets uitmaakt.

Goed weekend allemaal,
Martin

Op maandag 5 februari jongstleden moest TOV 6 het uit opnemen tegen ATTC EVO TECH-XL 6 uit Alphen aan den Rijn.
Het Alphense duo senioren team speelt met drie vrouwen die in wisselende samenstelling opereren.
In hun vorige wedstrijd had dit vrouwenteam hun tegenstander met 4-1 verslagen.
Aangekomen op locatie zagen Richard en ik dat we terecht waren gekomen in een grote gymnastiekzaal met een bar.
Op een tv scherm werden alle te spelen wedstrijden met de scores getoond.
Aan een tafeltennistafel werden de scores zelfs bijgehouden met een electronisch scorebord.
Richard, waande zich in deze gymnastiekzaal even terug in de tijd toen hij op de basisschool apenkooien speelde.
Nadat hij uit de touwen geklommen was mocht hij het opnemen tegen de Bettine Vriesekoop van ATTC EVO TECH-XL.
In een zware wedstrijd waarin voor elk punt moest worden gestreden pakte Richard uiteindelijk de winst met 3-1.
Vervolgens mocht Patrick het opnemen tegen de nummer twee. In een zeer zware gelijkopgaande 5 setter wist Patrick met 3-2 de overwinning te pakken.
In het dubbelspel keken Patrick en Richard al gauw tegen een 2-0 achterstand aan.
Echter, met vastheid en een dosis doorzettingsvermogen wisten de heren toch de winst met 3-2 te pakken.
In de voorlaatste partij speelde Patrick tegen de nummer 1 van Alphen.
Groggy, nadat hij keihard een bal tegen zijn hoofd kreeg van zijn tegenstandster, moest hij de overwinning aan haar laten 3-0.
In de laatste enkelpartij van de avond pakte Richard freewheelend de overwinning met 3-1.
Met een 4-1 winst totaalscore keerden de heren huiswaarts.

In nood door die Okker-noot!

Wat Okker ons heeft aangedaan raakt kant nog walnoot….

Ik ga je dat uitleggen.
Wij, Martin en ik van TOV 7 speelden vorig seizoen in de 7e klasse, waar wij thuis horen en ook redelijk gepresteerd hebben, getuige het feit dat wij daar tweede zijn geworden.
In dat seizoen is Okker een paar keer ingevallen en hij heeft toen zódanig gepresteerd dat zijn persoonlijk gemiddelde tot mega grote hoogte is gestegen. (Dat was ook de reden dat hij door de NTTB op de transferlijst van het nationale herenteam werd geplaatst en daar ook al vreselijk heeft huisgehouden!).
Nu zal het mij worst zijn wat hij persoonlijk presteert, maar door een andere rekenmethode van de Bond, (ja, rekenen kunnen ze daar!) is zijn prestatie versmolten met de ook al meer dan verdienstelijke resultaten van Martin en mij, met als gevolg dat ons teamgemiddelde de norm is geworden wat betreft de klasse waarin wij dienen uit te komen en niet meer de individuele prestaties.
Ben je er nog?
En ja, je raadt het al: wij zijn zonder fatsoenlijk overleg met het Bondsbestuur dientengevolge zo maar gepromoveerd naar de 6e klasse!
Er loopt inmiddels een kort geding dat wij hebben aangespannen tegen de NTTB over deze kwestie, maar vooralsnog spelen we dus ‘gewoon’ in de 6e klasse.
Zo ook gisteren, toen wij uit tegen Docos moesten aantreden.
Onze tegenstanders hadden veel thuispubliek op de tribunes zitten en wij troffen daarentegen helaas niemand van onze supporters aan…
Dat werd dus wel effe een dingetje.
Bij het inslaan met mijn eerste tegenstander had ik al snel door dat ik na de wedstrijd geen tijd hoefde te reserveren om handtekeningen uit te delen aan de tribune.
Ik ging er dan ook af met 0-3.
Martin verloor zijn eerste single met 3-1 en het dubbel moesten we ook helaas prijsgeven, zij het redelijk eervol in een vijfsetter.
Maar vechtsporter als hij is wint Martin zijn tweede single in 5 sets, een heuse prestatie! Wel weer jammer dan dat hij - ondanks het koude weer - na afloop naast zijn schoenen liep richting de auto. Het wordt mijn project dit seizoen om hem dat af te leren. Ik doe dat echter wel uiterst subtiel vanwege zijn eerder gemelde vechtsport verleden
De eindstand is tenslotte 1-4 geworden en wegens tijdgebrek is er nu helaas geen ruimte meer om weer te geven hoe mijn tweede single is verlopen, waarvoor excuses…

Het biertje na afloop was prima, totdat de aap uit de mouw kwam: de heren tegenstanders kwamen - wellicht van wege het omgekeerde van wat Okker Martin en mij heeft aangedaan - uit de vijfde klasse!
Zonder afscheid te nemen hebben wij ons biertje laten staan en zijn het clubhuis uit gesneld met in ons achterhoofd de gedachte dat wij – gezien dit nieuwe feit - helemaal niet zo slecht waren.
Los van het kortgeding is onze bombrief naar de NTTB is inmiddels verzonden.
Oh ja, Okker, toch bedankt!

Dick Verbeek

Bolletjes slikker[.
Na een aantal jaren met Caroline en met veel plezier in het circuit te hebben vertoefd, heb ik daarna nog twee jaar wat van mijn prestaties kunnen mee geven aan het team Protest van Tom en Arnold.
De laatste jaren heb ik gemerkt dat scouting in de TT wereld gemeengoed is geworden. Ik kreeg namelijk van alle kanten in het district (en zelfs landelijk) steeds meer aanbiedingen, die ik - arrogant als ik ben - en ondanks de krankzinnig hoge transfersommen met een minachtend gebaar heb afgewimpeld. Mijn loyaliteit naar TOV is voor mij een vanzelfsprekend gegeven.
Een relatieve ‘nieuwkomer’ bij TOV had aan marketeer Tom gevraagd of hij bij mij wilde polsen om samen een competitieteam te gaan vormen.
Nou ga ik nooit met de eerste de beste in zee en zeker niet met iemand waarvan de kwalificaties mij niet bekend zijn.
Om die reden heb ik enkele keren incognito zijn spel bekeken. Ik was daar niet erg van onder de indruk, al bespeurde ik bij hem toen al wel een lichte neiging tot verslaving aan het spelletje.
Niet veel later bleek dit al zeer ernstige vormen te hebben aangenomen omdat hij zijn lichaam wel heel erg makkelijk ter beschikking stelt aan teams die een invaller zoeken.
Wanneer je een avondje Roto bezoekt lijkt het wel of er nog drie klonen van dit fenomeen tegelijkertijd aan het spelen zijn.
Je moet er toch niet aan denken dat er totaal dan vier Martin Smitjes rondlopen bij TOV!
Al hoewel ik hem er ook nog van verdenk dat hij een ping-pong bolletjes slikker is ben ik toch met hem om de tafel gaan zitten om te kijken of we er uit zouden kunnen komen.
Na lang beraad en met mijn dwingend advies om intensief privé lessen te gaan nemen hebben wij besloten dit jaar het avontuur aan te gaan.
We hadden als snel een klik omdat hij zich kon optrekken aan mijn inspirerende spel.
Dat waren letterlijk zijn woorden……
In zijn recente verslag deed hij (om voor mij onduidelijke redenen) een lichte poging mij te zwart te maken met het verwijt dat ik niet zou kunnen navigeren.
Hier even de feiten: Ik overrulede n.l. zijn keuze van richting, die hij haalde uit het ‘100.000 Stratenboek’ van Shell uit de vorige eeuw, dat hij op zijn schoot had liggen…..
Als je dit gedrag nader analyseert blijkt al snel dat dat dit een typisch gevalletje van ‘projectie’ is. Wetenschappelijk betekent dit dat men het eigen verwerpelijke gedrag in de schoenen schuift van de ander, ook wel ‘jij-bakken’ genaamd.
Heb je hem….? Daar zit ‘m dus de kneep!

Ondanks de moeilijke start van dit team gloort er toch ook wel enig licht aan de horizon. Mede door de zeer redelijke prestaties van Martin (de door mij geadviseerde privé lessen beginnen hun vruchten af te werpen) en door zijn gedrevenheid om te winnen zijn wij in de poule tweede geworden.
Voor ons gevoel zijn wij echter eerste geworden omdat het winnende team twee gasten waren die uit de junioren kwamen en zeker niet in de 7e klas thuis horen.
Zij behaalden 17 punten meer dan wij.
Hoe dan ook :Ik heb met mijn zaakwaarnemer besproken dat ik het komend seizoen toch maar weer verder ga met deze tafeltennis-junk.
Dick Verbeek

Deze week hebben Dick en ik de laatste 2 wedstrijden van dit seizoen gespeeld. Als eerste hebben wij donderdag tegen Spinmill 2 gespeeld. Onze tegenstanders, Theo en Sjaak, waren geen partij voor ons. Zij stonden al op de laatste plaats en dat is zo gebleven. Mooi aan deze heren, 80 en 71, is dat zij ontzettend aardige en vrolijke lui zijn. We hebben, ondanks weinig tegenstand, leuke partijen gespeeld. Uitslag was 0-5. Na afloop hebben we nog even gezellig met ze zitten kletsen. Daarna op weg naar huis en slapen want de volgende avond moesten wij aantreden tegen Reflex Lisse. Dit zou een lastigere partij gaan worden.

Vrijdagavond pikte ik Dick op om gezellig naar Lisse te karren. Ik netjes mijn navigatie aangezet, want ik heb het richtingsgevoel van een aardbei. Maar ja, Dick wist ook de weg, uit zijn hoofd, en wist een makkelijkere weg naar Lisse. Helaas liep de weg dood ivm werkzaamheden en kon ik weer terug. Helemaal niet zo erg want we hadden tijd genoeg. Lekker keuvelend in de auto reed ik de afslag naar Lisse voorbij, gevolg.... wij zouden pas om 20:10 aankomen. Niet zo handig voor iemand die liever een kwartier te vroeg is. Maar goed, ik heb het kunnen reduceren tot 20:02. Geheel niet slecht, nu maar hopen dat er straks geen bekeuring op de mat ligt. Ik heb met Dick al afgesproken dat hij dan de bekeuring betaald want ja, hij heeft mij de verkeerde kant uitgestuurd en niet opgelet waar ik de afslag moest nemen 😃. Na het inspelen bij Reflex was het de beurt aan Dick tegen Patrick Belien (wie kent hem niet 😬). Dick speelde best goed maar ging er toch in een 4-setter af. Jammer. Na Dick kon ik eindelijk aan de bak. Mijn tegenstander Edward is de zwakste van de twee en heeft het mij niet echt moeilijk gemaakt. In 3 sets was de winst binnen en onze tweede plek in de poule verzekerd. De dubbel was spannender maar wisten met een 5-setter ook te winnen. Erg fijn.
Toen........ mijn partij tegen Patrick. In de vorige wedstrijden tegen hem werd ik volledig ingemaakt dus ik was er erg op gebrand om het dit keer anders te doen. Het is ontzettend spannende 5-setter geworden die op de laatste servicebeurt van Patrick verloor. Echt zó jammer!!!! Maar goed Dick kon de winst van de partij nog binnenhalen tegen Edward. Hij is echt beter maar helaas, na een goede start 10-12 en 8-11 was hij de weg een beetje kwijt (alweer 😄) en ging hij er af met 3-2. De wedstrijd ging dus naar Reflex 3-2.
Al met al hebben we gisteren prachtige partijen gespeeld met mooie en soms lange rallies. Een heel klein beetje balend van mijn verlies tegen Patrick maar toch erg tevreden over het eindresultaat gingen wij weer naar huis. Dick gaf aan dat ik mijn navigatie niet aan hoefde te zetten want hij kent de weg heel goed😏. Je voelt hem al aankomen natuurlijk. Bij Hillegom aangekomen gaf hij aan dat ik de eerste afslag moest nemen. Dus, zo braaf als ik ben, heb ik dat ook maar gedaan. Echt zo dom!!! De weg richting huis was nl afgesloten en ja hoor, ik kon weer keren. Uiteindelijk zijn we thuisgekomen!! Ook wel weer fijn. Als teamcaptain kan ik terugkijken op een geslaagd seizoen. Alleen de heren van ATTC waren ons en de rest de baas. Zij hebben slechts 3 punten verloren en eindigen met 47 punten aan kop. Dicky Dik, bedankt voor dit mooie seizoen en ik kijk uit naar het volgende. Wij gaan er samen weer wat moois van maken (wel met navigatie overigens 😂).

Met de wedstrijd tegen Kwiek zijn onze kansen op het kampioenschap weer wat geslonken. Met Bert en Corine troffen we de kansloos laatsten in onze poule. Helaas was Peter weer eens in gevecht met zichzelf en verloor hij in de eerste partij van Bert.

Ik had natuurlijk ook de druk niet moeten vergroten in ons toeristisch tochtje naar Waddinxveen. Met 5 - 0 winst zou een kleine overwinning op DOCOS in de laatste wedstrijd ons nog een kans geven om kampioen te worden. Jammer genoeg won de ergernis het. Soms leidt die tot prachtige punten, vaker tot afgrijselijke missers.

De andere partijen gingen allemaal in 3en, zodat we vroeg klaar waren. 4 - 1 winst en toch een tikkie teleurgesteld.

Simon en Cor van S'70 kwamen al terneer geslagen binnen. Zij wisten na alle confrontaties van de afgelopen jaren al wat hen boven het hoofd hing. De bijzondere dingen gebeurden op de andere tafels, en er was alle tijd om die waar te nemen.

Martin en Dick waren al eerder klaar dan wij - het was volgens mij net na 9en. Maaike won haar laatste wedstrijd op tafel 3 in 5en na een 6-0 achterstand in de 5e game. Je ziet maar, nooit opgeven dus. Daar keek Jan's tegenstander op tafel 1 anders naar. Het liep niet, en hij gaf zijn laatste game maar weg met 11-0. En Jan had al eerder een game met 11-0 gewonnen tegen Jaap van S'70 1 die wel zijn uiterste best bleef doen.

S'70 droop dus af met twee teams die beide met 5-0 klop kregen. De enige opwinding op tafel 2 ontstond toen Peter het in het dubbel toch een keer spannend wilde maken en de eerste game weggaf door het nemen van onnodige risico's - zijn specialiteit. Chris kan hier heel slecht tegen, denkend aan zijn oude Italiaanse coach die de stelregel hanteerde 'keen kadootjes', en liet dat duidelijk merken. Dat hoort natuurlijk ook niet.

Tijdens een gezellige nazit bleken we allemaal zwevende kiezer te zijn, en zo gingen we na een paar glazen ook naar huis.

Afgelopen zaterdag speelde het jeugdteam tegen twenty one up. Bart, Maxim en Sietse hebben goed gestreden, maar na de eerste 3 singles was het 1-2. In de dubbel waren de gasten net een maatje te groot. De resterende single wedstrijden waren spannend, maar mede dankzij de goede coaching tussendoor van barman Jan, zijn er heel wat punten verzameld. Echt heel fijn dat iedereen zo betrokken is bij het jeugdteam. De eindstand was 6-4 en op een prachtige tweede plek in de poule gaat het team de tweede helft van de competitie in. De koplopers van Pecos staan maar 4 punten voor.
Volgende week wacht een belangrijke dag als ze tegen Pecos de strijd om de koppositie aan willen gaan.

Met welke insteek schrijf je nu een verslag over een teleurstellende avond? Een goede buur is beter dan een verre Vriendenschaar, zeker met het weer van vrijdagavond. Heen ging het wel, terug noodweer. Het laagliggende witte autootje van mijn Formule 1 coureur kon het gelukkig prima bolwerken. Daar hadden Peter's Italiaanse ervaringen wel effect.

Tafeltennissend was het wat minder. De zaal is beroerd daar in Gouda, het was bloedheet, de vloer vertraagt, we hadden een tafel met de brokken eruit, en als je pleinvrees hebt, is deze hal een prachtige therapeutische oefenruimte. Maar goed, uiteindelijk doe je het allemaal zelf. Ballen in het net, ballen over de tafel. Geen antwoord op het spel van je tegenstander.

De lessen van Kento: timing, afwisselen, geen lange halen, bal op tafel, 80% is goed genoeg. Na twee gewonnen games volgens deze methode raakte Peter in de eerste partij tegen Fred volledig de weg kwijt, omdat deze er steeds beter in kwam. Daarna hielp ouderwets rammen ook niet meer. Chris was kansloos tegen Raymond. Die man speelt zo gecontroleerd, haalt alles en speelt met veel effect. Dat bleek ook in Peter's laatste partij tegen hem. Na hopeloos verlies in de eerste game, sloeg Peter Kento's goede raad in de wind, maakte punten van ballen die pas een mogelijkheid bleken omdat ze een punt opleverden, en kwam met 5-1 voor in de tweede game. Daarna was het klaar. Verlies in 3en.

Na winst in het dubbel - dat dan weer wel - maakte Chris 2-2 door Fred een lesje in effectiviteit te geven. Na een 10-0 achterstand in de eerste game ging Fred wel steeds beter spelen, maar Chris bleef hem in 4en toch de baas.

Andermaal 3-2 verlies tegen deze kampioenskandidaat, ook al staat DOCOS nu twee punten op hen voor. Wij toch een tikje teleurstellend derde op vijf punten.

Ha beste lezers. Hier weer een verslagje van ons team. Gisteren moesten Dick en ik op weg naar Gouda voor onze wedstrijd tegen Vriendenschaar15 (Hans en Hans). Nadat de jeugd training daar was afgelopen dachten wij wel met de wedstrijd te kunnen beginnen. Dat viel even tegen. De tweede tegenstander besloot, nadat hij pas na 8 uur was aangekomen, eerst nog even koffie te gaan drinken. Omdat het nogal lang duurde werd besloten de eerste wedstrijd maar alvast te starten en dat ik dan maar zou gaan tellen. Zo gedacht, zo gedaan. Dick startte zijn eerste partij voortvarend. Hij won de eerste game vrij makkelijk. Helaas nam zijn tegenstander daarna de partij over en wowon 3 games op rij waarmee hij dus de eerste set op zijn naam schreef. Stand 1-0. Toen mocht ik aan de bak tegen Hans 2 die inmiddels zijn koffie op had. Ik wist redelijk simpel de partij binnen te halen. Stand 1-1. De dubbel wisten wij, wel in games, ook te winnen waardoor het er goed uit begon te zien voor ons. Stand 1-2. Na de dubbel vonden de tegenstanders het nodig om weer even iets te gaan drinken, wij snappen daar helemaal niets van. Mijn tweede enkel tegen Hans 1 was ook een makkie. Dus met die winst hadden de wedstrijd al gewonnen. Hierdoor kon Dick zijn laatste partij lekker vrij starten en dat deed hij dan ook. Vrij eenvoudig sleepte hij de eerste twee games naar binnen. Maar toen…. Volgens mij heeft er doping in de drankjes van Hans 2 gezeten want hij wist zomaar 3 games op rij te winnen en daarmee de set. Eindresultaat: 2-3. Wij hebben een goede wedstrijd gespeeld waarbij wij vooral met de dubbel meer naar elkaar toe zijn gegroeid. Gekeken naar de ranglijst kan ik concluderen dat een tweede plaats voor ons deze keer het hoogst haalbare is. Met 6 gespeelde wedstrijden hebben wij nu 20 punten. ATTC heeft pas 4 wedstrijden gespeeld en heeft al 19 punten. Tenzij er dus hele gekke dingen gebeuren worden zij eerste. De anderen staan te ver achter om hier iets aan te kunnen doen.

Belofte maakt schuld Ik was gewend om wekelijks een verslagje te schrijven van ons wedervaren in de competitie. Terecht sprak Tom mij aan op mijn feilen. Op de een of andere manier ontbrak de inspiratie de afgelopen tijd, al was er eigenlijk aanleiding genoeg. Een teamgenoot die het dolce vita in Italië verkoos boven de steun aan iemand die ernstig moest wennen aan zijn nieuwe materiaal (niet het rubber maar zijn lenzen!), en een ander die liever ging klussen in la douce France. Gelukkig is Sam bereid gevonden het bat weer in wedstrijdverband op te pakken.

Bij het begin van ronde 4 stonden we met 4 teams bovenaan met 10 punten. Ronde 2 en 3 gingen tegen oude bekenden, S'70 (5-0 winst, arme Cor en Simon) en ATTC 4 (3-2 winst; sneller rubber is niet altijd een voordeel Matthijs!). De 1e wedstrijd tegen Vriendenschaar ging net verloren met 4 partijen in 5en en 1 in 4en. Zonder leesgedeelte in mijn tijdelijke bril was ik taktisch duidelijk de mindere 😂.

Afgelopen dinsdag was Kwiek uit Waddinxveen de tegenstander. Tegenstand Bert is tevens wedstrijdsecretaris en wist te melden dat komend voorjaar de competitie ingedeeld wordt naar de gemiddelde teamrating en niet volgens de promotie-/degradatieregeling. Nazoeken op de NTTB site bevestigde die informatie. Je kunt wel promoveren of degraderen maar daar geen rechten aan ontlenen. Heel bijzonder.

Kwiek pakte in deze uitwedstrijd ons thuisvoordeel af met een gigantische hoeveelheid sorryballen. Het kostte Sam zijn partij tegen Corine en tegen Bert. Hij komt er wel steeds beter in en dat geeft hoop voor as dinsdag tegen DOCOS. Hij maakte beide tegenstanders wel rijp voor de slacht door Chris, die Bert terugpakte met 3 afgrijselijke randballen, verdedigend van meters achter de tafel. Nieuwe bril helpt!

In het dubbel loopt het prima samen. Vermeldenswaard is nog wel dat we in de 4e game met 7-1 achter kwamen, zodat teller Arnold sr (bedankt) zich al mentaal klaarmaakte voor nog een game. Dat was niet nodig. We scoorden er 10 op een rij!

afgelopen vrijdag mocht DUO5 net als onze collega´s van team 7 aantreden tegen Scylla uit Leiden.
Duo 5 weer in de vertrouwde samenstelling want Maaike verscheen weer aan de start na een lange trip door Italie .
Ary mocht het spits afbijten tegen de vriendelijke chinees Chow.
Meestal heeft een kaaskop weinig in te brengen tegen een chinees maar ditmaal wist ary te winnen in vieren.
Daarna maaike in haar eerste partij van het seizoen tegen Sabine, werd een zinderende partij die nipt in de vijfde game verloren werd: 1-1.
Dubbel werd net zo zinderend, ook in vijven en ging helaas ook naar Scylla: 2-1.
TOV had nu nog 2 kansen om het recht te trekken en dat werd met beide handen aangegrepen.
Ary won in drieen van Sabine en maaike in vijven van Chow: 2-3
Duo 5 behaalde hiermee haar tweede overwinning van het seizoen en staat op een mooie tweede plaats in de poule.
Na afloop nog een gezellig drankje gedaan met Chow, die in het dagelijks leven werkzaam bleek te zijn als voorganger in de evangelische kerk.
We werden dus aan het einde van de avond nog even getrakteerd op wonderbaarlijke dingen als je maar in het hogere gelooft zoals een wasmachine die eigenlijk kapot was maar die toch weer ging draaien...
Gelukkig kon Chow niet verhinderen dat TOV 5 met de overwinning in de pocket huiswaarts keerde ......

Afsluiting seizoen met barbecue.

Graag wil ik de activiteitencommissie, de wedstrijdcommissie en alle vrijwilligers bedanken voor de gezellige afsluiting van het seizoen.
Wij hebben genoten van de heerlijke barbecue en de lekkere drankjes!
Iedereen een fijne vakantie toegewenst en tot na de zomer!

Dick Verbeek

Meldde ik in mijn vorig bericht nog dat wij (Okker en ik) onze laatste wedstrijd tegen ATTC (Frank en Paul) wel gingen winnen bleek gisterenavond dat er van dat gevoel niet veel klopte. De start was geweldig. Okker wist de eerste partij tegen Frank, na een spannende 5-setter met winst af te sluiten. Dat was dus 1-0 voor ons. Maar ja, toen kwam het hè? Ik mocht aantreden tegen Paul. Hij had al aangegeven dat hij er wel een beetje tegenop zag omdat vorige keer de ballen hem om de oren vlogen als gevolg van mijn smashes. Ik won de eerste set met een mooie 11-7 dus dat zag er goed uit. Zoals zo vaak gaan die tegenstanders van ons ineens heel raar doen. Zo ook Paul. Hij won gewoon even de volgende 3 sets zodat ik dus met 1-3 het onderspit moest delven.
Maar goed met een stand van 1-1 lag alles nog open dus begonnen wij vol goede moed aan de dubbel partij. Heel kort.... verloren met 1-3. Dus weer een 4-setter. Na een korte pauze, de heren van ATTC moesten even op adem komen , begon Okker aan zijn tweede single partij. Nu tegen Paul. Die partij duurde en duurde en duurde. Dat is het gevolg van een partij met 2 verdedigers. Uiteindelijk wist Okker de partij niet binnen te halen en verloor met 1-3 (ja ja, weer een 4-setter).
De beurt was weer aan mij, nu tegen Frank (ook zo'n schuiver). Bij hem kreeg ik geen kans om mijn, oh zo dodelijke, smashes af te vuren. Hij had mij goed door en wist vrij eenvoudig te winnen met 6-11, 6-11 en jawel 2-11. Einduitslag.. 1-4. Daarmee bleven wij stevig onderaan staan. Ook best knap. ATTC is door deze overwinning poulewinnaar. Ik ben blij dat wij hun daaraan hebben kunnen helpen.


Ik wil bij deze Okker nog bedanken voor het invallen en Dick voor het leuke seizoen dat wij hebben gehad. Ik kijk uit naar de volgende reeks.

Wie Duo 5 een beetje volgt en ik weet, dat zijn er velen, wist dat we afgelopen week een druk programma hadden en vandaar twee verslagen voor de prijs van 1.
Allereerst de wedstrijd dinsdag thuis tegen REFLEX, oude bekenden van ons , maar nu met invaller pancho en met de vriendelijke reus Erwin.
Ik wil niet erg lang van stof zijn, twee verslagen is nl niet niks, maar na drie enkels en de dubbel stond het 2-2 dus viel de beslissing bij Maaike versus Erwin.
Wist niet dat Maaike een reuzendoder in zich had maar Maaike wist zowaar te winnen en was een belangrijke overwinning een feit:3-2
Vrijdag mochten we aantreden tegen Scylla uit Leiden,dit was de avond waarbij beide teams het degredatiespook achter zich wilde laten.
Weer kort : Ary en Maaike wisten allebei hun partijen te winnen alleen de dubbel ging naar Leiden: 1-4
Hoewel het een paar weken geleden het er helemaal niet naar uitzag dat we ons konden handhaven , lijkt het nu , na drie opeenvolgende winstpartijen, dat dat dus WEL gebeurt.....

Afgelopen vrijdag mocht DUO 5 het opnemen tegen PECOS.
Aangezien Maaike andere verplichtingen had bestond DUO5 dit keer uit Ary en onze weledele penningmeester Okker.
Nadat we door de stromende regen aangekomen waren en een tijdje ingespeeld hadden mocht Okker zijn eerste wedstrijd in de 5e klasse spelen.
Zonder schroom schudde hii zijn tegenstander Storm van zich af en won vrij makkelijk in drie games.
Daarna ondergetekende tegen de oekrainer Dennis, werd een spannende partij , kwartje viel net weer de verkeerde kant op, en verloor ik in vijven.
De dubbel ging vervolgens weer vrij gemakkelijk in drieen naar TOV.
Ondergetekende moest daarna zijn tweede enkelpartij spelen tegen Storm, nou stormen ging het niet, Ary won de partij in vieren.
Helaas kwam Okker net iets tekort tegen Dennis en zo werd de eindstand dus 2-3 in het voordeel van TOV.
Met nog drie wedstrijden ( in 10 dagen) te gaan is de spanning behoorlijk terug, we gaan het zien en beleven .......

Gisteren hebben wij uit gespeeld tegen Rijnsoever. Thuis hebben wij met 3-2 gewonnen dus er was goede hoop. De hoop werd echter al snel de grond ingeboord doordat zowel Dick als ikzelf onze eerste enkel partij verloren. Dick ging er in 3 sets af en ik uiteindelijk in een 5-setter waarvan de laatste set in 12-10. Jammer dus. Toen de dubbelpartij. Die was best spannend maar toch verloren met 12-14, 11-5, 12-10 en 11-6. Rijnsoever had de wedstrijd dus al binnen. Mijn tweede enkelpartij wist ik met redelijk gemak binnen te harken met een winst in de laatste set van 11-0. Dit is ook het enige winstpunt dat wij gisteren hebben behaald. Dick verloor helaas zijn laatste partij in 4 sets. Het verlies van deze partij resulteert, met nog 3 wedstrijden te gaan, in een laatste plaats in de pool terwijl wij 3 weken geleden nog 3e waren. Volgende week spelen we uit tegen de Treffers. Eens even kijken of we nog een beetje terug kunnen krabbelen.

10-3 Gingen Dick en ik op weg naar Alphen voor onze wedstrijd tegen de nummer 2 in onze poule. Onze tegenstanders waren Paul en Frank waarvan de laatste duidelijk de sterkte was. Ondanks dat Frank zijn twee enkel partijen wist te winnen hebben wij wel de wedstrijd binnen gehaald. Wij waren te sterk in de dubbel en in onze partijen tegen Paul. Paul had geen antwoord op de services van Dick en mij en werd gek van mijn harde returns (die overigens steeds beter lopen). Met een stand van 3-2 in ons voordeel gingen wij dus tevreden naar huis. In de poule staan wij derde met een achterstand van 7 punten op de nummer twee. Wij gaan eens even kijken of we daar nog iets aan kunnen doen. Dinsdag hebben we een uitdaging want dan spelen we tegen Reflex Lisse. Onze eerste partij tegen hun hebben wij met 4-1 verloren. We hebben dus wat goed te maken.

Ook dit seizoen mochten we tegen Cor en Simon van S '70 in Woubrugge. Gezellige gasten om in de Batstee nog een biertje te drinken. Vorig seizoen deed Cor een rondedansje na winst op Peter. Daar zag het eerst weer naar uit in de 5e wedstrijd. Gelukkig was Peter op tijd weer bij de les. Wiens les is nog de vraag, want de lesjes van Kento leiden bij Peter tot kortsluiting. Hij moet zoveel nadenken om de nieuwe skills toe te passen dat hij regelmatig de weg kwijt raakt. Dan maar intuïtief meppen denk ik soms, en hij ook. Tegen Simon ging dat in de 5e game na diverse matchpoints toch nog mis met 16 - 14.

Chris heeft tegen deze jongens weinig te vrezen; hij heeft een vreselijk spel waar zij niets mee kunnen: alles onder controle en twee keer 3 - 0. Het dubbel ging ook vlotjes in 3en. 4 - 1 winst en toch weer een punt achterop. 10 maart laatste kans in Lisse om weer wat dichterbij te komen..

Tegen ATTC 3 werd met 4-1 verloren. Het is nu zaterdag dus het chagrijn is wel gezakt. Kaarten op woensdagmiddag met de (bijna) pensionado's helpt daar dan een beetje bij. Marc en Nabil waren uiteindelijk net iets beter en profiteerden van de betere omstandigheden in de TOV zaal. Beiden zat het op cruciale momenten mee met een grote hoeveelheid sorry ballen. En ja, als je 6 games verliest met 10-12, dan doe je iets niet goed. Kampioenschap uit zicht. Handhaving moet te doen zijn! 😩

Onze tweede partij was tegen Job en Willem van Rijnsoever. Job is een druistige jonge hond waar Peter wel raad mee wist. Willem beet in het stof tegen Chris net als vorig seizoen toen ik mocht invallen bij Chantal en Rob. Het dubbel was een eitje. Dus 3-0 bij de 'rust'.

Daarna was het mis. Peter was het helemaal kwijt en verloor van Willem. Chris en Job maakten het mooi en spannend - publiek op de banken door het spektakel - maar uiteindelijk won Job met 11-9 in de 5e en duwde de rating van Chris onder de 1000.

De vraag voor Chris is dus eigenlijk win je liever lelijk of geef je de voorkeur aan mooi verliezen. Dat laatste leidt bij mij toch tot het nodige chagrijn. Gelukkig was er nog een gezellig drankje.

Dick's psychiater blijkt langdurig op vakantie dus we zullen het zelf moeten opknappen. Reflex won andermaal met 5-0 dus voor promotie staat ons een flinke klus te wachten.

Yes!!!! Gisteren (7-2-2023) mochten wij thuis aantreden tegen Rijnsoever. Onze tegenstanders waren vader en zoon. Ik mocht als eerste strijden tegen de zoon. De eerste set beloofde niet veel goeds, ik verloor hem met 6-11. Vervolgens wist ik de 2e en 3e set redelijk makkelijk (11-7 en 11-4) op mijn naam te schrijven. De 4e set werd echter weer gewonnen door Daniel waardoor het aankwam op de laatste 5e set. Koelbloedig wist ik deze met 11-9 te winnen waardoor het eerste winpunt binnen was. Goed begin dus...
Vervolgens was Dick aan de beurt. Hij mocht aantreden tegen vader Jan-Pieter. Ook dit werd een spannende partij die uiteindelijk werd gewonnen door Dick. Het verloop was bijna gelijk aan de mijne. Zijn eerste set verloor hij met 3-11. Vervolgens won hij met redelijk gemak set 2 en 3, verloor set 4 en haalde de winst binnen in de 5e set.
Vol goede moed begonnen wij aan de dubbelpartij. Helaas werd deze gewonnen door Rijnsoever. Daar hadden zij overigens wel 4 sets voor nodig.
Na de dubbel was het mijn beurt tegen JP te spelen. In 3 sets wist ik de winst weer binnen te halen. Hiermee hadden we de wedstrijd eigenlijk al gewonnen maar Dick moest nog even zijn laatste partij spelen. Helaas verloor hij deze, wederom waren er 5 sets nodig voor deze spannende wedstrijd.
Tevreden hebben wij na afloop de overwinning gevierd met een biertje. Dit smaakt naar meer. Op Valentijnsdag treffen wij de Treffers :-). Wij zullen proberen de wedstrijd op een lieve manier te gaan winnen.

Ik vond het snert-toernooi erg gezellig. Weer een dikke 10 voor de evenementencommissie.

Vanochtend met 5 harde werkers het competitie vuil en zweet weer netjes weggewerkt uit ons clubhuis. Alles is weer lekker schoon voor pubquiz en andere festiviteiten die ons de komende weken te wachten staan.
Nellie, Heleen, Chris en Peter hartelijk dank voor jullie hulp.

Grote clubactie: Er zijn tot nu toe 208 loten gekocht. Dat zijn er 13 meer dan vorig jaar. Vandaag is de laatste dag dat je een lot kunt kopen. Heb je tot nu toe verzaakt, dan kun je het nu nog goed maken.
Volg deze link:
https://lot.clubactie.nl/lot/ttv-tot-ons-vermaak/404902

S'70 2 - TOV 3: 2 -3. Het verslag was kennelijk niet herkenbaar als zodanig, maar staat hieronder.

Het is ons gelukt!!
Eindelijk, het is zover. Onze eerste winst is binnen. Gisteren mochten Martin Johansson en ik weer aantreden tegen Reflex6. Onze eerste ontmoeting eindigde voor ons toen in een 3-2 nederlaag dus het was wel weer even spannend. Nu is het zo dat donderdag veel aandacht is besteed aan tech- en tactiek. Belangrijk is om even goed in te spelen waarbij alle variaties zo'n beetje worden gebruikt. Ook had Kento aangegeven aandacht te besteden aan de service. Als twee brave leerlingen hebben wij alles wat donderdag gezegd was in praktijk gebracht. Helaas verloor Martin J zijn eerste partij tegen Patrick (de sterkste van de 2 van Reflex). Daarna mocht ik... Ik heb nog niet eerder zo ontspannen gespeeld en won de eerste 2 games met grote overmacht. De derde game kostte iets meer moeite maar won ik uiteindelijk toch met 10-12. Vol goede moed begonnen Martin J en ik aan de dubbelpartij. Ook die harkte we met redelijk gemak binnen.
Helaas verloor ik mijn partij tegen Patrick maar Martin wist, na verlies van de eerste game, de wedstrijd makkelijk in zijn voordeel te keren en te winnen.
Jullie begrijpen wel dat wij met een fijn gevoel weer richting Noordwijk zijn gereden. Martin, dank voor de fijne wedstrijd.

Waterloo moet toch echt in de buurt van Leimuiden liggen. Toen we deze competitie begonnen, hadden Peter en ik toch goede hoop snel naar de 3e klas terug te kunnen keren. Deze hoop werd al snel de bodem ingeslagen, zowel door de eerste uitslagen als door een verloren gevecht tegen de belangrijkste concurrent Reflex Lisse.

Afgelopen vrijdag ging het van kwaad tot erger(nis) tegen Play Fair. De sporthal was opgeknapt, en wij werden opgeknapt. Peter won de eerste nog van Rik. Daarna was het klaar. Kansloos. Bagger. 4 -1 verlies. Het moet gezegd - tandenknarsend - dat het ook hun verdienste was.

In de nazit - met een Leffe Tripel, ongevraagd, maar heel lekker, en een colaatje voor chauffeur Peter - wreven jonge honden Rik en Mike nog wat zout in de wonden door te melden dat we ons geen zorgen hoefden te maken. We konden ons toch prima handhaven!

Ja hoor, gisterenavond was het dan weer zo ver. Samen met Dick Verbeek, de invaller van de invaller (beide geveld door covid) ben ik de strijd aangegaan tegen ISV Gouda. Nou wist ik al door onze eerste wedstrijd tegen deze gasten, die we overigens met 4-1 hebben verloren, dat het een lastige partij zou worden. Beide tegenstanders zijn traaaaaag. Maar goed, vol moed zijn wij de strijd aangegaan. Ik maak het kort, de einduitslag was gelijk aan die van onze eerste partij tegen de Goudenaren. We hebben dus weer met 1-4 verloren. De ene winstpunt heb ik te danken aan Dick die in een spannende 5-setter de winst wist te pakken.
Dank voor het invallen Dick.

Tja, Alles bij elkaar was Reflex 3 gewoon sterker. Zij spelen standaard met drie, waarbij het lot bepaalt wie dubbelt. Bob en Faribors hebben knieproblemen en Gerrit is een dagje ouder, maar Peter en Chris dolven als fitte 60 plussers met 3-2 het onderspit. Faribors heeft zich als recreant de afgelopen 19 jaar bekwaamd in het moeilijk serveren en won er 2. Peter kwam nog het dichtste bij, maar ja die onbesuisdheid!
In het dubbel werd het geheime wapen Wildenbeest ingezet maar dat werd door ons deskundig ontmanteld. Dat dan weer wel.
Bob bleek een taaie en was voor Peter in 5en onverteerbaar, maar hij verslikte zich lelijk in Chris die na een 2-0 achterstand en matchpoints voor Bob in de 3e en 4e game de partij toch nog binnen wist te halen.
De 50% score deze competitie heel gehouden en zelfs 5 ELO punten terug gewonnen! Jaja, leeftijd en ervaring maken een mens soms cynisch. Volgende week S'70 met weer oude bekenden. We gaan het zien. Het kampioenschap is uit zicht dus Peet mag eventueel naar Italië.

Afgelopen vrijdag moest TOV 4 aantreden tegen DOCOS in Leiden.
Draait allemaal nog wat stroefjes, maar dat is misschien niet zo gek, tenslotte zijn Oma(Maaike) en Aspirant Opa (Ary) de jongste niet meer en spelen we voor het eerst 4e klasse.
Onze eerste twee enkels verloren we allebei in drieen dus stonden we al snel op een 2-0 achterstand. Daarna de dubbel die we net als vorige week in vijven verloren.
Ook Maaike haar tweede enkel ging in vijven verloren zodat we ietwat geflateerd op een 4-0 achterstand stonden.
Nu iets heel anders : ondergetekende ( ary ) heeft ooit een game gespeeld tegen DOCOS wat 34-32 werd , zeg maar 3 voor de prijs van1 wat nog steeds het wonder van DOCOS genoemd wordt.
Nu is daar nog een wonder bijgekomen....
Bij mijn laatste enkelpartij stond ik tegen een hopeloze achterstand aan te kijken, immers de eerste twee games waren naar mijn tegenstander gegaan. Bij de eerste slagen van de derde game brak ik, god weet hoe, mijn batje...
God zij dank was Maaike zo lief om voor deze ene keer dan haar batje uit te lenen aan mij en won ik zowaar niet alleen de derde game maar ook de vierde en vijfde.
Heb al heel wat geld geboden voor het batje maar daar trapt oma niet in....
Al met al 4-1 verlies maar kijken vol goede moed uit naar de volgende wedstrijd.

Deze week speelden wij 2 verre uitwedstrijden. Gelukkig is de benzine niet meer zo extreem duur..
Dinsdag moesten we het opnemen tegen De Beer, Rozenburg.
Donderdag moesten we tegen Boomgaardshoek, Hoogvliet Rotterdam.

Tegen de Beer hadden we een keer eerder gespeeld, dat was onze laatste wedstrijd voordat de competitie werd stilgelegd ivm corona, zo'n 2,5 jaar geleden. Toen wonnen we met 4-1 dus we hadden goede hoop.
Het duurde even voordat we begonnen..bakkie koffie...boekje invullen... Om 20.50uur begon Ingrid de eerste wedstrijd. Gelukkig won zij deze in 5 games. De 4 volgende wedstrijden wonnen wij allemaal in 4 games. Einduitslag 5-0!!!!
Nadat we gauw 1 drankje hadden gedaan gingen we weer op huis aan. Tijdens de heen en terugreis hebben we alleen maar regen gehad, ongelofelijk wat een water. Onderweg hebben we onszelf uiteraard nog even getrakteerd op wat lekkers van de grote M.
En doordat de tunnels bij Leidschendam ineens dicht waren snachts, moesten we nog omrijden ook, heel Leidschendam en Voorschoten gezien...het werd een latertje. We lagen rond half 1 in bed.

Een dagje rust op woensdag hadden we wel nodig, want donderdag moesten we weer de hele A4 afrijden om bij ttv Boomgaardshoek te komen. En weer door die tunnels (Benelux, Ketheltunnel... ga zo maar door).
Dit keer begonnen we lekker optijd, 20.15uur. Zoals altijd tijdens uitwedstrijden begon Ingrid weer. Over deze wedstrijd ga ik weinig schrijven. De tegenstander had lange noppen op zijn forehand, want meneer heeft artrose in zijn schouder... Ingrid kwam niet in haar spel en in 3 games was het gebeurd. Maar..... dat was de enige verliespartij vd avond!! Ook Michiel had niet zijn beste speelavond maar won wel al zijn wedstrijden.
Het dubbel liep goed, zoals bijna iedere wedstrijd. Deze proberen we op 100% te houden????.
Het was een avond zonder papier en pen. De tegenstander beschikte over een elektronisch telbord, waardoor de stand meteen in de app staat. Dit keer dus geen app naar Tom en geen blauw briefje.
We waren gelukkig optijd klaar met spelen en na 1 drankje volgas weer naar huis. We hebben nog wel zitten twijfelen om de kebab zaak in te gaan die naast de zaal zit om wat lekkers te halen... onderweg hadden we toch wel trek (zoals altijd) dus besloten we om naar Snackcar de Vrijheid te gaan. Vol verbazing bleek deze nog steeds dicht te zijn ????. Dan maar weer naar de grote M in Leiden. Hadden we toch maar naar die kebab zaak gegaan...met een gevulde buik kwamen we thuis en met voldaan gevoel naar bed.
Na 3 wedstrijden staan we op de eerste plek, we gaan het zien hoelang we die plek kunnen bemachtigen.
Volgende week spelen we een thuiswedstrijd. Ingrid is verhinderd maar heeft een goede invaller kunnen regelen, dus Jan, zet 'm op met Michiel!

Lange en Laan tegen Langelaan... wie is het Haas(je)
TOV5 ging maandagavond onder begeleiding van wat regenbuien ... naar Woubrugge, voor uitwedstrijd tegen S70.
Tot groot vermaak mochten we het opnemen tegen meneer Lange en meneer v/d Laan, Rob wist niet dat hij tegen zichzelf kon dubbelen, maar het is hem gelukt.
Dit verslag is ook tot stand gekomen omdat we, na 2 verlies partijen, gisteren onze eerste winst pakten!
Kwam er op neer dat (behalve Chantal) niemand van ons het haasje was, we wonnen namelijk alle 1 enkel partij. Het dubbel ging in 4 sets naar TOV.
Einduitslag 3-2 voor TOV5
Terugweg, ook onder begeleiding van regenbuien, nog een toeristenroute genomen maar allebei weer veilig Noordwijk bereikt.

19 September begonnen wij, Martin Johansson (MJ) en Martin Smits (MS) , aan onze tweede wedstrijd. Dit keer mochten wij thuis strijden tegen Patrick Beliën en Edward Lefevere van Reflex (L) 6. Patrick was al een bekende van mij (MS). Ik was hem namelijk eens tegengekomen bij een toernooi en ben toen van tafel geveegd. Maar goed we zijn vol frisse moed aan de wedstrijd begonnen. MJ mocht als eerste tegen Patrick. Helaas verloor hij deze met een eindstand van 1:3.
De tweede partij mocht ik tegen Edward. Het is een spannende pot geworden die ik met 3:1 heb gewonnen. Het eerste punt was dus binnen. Na mijn partij zijn we maar gelijk verder gegaan met de dubbelpartij. In deze partij werd wel duidelijk dat MJ en ik nog niet goed op elkaar zijn ingespeeld. Hier moeten dus echt nog even op trainen. Uitslag 0:3. Na deze dubbel waren de heren van Reflex toe aan een pauze, wij hadden ze redelijk uitgeput.
Na de pauze was het weer de beurt aan MJ. Dit keer mocht hij strijden tegen Edward. Tot onze grote vreugde won hij zijn partij met 3:0. Tot slot mocht ik weer. Na mijn overwinning op Edward ging ik vol goede moed de strijd aan tegen Patrick. Helaas was hij weer te sterk met een laatste set die hij uiteindelijk wist te winnen met 11:13 sloot hij af met een 3:0 overwinning.
Zowel MJ als ik hebben een goede wedstrijd gehad en kijken uit naar onze wedstrijd op 30-9 tegen Kwiek 5.
Om af te sluiten… het was erg leuk dat wij een toeschouwer hadden. Nellie uit onze maandag- en woensdag groepje kwam even kijken hoe wat het deden. Nog bedankt Nellie.

In de wedstrijd tegen DOING is de rode lantaarn steeds feller gaan branden. We verloren met 2-3. Ivo was voor ons beiden een gewillige prooi, Hans was te sterk en het dubbel tegen een duo dat uit een valide sporter en een rolstoeler bestaat ging beter dan in Zoetermeer, maar was uiteindelijk geen doen. Het punt dat we vorige week verloren ten opzichte van de eerste helft wonnen we nu terug, maar de achterstand op de concurrentie blijft te groot.

TOV 3 had zich vorige week tegen De Salamanders duidelijk gespaard om des te beter tegen directe concurrent HTTV - 070 te kunnen presteren. Peet had lekker gespeeld tegen echte tafeltennissers en Chris was zich maar één keer te buiten gegaan vanwege de talloze sorryballen van zijn tegenstander. Van wie is toch het thuisvoordeel?!
Vandaag viel het toch weer niet mee. Een tegenstander van 87 met iets plankachtigs was ons allebei de baas. Ja Maaike, je kunt de edele tafeltennissport tot op hoge leeftijd prima beoefenen ????. Zoals zo vaak leek het dubbel cruciaal. We kwamen met 2 games en en 9 - 5 achter. Toen keerden de kansen in ons voordeel. Winst in 5en! Daarna mocht ik tegen de 87 jarige en kwam vrij makkelijk met 2 - 0 voor. Toen ging de ervaring een woordje meespreken. Wat-ie deed, deed-ie en Chris won geen game meer.
Tot slot mocht Peet de meubelen redden. Het spel golfde op en neer. Hij kwam met 2-1 achter en toen met 10-7 voor. Je denkt een 5e. Helaas vergat Peter de les uit de 2e game - rustig en bekeken tikken en niet slaan: alsnog 12-10 en 3 - 2 verlies. We zullen in de 2e helft sterk terug moeten komen om ons te handhaven.

En dan dacht ik dat Peter zijn blessure uiteindelijk goed doorstaan had, tot ik hem gisteren tegen TOGB vreselijk zag tobben. De biceps is gereduceerd tot een monoceps (als dat een bestaande spiervorm is tenminste) en zorgt voor foute services en slecht getimede spinballen. Tegen Doing wist hij vorige week een rolstoeler nog te verschalken, wiens materiaal mij al te machtig was geweest. Er zat meer leven in de tegenstander dan in zijn doodvallende returns. Een 4-1 verlies was het treurige resultaat. Tegen TOGB moest het beter, maar slechts een opleving van Chris in zijn tweede partij zorgde nog voor een punt. Kansloos in zijn eerste partij, in 3en eraf. Over het dubbel zwijg ik maar (kort serveren Chris!). Peter verloor zijn partijen in 5en en dat met al die missers! Dinsdag beter tegen Salamanders met hun 15 punten uit 3 wedstrijden. Dus dat moet lukken!

Bedankt Ingrid voor je verslag. Het moet wel razend spannend zijn geweest! Ik hoop dat jij en Michiel vaker een verslag maken. Jullie zijn tenslotte het vlaggenschip van TOV.
Behalve team 3, dat bij "monde" van Chris ook regelmatig verslag doet, zouden de andere teams ook vaker van zich moeten laten horen d.m.v. een verslag. Een indruk geven vanaf alleen het wedstrijdformulier geeft geen info over bijvoorbeeld de tegenstander die je uit het verleden nog wel kent en zo. Zo'n verslag geeft zo veel meer weer en is leuk om te lezen.

Met de persconferentie achter de rug gingen Peter en ik aan de slag tegen Smash uit Monster. Zijn blessurestop heeft Peter goed gedaan, want hij bracht Clemens, de sterkste van de twee tegenstanders, aan de rand van de afgrond. 9-11 in de 5e. Chris won met enige moeite van Alwin, ook in vijven met 11-9. Het dubbel was kansloos. Daarna was Peter sterker dan Alwin en was Chris tamelijk kansloos tegen Clemens. Zo zullen we wel meer uitslagen krijgen dit voorjaar met teams die volgens de ELO rating bestaan uit een sterke en een minder sterke speler.

Van tomatenkweker Alwin kregen we nog te horen wat de invloed is van de energieprijzen op de prijs van de tomaten, en op leegstand van kassen. Leuk weetje: sommige grote kwekers hebben iemand in dienst die zich op de energiemarkt begeeft en zijn salaris terugverdient! Zo hoor je nog eens wat.

In Memoriam Ruud Alkemade (oud lid en 75 jaar)

Afgelopen week bereikte mij het droevige bericht dat mijn oud team genoot Ruud Alkemade op 75 jarige leeftijd is overleden. In de jaren 60 en 70 vormde hij samen met Peter Turk en Ted van der Ploeg het eerste team, dat in 1967 promoveerde naar de Hoofdklasse. Ruud was een aanval ingestelde speler. Hij is daarom dan ook diverse keren Noordwijks en clubkampioen geweest. Jammer dat hij de laatste 4 jaar van zijn leven de ziekte van Alzheimer had en bijna niet meer aanspreekbaar was. Mijn echtgenote en ik wensen zijn vrouw Liesbeth, kinderen en kleinkinderen heel veel sterkte toe bij dit grote verdriet

Ted van der Ploeg.

Vandaag was de grote schoonmaak van onze accommodatie. En met recht was het GROTE SCHOONMAAK want het was ontzettend stoffig en vuil in de zaal. Met 9 man/vrouw is deze mega klus in één dag geklaard. Professioneel aangepakt met rolsteiger om plafond en wanden van alle spinrag en stof te ontdoen. Alle stoelen, tafels en schermen zijn schoongemaakt en de kleedkamers en de kantine/keuken zijn goed onderhanden genomen. Dus alle leden kunnen weer genieten van tafeltennis in een schone zaal!
Bij deze dus hartelijk dank aan Nellie, Heleen, Lydia, Marijke, Ton, Rob, Jan en Chris!

afgelopen dinsdag moest team 1 trio aantreden voor de laatste wedstrijd dit seizoen tegen DOCOS leiden.Chantal moest verstek laten gaan door een verkoudheidje ( GEEN CORONA bleek na test ) dus bestond het team dit keer uit Maaike, Rob en Ary.
Ary trapte af en verloor helaas in vieren van de hoogst genoteerde speler in onze poule.
Daarna Rob en won zowaar op zijn algemeen bekende stoicijnse manier in vijven.
Maaike volgde niet Rob maar Ary zijn voorbeeld en verloor ook in vieren.
Daarna gingen de dubbel en Ary en Maaike hun tweede partij ook naar DOCOS maar kon Rob gelukkig op zijn algemeen bekende stoicijnse manier wel een punt pakken : 5-2.
We konden dus nog steeds gelijk spelen, gebeurde niet, alleen Ary wist zijn laatste enkel te winnen: 7-3.
Al met al heeft team 1 best een goed seizoen gedraaid met een fraaie middenmoot plaats.
Gisterenavond gehoord dat we weer beperkt worden in het sporten,
heel vervelend maar belangrijker : BLIJF GEZOND !!

Chris en invaller Ruud mochten aantreden tegen Smash uit Schoonhoven. Zij zagen ons kennelijk als een zeer serieus te nemen tegenstander en hadden uit de binnenlanden achter S. John meegenomen. Hij is in het bezit is van bijzonder wapentuig, super defence en lange noppen - die kennelijk niet zo lang meer zijn als vroeger. Qua uitstraling had hij goed gepast tussen degenen die in Deliverance Burt Reynolds en consorten lastigvallen. Voor Ruud en mij een kansloze exercitie dus. Gelukkig had Hidde zijn dag niet, 2 keer verlies. Het dubbel werd beslist op materiaal en techniek dus niet in ons voordeel. Met een 2-3 uitslag toch weer twee punten in de tas.

En ja Dick, prikken werkt, en in combinatie met de QR code is het ook nog eens veilig. Je ziet het bij Peter, krachtdadig spinnen is gevaarlijk en kan leiden tot een afgescheurde biceps!

Jeetje, het werkt!

Afgelopen dinsdag mocht ik met Arnold Sr. aantreden voor een thuiswedstrijd tegen De Treffers. Dus spoedde ik mij die avond ‘tegen achten’ opgetogen naar ons clubhuis, alwaar ik buiten reeds aangenaam werd verrast door het feit dat het aanpalende godshuis weer veranderd was van een tentenkamp in een stenen tempel. Het laveren tussen steigerdelen en doeken was eindelijk verleden tijd! Er bekroop mij zelfs een euforisch gevoel van vrijheid, dat helaas maar enkele seconden zou duren.…
Zelfverzekerd als ik (wellicht ten onrechte) ben wat betreft mijn sportieve resultaten die ik die avond weer van plan was echt een keer waar te maken, zwaaide ik enthousiast de deur van de kantine open, alwaar mijn voorzitter mij met een brede grijns begroette. Alhoewel dat al enigszins ongemakkelijk voelde had ik nog niet door waar de kneep zat. Totdat hij op een Duitse bevelende wijze en op zeer luide toon vroeg naar mijn QR-code. En ik had echt geen idee wat ik verkeerd zou hebben gedaan, laat staan dat ik wist wat een QR-code inhield. Hij riep mij nog toe dat hij mij wilde ‘scannen’ en even kwam toen weer die traumatische ervaring boven van enkele jaren geleden in het LUMC, met dit verschil dat die lieve ogen van die mooie verpleegster mij direct weer op mijn gemak stelden. Ik denk nog veel aan haar.

‘Smartphone!’ klonk het luid door de nog lege kantine en pas toen drong het tot mij door dat hij wilde weten of ik een ‘Wappie’ was of een ‘Spuiten en Slikken’ type.
Vervolgens zocht zijn smartphone contactloos contact (ja, ècht waar: dat bestaat!) met mijn smartphone.
Geen idee waar dat goed voor was maar nadat hij mij had uitgemaakt voor ‘groene vink’, mocht ik mij naar de arena met de groene tafels begeven. Misschien was het scheldwoord ‘groene vink’ een knipoog naar het feit dat ik achter de groene tafel regelmatig het lawaai produceer als van een vink die zijn territorium beschermt. Mocht dat zo zijn, dan ontgaat mij ten ene male de humor daarvan.

Enigszins bekomen van deze ophef is het nog vermeldenswaard dat Arnold en ik - met uitzondering van het dubbel - alles gewonnen hebben.
Wellicht nog interessant kan zijn dat ik in mijn tweede single de eerste twee games nogal dik verloor. Maar dankzij de coaching van zowel Nestor Arnold als Major Tom (ja die!) wist ik door af en toe ook mee te gaan prikken (wat voor mij voelt als een taakstraf bij de plantsoenendienst) de resterende drie games te winnen.
Wat ik daaruit geleerd heb is dat ik mijn - tot ver in het district geroemde - fenomenale strakke spel met die flitsende returns en haast supersonische smashes meer moet larderen met ‘geprik’.
Kortom: Jeetje, het werkt!

Dick Verbeek

De stand: 193 loten. Dat zijn er 15 minder dan vorig jaar. Kortom beste lezers, graag nog een eindsprint!

Na de verzonden herinnering van vorige week staan we nu op 178 loten. Bovendien is er 1 keer een gift gedaan in plaats van loten. Toch heeft nog niet ieder lid zijn of haar bijdrage geleverd. Je kunt je eigen goede doel nog steunen, tot 23 november. Doe het!

Is Tom mij voor met zijn samenvatting in Keek op de week. Voor mijn toeristisch uitstapje naar Schoonhoven schreef ik vorige week dat ik blij was met Google maps. Nog blijer was ik met mijn kaartleesmaatje Maaike. Op de geadviseerde route via Papekop, Oudewater, Polsbroekerdam en Polsbroek waarschuwde zij in het herfstig duister tijdig voor bochten en afslagen. Kennelijk is het hier ook mooi fietsen langs de Vlist en andere watertjes met zicht op monumentale boerderijen. Gelukkig hadden we ook nog tijd voor een praatje!
De trouwe lezer begrijpt al dat ik weinig toe te voegen heb aan de samenvatting van Tom. Maaike deed haar uiterste best, maar twee niveaus verschil is wel erg veel; we wisten onze tegenstanders Hidde en Ab, en onszelf, in het dubbel in de 1e game te verrassen met winst; en ik had behalve Ab ook de druistige jongeling Hidde aan de zegekar kunnen binden. Het was dus gelukkig veel beter dan vorige week tegen deze promotiekandidaat.
Voor de terugweg reden we op advies van onze gezellige tegenstanders via Bergambacht, Stolwijk en Gouda naar de A12. Weer een stukje Nederland ontdekt dankzij de competitieleider. Hopelijk blijft het bij één keer. Je zal zo een reguliere wedstrijd hebben en tegen 12en klaar zijn. Maar goed, het kan kennelijk nog erger. Ab wist te vertellen dat zij nog niet zo lang geleden naar de eilanden achter Rotterdam moesten, ruim 5 kwartier van Schoonhoven.

Wij moesten vrijdag een wedstrijd spelen in Noordwijk Zuid, in de middeleeuwen ook wel Catwijck genaamd. We wisten dat het gezien de uitslagen om zware tegenstanders ging en dat ondervonden
we aan den lijve. Het ging om twee vrij jonge knapen uitgerust met venijnige smashes, die na iedere game krijgsraad hielden en wij maar wachten tot ze weer bereid waren tot verder gaan.
De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ook wij enkele opmerkingen tegen elkaar maakten. Heel zinnige opmerkingen zelfs zoals: “Dat moet beter” of “probeer meer punten te maken”. Kijk daar heb je wat aan! Helaas was het tegen dovemans oren gezegd, wat in mijn geval een dubbele betekenis heeft, want we bakten er gewoon niets van. Ster aan TOV zijde was Arnold want die wist beide tegenstanders een game af te dwingen, iets wat ik niet kan zeggen want ik werd twee keer in drie games afgedroogd. Het dubbel ging wat beter want daarvoor waren 5 games nodig maar niettemin werd het opnieuw winst voor Rijnsoever. Het resultaat laat zich raden: 5-0 nederlaag.
Het was maar een stille bedoeling bij Rijnsoever, want behalve wij speelde er nog een ander team en verder was het uitgestorven. Wat ook opviel was dat we niet met corona maatregels werden geconfronteerd. Je kon overal zitten en je consumptie nuttigen.
Tom.

Na de blessure van Peter kon Chris voor de wedstrijd tegen DOING een beroep doen op Chantal. Zij liet daarvoor de Champions League wedstrijd van haar favoriete club lopen. Hulde! Zij speelde naar vermogen maar zoals ze zei, 'het liep niet'. Toch wist zij met haar contra spel prachtige punten te scoren. Een game winnen zat er echter niet in. In het dubbel pakten Chantal en Chris wel een game, en waren zij in de andere games echt niet kansloos. Bas en Roan waren al eerder tegenstander van Chris in de 5e klas, in 2014 en in 2009. Leuk hoor die statistieken in de beide apps. Het was niet fraai, maar het resultaat was hetzelfde, 2 keer winst voor Chris. Een 3 - 2 nederlaag en handhaving is nog steeds niet onmogelijk. Er moeten dan wel betere scores gehaald worden tegen de mede degradatiekandidaten!

Na een week is de stand 101 loten verkocht.

Wanneer ik vroeger bij DOCOS de speelzaal binnen ging, vroeg ik me altijd af of toch niet mijn zonnebril mee had moeten nemen. Gisteren was er in het begin van de avond behoefte aan een mijnwerkerslamp. Naar boven kijkend constateerde ik dat het aantal verlichtingsbuizen gehalveerd was. Bij navraag bleken er recent led-buizen geïnstalleerd. De lichtopbrangst voldoet vast aan de norm, maar het was wel wennen. Gelukkig is de mens gemaakt om zich aan te passen dus het was uiteindelijk te doen.
Wat niet te doen was, was het gevecht tegen de twee te laag ingedeelde noppenkoningen Shahab en Cees. Een tamelijk kansloze 5 - 0 nederlaag was het resultaat. De lichtpunten: Chris verloor maar 1 game met 11 - 0, en Jan pakte tegen Shahab een game en tegen Cees twee. In het dubbel waren we aardig tegen ze opgewassen. We kregen na afloop een biertje.
We waren het erover eens dat dit voor niemand leuk is. Een avond om gauw te vergeten.

Ja, en afgelopen dinsdag wedstrijd nummer twee. Dit keer tegen Kwiek uit Waddinxveen, en zo gingen ze ook van start. Binnen een mum van tijd stonden Anita en Niels met 3- 0 voor. Het leek van onze kant nergens naar. De histoire leek zich te repèten. Ook raakte Peter in het dubbel geblesseerd. In het ziekenhuis bleek gisteren dat hij de biceps van zijn linkerarm gescheurd heeft. Dus voorlopig zal Chris het met invallers moeten doen. Zo werd het 0 - 4. Gelukkig wist Chris tegen Anita - feitelijk een goeie tweedeklasser - de eer te redden.

Alles went, behalve een vent…….
Het is wel even wennen om voor het eerst in mijn TOV-carrière met een vent op stap te gaan in plaats van met mijn ex, Caroline. Je weet wel, die drukke dame, waarmee je in de competitie never een ‘dull moment’ beleeft. Zoals bekend heeft zij mij recentelijk ‘fijntjes’ gedumpt; iets waar ik nog lang niet overheen ben overigens.
Niets ten nadele van Arnold sr. hoor, want dat is zonder meer een gezellige partner om mee op te trekken.
Maar de overgang is toch wel erg groot, hetgeen onder meer bleek uit het feit dat ik niet veel, zeg weinig of laten we maar heel eerlijk zijn: helemaal geen moer heb gepresteerd afgelopen donderdag.
De teleurstelling was begrijpelijkerwijs af te lezen van het gezicht van Arnold. Je zal immers maar zo een dure transfer met grote reputatie binnenhalen en dan eindigen met dit beschamende resultaat.
Mijn leermeester, nestor Arnold was - ervaren als hij is - wèl in staat zijn beide singles te winnen!
En eerlijk gezegd begrijp ik als top atleet ook helemaal niets van mijn debacle.
Zou het kunnen zijn dat mijn overactieve hormonale huishouding er immer voor zorgde dat ik persé aan ‘haar’ wilde tonen dat ik nog kon ‘presteren’? Wie het weet mag het zeggen! In ieder geval had ik niet de behoefte om dat aan ‘hem’ te tonen…
In het perspectief dat de LHBTWRSQTOV beweging sterk in opkomst is sluit ik niet uit dat het tij wat dat betreft bij mij nog wel eens zou kunnen keren in de nabije toekomst.
Een ander excuus dat ik voor mijn falen zou kunnen aanvoeren is dat ik telkens weer wordt overdonderd wanneer wij in de metropool Aarlanderveen moeten spelen.
Ik heb altijd moeite met die immense drukte, die al begint als je na de kruising rechtsaf e boulevard op rijdt. En dan daarna links af naar beneden waar duizenden supporters je staan op te wachten. Het is me vaak te veel eerlijk gezegd.
Ook het schenken van champagne in de rust komt mij enigszins decadent over en kan mij nauwelijks meer bekoren… Het gaat mij tenslotte om de sport.
Uitslag Spinmill-TOV 3-2
Dick Verbeek

Gedumpt.
Een maand geleden ontving ik een onthutsend bericht van de advocaat van mijn tweede ex, dat zij met onmiddellijke ingang de relatie met mij wenste te verbreken.
En daar sta je dan - alleen op straat - met slechts een batje en een gedeukt balletje: geen duo team meer en alleen de vraag hoe nu verder zonder mijn bijvrouw Caroline…..
Door mijn aanstaande ex was ik ook nauwelijks te troosten. Mijn psychiater heeft weer overuren gedraaid en ik heb daar meer uren op het therapie-bed doorgebracht dan thuis…
Het heeft enigszins geholpen maar de vraag waar ik toch immer mee zal blijven worstelen is: ‘Wat heb ik in gódsnaam verkeerd gedaan’!
Hoe dan ook, het leven gaat verder, ook zonder die gezellige duo-partner, die mij na iedere wedstrijd genoeg inspiratie bood voor een stukje op de TOV-site.
Haar gulle lach, gelardeerd met stampvoeten en woedeaanvallen tijdens de wedstrijd zal ik blijvend missen. Hoe dat bij de tegenstanders zit laat zich raden.
En, oh ja, de cavia mocht ik zelf houden…
Gelukkig kreeg ik een aanbod van het team TOV 7 van Tom en Arnold, die met mijn aankoop heel blij zouden zijn.
Na wat onderhandelingen over het aantal biertjes en wijntjes na de wedstrijden ben ik tenslotte akkoord gegaan.
Wel heb ik beide heren gewaarschuwd dat met mijn komst een reeks van 4 à 5 jaren achtereen promoveren wel het gevolg zal zijn van deze transfer.
Het is niet anders.

Dick Verbeek

Hoi allemaal,

Jammer hoor net naar Rutte gekeken en we mogen nog steeds niet.
Ik mis het wel hoor, het spelen, de praatjes etc.

Hopelijk dat we de volgende persconferentie wel los kunnen. Ik sta in ieder geval te popelen.

Veel gezondheid en doe voorzichtig.

Gr
Jan Does

De stand: 199 loten door 30 kopers. Dat is beter dan vorig jaar. Toch ben ik nog niet tevreden. Doe mee en steun TOV. Het kan nog tot 30 november! Chris

We staan nu op 171 loten van 23 kopers. Dat zijn er 8 meer dan vorig jaar. Dat begint ergens op te lijken!

TOV 7, thuiswedstrijd tegen de Treffers uit Roelofarendsveen.
Soms zit het mee en soms zit het tegen!!
Deze uitspraak is jammergenoeg typerend voor onze competitieresultaten van dit najaar!!
Onze tegenstanders van de Treffers, bestaande uit Fred en Inge van der Meer.
Broer en zus, man en vrouw????....... vergeten te vragen!!
Maar ze waren goed, zeer goed, zelfs zo goed dat ze met 3-2 van ons hebben gewonnen!!
Dick en ik hebben echt alles gegeven, maar het was niet genoeg!!!
De enkels waren wat je noemt pittig!
Ik kon winnen van Inge, maar Fred had een enorme/keiharde forehand smash, die hij hij veelvuldig ( ondanks mijn commentaar!!!!) gebruikte, waardoor het voor mij onmogelijk was om te winnen!!!
Daarentegen was de ( Corona) dubbel een makkie!! Deze kwam in drieën op onze conto!!
Daarna ging het helaas bergafwaarts met TOV en moesten we de twee laatste duels uit handen geven!!
Moe, maar voldaan keerden wij met 2(!!!!) punten huiswaarts en op naar de volgende ronde bij de Vriendenschaar te Gouda!!
Wie weet gaan we nog s een wedstrijd winnen, Dick!!!!! Later............

De stand: 19 kopers zijn goed voor 136 loten. De anderen (146 aangeschreven) kunnen dus nog een mailtje ter aanmoediging verwachten!

Als je in de 3e klas wat tekort komt, wat kun je dan in de 2e? Dat viel uiteindelijk nog niet tegen. Jos vroeg of ik voor hem kon invallen bij Michiel, thuis tegen Play Fair. Lennert en Arnold hadden hun 1e wedstrijd met 5 - 0 gewonnen dus we konden onze borst natmaken. Dat ging aanvankelijk ook prima. Het was nog steeds goed warm in de zaal., tot de ventilatie zijn werk deed. Michiel begon goed tegen Lennert met 3 - 1 winst. Je kon wel zien dat hij niet getraind heeft de afgelopen tijd want hij miste vastheid bij het afmaken. Dat kostte hem uiteindelijk zijn 2e partij tegen oude rot Arnold. Chris kon in zijn partijen redelijk meekomen en had tegen Lennert eigenlijk moeten winnen. Arnold kon bij een achterstand steeds een tandje bijzetten en de winst pakken. Je kon goed zien dat hij veel hoger gespeeld heeft. In de dubbelvervangende wedstrijd liet Michiel het liggen in de 4e game door bij een 8 - 6 voorsprong geen punt meer te scoren. Wel lekker gespeeld. Ook belangrijk. Naast ons hadden Dick en Carolien ook veel plezier met hun bekende tegenstanders van Docos, maar daar moeten ze zelf maar een stukje over schrijven.