Transfer perikelen.
Ja, je weet dat het er aan zit te komen maar toch zag ik als nèt geadopteerde speler als een berg op tegen die tweede competitiewedstrijd in een nieuw team. Deze keer moest ik thuis aantreden met nestor Tom.
Even als Arnold Sr. is Major Tom (ja, nog steeds van Groundcontrol) een doorgewinterde speler die alle kneepjes van het vak beheerst. Wat de heren beiden vooral beheersen - en dat moet ik mij nog eigen gaan maken - is het ‘lezen’ van de tegenstander’.
Je kent het wel: als de tegenstander zus doet, dan moet jij zó doen en als de tegenstander hups doet, dan doe jij gewoon hops of zoiets.
Maar…. mocht de tegenstander gaan kappen dan kun je (er) beter maar mee gaan kappen. Oh, ik leer nog zó veel!
Ik moet er trouwens niet aan denken dat - wanneer je slecht ziend wordt - je de tegenstander in braille-taal moet gaan lezen. Dat moet ongetwijfeld tot ongewenste intimiteiten leiden.
Ik heb overigens in mijn tafeltenniscarrière nog nooit de behoefte gehad te dóen alsof ik slechtziend was, teneinde de tegenstander M/V in braille te benaderen.
Met andere woorden: het type ‘fotomodel’ (maar dan wel vrouwelijk) heb ik helaas nog nooit tegenover mij aan de tafel gehad. Dat zou zeker tot een aantal jaren detentie hebben geleid.
Toch heb ik mij al van een iets betere kant laten zien wat de prestaties betreft.
Mijn eerste single verloor ik in 4 games, terwijl Tom een punt pakte in 3 games.
Het dubbel verloren wij nipt in vijven.
De tweede single verloor Tom in drieën en ik won deze in drieën. TOV-Reflex 2-3.
De conclusie is dat ik mijn transfersom nog niet volledig heb waargemaakt, maar ik ben zeker op de goede weg!
Dick Verbeek
Ja, je weet dat het er aan zit te komen maar toch zag ik als nèt geadopteerde speler als een berg op tegen die tweede competitiewedstrijd in een nieuw team. Deze keer moest ik thuis aantreden met nestor Tom.
Even als Arnold Sr. is Major Tom (ja, nog steeds van Groundcontrol) een doorgewinterde speler die alle kneepjes van het vak beheerst. Wat de heren beiden vooral beheersen - en dat moet ik mij nog eigen gaan maken - is het ‘lezen’ van de tegenstander’.
Je kent het wel: als de tegenstander zus doet, dan moet jij zó doen en als de tegenstander hups doet, dan doe jij gewoon hops of zoiets.
Maar…. mocht de tegenstander gaan kappen dan kun je (er) beter maar mee gaan kappen. Oh, ik leer nog zó veel!
Ik moet er trouwens niet aan denken dat - wanneer je slecht ziend wordt - je de tegenstander in braille-taal moet gaan lezen. Dat moet ongetwijfeld tot ongewenste intimiteiten leiden.
Ik heb overigens in mijn tafeltenniscarrière nog nooit de behoefte gehad te dóen alsof ik slechtziend was, teneinde de tegenstander M/V in braille te benaderen.
Met andere woorden: het type ‘fotomodel’ (maar dan wel vrouwelijk) heb ik helaas nog nooit tegenover mij aan de tafel gehad. Dat zou zeker tot een aantal jaren detentie hebben geleid.
Toch heb ik mij al van een iets betere kant laten zien wat de prestaties betreft.
Mijn eerste single verloor ik in 4 games, terwijl Tom een punt pakte in 3 games.
Het dubbel verloren wij nipt in vijven.
De tweede single verloor Tom in drieën en ik won deze in drieën. TOV-Reflex 2-3.
De conclusie is dat ik mijn transfersom nog niet volledig heb waargemaakt, maar ik ben zeker op de goede weg!
Dick Verbeek