Je kunt ook te graag willen winnen Gisteren kwamen René en Hugo van Docos om wraak te nemen voor het 5-0 verlies in de heenwedstrijd. Vooral René stond stijf van de stress. Dat weerhield hem niet om Peter aan de rand van de afgrond te brengen - in de 4e game nog twee punten voor de winst. Peter toverde echter vier punten uit zijn batje waarna René de 5e gedesillusioneerd kansloos verloor.

Hugo is altijd lastig door zijn vernietigende backhand. In het dubbel had vooral Chris daar geen goed antwoord op, wat leidde tot verlies. In de single was het een stuk eenvoudiger, ook al omdat Hugo zijn oude niveau nog niet bereikt heeft na zijn hartoperatie. Na een korte pauze wist Peter ook Hugo aan zijn zegekar te binden. Vooral het blokken en plaatsen was ouderwets in orde. 3-1 voor.

Tot slot mocht Chris tegen René die erop gebrand was een negatieve score eindelijk eens om te zetten in winst. Het werd spannend maar was altijd onder controle. Al na het 2e punt in de 1e game vroeg René zich af hardop af waarom het niet lukte. Hij had nog wel het netje extra strak gespannen om lullige netballen te voorkomen. De kunst is toch om wedstrijdspanning te combineren met ontspanning en vertrouwen in eigen kunnen. Ook al kwam René dichtbij, het was toch weer het oude liedje. Het deksel op de neus omdat je te graag wilt en en teleurgesteld bent bij ieder punt dat niet goed uitpakt. 4-1 en we doen nog mee.