VICTORY!!!
Ken je dat gevoel? Je begint aan een vrije tijdsbesteding die je zo leuk vindt, dat het jouw sport gaat worden. Omdat je er voor wil zorgen dat je niet te veel blessures oploopt, ga je trainen. Al de tijd en energie die je in jouw sport steekt, leidt er toe dat je uiteindelijk beter begint te worden. Uiteindelijk valt het besluit om competitie te gaan spelen, want dat is leuk, toch? Het is eerste seizoen gaat aardig, het tweede beter en dan word je, als gevolg van besluit die de bond heeft gemaakt, gepromoveerd naar een hogere klasse. Vol goede moed begin je met je Mentor, de welbekende D.V. uit N., aan de wedstrijden.
Als snel wordt duidelijk dat het niet zo loopt als gehoopt en verlies je 8 partijen op rij. Dan krijg je zo'n moment waarop je denkt "Waar doe ik het allemaal voor". Jullie hebben vast door dat het hier om mij gaat 😌. Gelukkig weet ik, door alle wedstrijdervaring die ik heb opgedaan in mijn vechtsportloopbaan dat het een fase is waar iedereen door heen gaat. Mentaal zit het bij mij wel goed. Waar ik wel even een tik van heb gekregen is het feit dat mijn mentor de vrijheid heeft genomen om even op vakantie te gaan naar Frankrijk en mij geheel aan mijn lot over liet. Totaal van slag ben ik aan de drank geslagen, ben gaan roken, eten en verviel in volledige verwaarlozing. Mijn lief, Astrid, dreigde me al het huis uit te gooien als ik niet met een psychiater zou gaan praten. Dat was het moment waarop ik dacht "Martin kerel, je kunt best een lekker balletje slaan. Zet je er overheen en zoek een andere partner tot je mentor weer terug is." Zo gezegd, zo gedaan. In de hoedanigheid van Okker trof ik een goede vervanger van Dick aan. Na een bijna overwinning tegen Reflex Voorschoten was het gisteren dan eindelijk zo ver. Met nog twee wedstrijden te gaan mochten Okker en ik gisteren, thuis, aantreden tegen scylla 9. De eerste keer tegen die jonge honden (beide de helft van mijn leeftijd) verloren wij met 4-1😢😢. Gisteren begon Okker tegen Frank. Omdat we toch maar met ons viertjes waren besloten zij er een lange avond van te gaan maken en werd de eerste partij pas na vijf games beslecht. Helaas redde Okker het net niet en moest hij de winst aan Frank laten.
Toen mocht ik tegen Stephen. Die ging best lekker en met 3-0 was de partij snel afgelopen. De dubbel daarentegen werd weer een vijf-gamer waarvan ik vond dat wij die hadden gewonnen maar dat bleek niet zo te zijn. Winst dus weer voor Scylla. Stand 1-2. Met een makkelijke overwinning van Okker op Stephen kwamen we op 2-2 en lag er een zware last op mijn schouders. De eerste keer tegen Frank veegde hij mij redelijk makkelijk van tafel. Ik had dus wat goed te maken. Door zijn eerdere overwinning had hij verwacht wel van mij te kunnen winnen. Ik wist me toen geen raad met zijn service. Maar nu, de eerste game ging ik er af met 7-11. Daarna was het aan mij. Zo boelkloedig als ik ben trok ik de winst met 13-11, 11-8 en 11-8 naar mij toe en wonnen wij ook nog eens onze eerste wedstrijd van dit seizoen. Tijd voor om te vieren dus. Na afloop gezellig nog wat gedronken met de mannen en daarna naar huis. Helaas sliep Astrid al dus was het feest voorbij.
Vrijdag treden wij aan tegen ATTC. Ook daar gingen wij, de eerste keer, met een 4-1 nederlaag naar huis. Eens even kijken of Okker en ik het trucje van gisteren nog een keertje kunnen herhalen. Voor de eindstand maakt het verder niet meer uit. Wij blijven stevig onderaan staan.
Ken je dat gevoel? Je begint aan een vrije tijdsbesteding die je zo leuk vindt, dat het jouw sport gaat worden. Omdat je er voor wil zorgen dat je niet te veel blessures oploopt, ga je trainen. Al de tijd en energie die je in jouw sport steekt, leidt er toe dat je uiteindelijk beter begint te worden. Uiteindelijk valt het besluit om competitie te gaan spelen, want dat is leuk, toch? Het is eerste seizoen gaat aardig, het tweede beter en dan word je, als gevolg van besluit die de bond heeft gemaakt, gepromoveerd naar een hogere klasse. Vol goede moed begin je met je Mentor, de welbekende D.V. uit N., aan de wedstrijden.
Als snel wordt duidelijk dat het niet zo loopt als gehoopt en verlies je 8 partijen op rij. Dan krijg je zo'n moment waarop je denkt "Waar doe ik het allemaal voor". Jullie hebben vast door dat het hier om mij gaat 😌. Gelukkig weet ik, door alle wedstrijdervaring die ik heb opgedaan in mijn vechtsportloopbaan dat het een fase is waar iedereen door heen gaat. Mentaal zit het bij mij wel goed. Waar ik wel even een tik van heb gekregen is het feit dat mijn mentor de vrijheid heeft genomen om even op vakantie te gaan naar Frankrijk en mij geheel aan mijn lot over liet. Totaal van slag ben ik aan de drank geslagen, ben gaan roken, eten en verviel in volledige verwaarlozing. Mijn lief, Astrid, dreigde me al het huis uit te gooien als ik niet met een psychiater zou gaan praten. Dat was het moment waarop ik dacht "Martin kerel, je kunt best een lekker balletje slaan. Zet je er overheen en zoek een andere partner tot je mentor weer terug is." Zo gezegd, zo gedaan. In de hoedanigheid van Okker trof ik een goede vervanger van Dick aan. Na een bijna overwinning tegen Reflex Voorschoten was het gisteren dan eindelijk zo ver. Met nog twee wedstrijden te gaan mochten Okker en ik gisteren, thuis, aantreden tegen scylla 9. De eerste keer tegen die jonge honden (beide de helft van mijn leeftijd) verloren wij met 4-1😢😢. Gisteren begon Okker tegen Frank. Omdat we toch maar met ons viertjes waren besloten zij er een lange avond van te gaan maken en werd de eerste partij pas na vijf games beslecht. Helaas redde Okker het net niet en moest hij de winst aan Frank laten.
Toen mocht ik tegen Stephen. Die ging best lekker en met 3-0 was de partij snel afgelopen. De dubbel daarentegen werd weer een vijf-gamer waarvan ik vond dat wij die hadden gewonnen maar dat bleek niet zo te zijn. Winst dus weer voor Scylla. Stand 1-2. Met een makkelijke overwinning van Okker op Stephen kwamen we op 2-2 en lag er een zware last op mijn schouders. De eerste keer tegen Frank veegde hij mij redelijk makkelijk van tafel. Ik had dus wat goed te maken. Door zijn eerdere overwinning had hij verwacht wel van mij te kunnen winnen. Ik wist me toen geen raad met zijn service. Maar nu, de eerste game ging ik er af met 7-11. Daarna was het aan mij. Zo boelkloedig als ik ben trok ik de winst met 13-11, 11-8 en 11-8 naar mij toe en wonnen wij ook nog eens onze eerste wedstrijd van dit seizoen. Tijd voor om te vieren dus. Na afloop gezellig nog wat gedronken met de mannen en daarna naar huis. Helaas sliep Astrid al dus was het feest voorbij.
Vrijdag treden wij aan tegen ATTC. Ook daar gingen wij, de eerste keer, met een 4-1 nederlaag naar huis. Eens even kijken of Okker en ik het trucje van gisteren nog een keertje kunnen herhalen. Voor de eindstand maakt het verder niet meer uit. Wij blijven stevig onderaan staan.