Meldde ik in mijn vorig bericht nog dat wij (Okker en ik) onze laatste wedstrijd tegen ATTC (Frank en Paul) wel gingen winnen bleek gisterenavond dat er van dat gevoel niet veel klopte. De start was geweldig. Okker wist de eerste partij tegen Frank, na een spannende 5-setter met winst af te sluiten. Dat was dus 1-0 voor ons. Maar ja, toen kwam het hè? Ik mocht aantreden tegen Paul. Hij had al aangegeven dat hij er wel een beetje tegenop zag omdat vorige keer de ballen hem om de oren vlogen als gevolg van mijn smashes. Ik won de eerste set met een mooie 11-7 dus dat zag er goed uit. Zoals zo vaak gaan die tegenstanders van ons ineens heel raar doen. Zo ook Paul. Hij won gewoon even de volgende 3 sets zodat ik dus met 1-3 het onderspit moest delven.
Maar goed met een stand van 1-1 lag alles nog open dus begonnen wij vol goede moed aan de dubbel partij. Heel kort.... verloren met 1-3. Dus weer een 4-setter. Na een korte pauze, de heren van ATTC moesten even op adem komen , begon Okker aan zijn tweede single partij. Nu tegen Paul. Die partij duurde en duurde en duurde. Dat is het gevolg van een partij met 2 verdedigers. Uiteindelijk wist Okker de partij niet binnen te halen en verloor met 1-3 (ja ja, weer een 4-setter).
De beurt was weer aan mij, nu tegen Frank (ook zo'n schuiver). Bij hem kreeg ik geen kans om mijn, oh zo dodelijke, smashes af te vuren. Hij had mij goed door en wist vrij eenvoudig te winnen met 6-11, 6-11 en jawel 2-11. Einduitslag.. 1-4. Daarmee bleven wij stevig onderaan staan. Ook best knap. ATTC is door deze overwinning poulewinnaar. Ik ben blij dat wij hun daaraan hebben kunnen helpen.


Ik wil bij deze Okker nog bedanken voor het invallen en Dick voor het leuke seizoen dat wij hebben gehad. Ik kijk uit naar de volgende reeks.