188 berichten.
De stand: 149 verkochte loten. Kopen kan nog tot 4 november!
Van kwaad tot erger Toen we met enig geluk (en dankzij een punt van Chantal) naar de 3e klas promoveerden, dacht ik dat het leuk zou zijn om te zien of we er wat van zouden bakken. Dat het zo moeiljk zou zijn en we er zelf niets van zouden maken, had ik niet verwacht.
Bob en Dennis van Reflex zijn mede promovendus, dus 4-1 verlies in onze thuiswedstrijd vonden we een tegenvaller.. Gisteren was het erger met 5-0 verlies, met andermaal maar twee gewonnen games van Peter.
Er was wel heerlijke appeltaart, in de eerste game van het dubbel geserveerd door Bob en Dennis.
Volgend seizoen weer gelukkig op onze eigen niveau in de 4e klas. NB 'weer gelukkig' betekent iets anders dan 'gelukkig weer'!
Bob en Dennis van Reflex zijn mede promovendus, dus 4-1 verlies in onze thuiswedstrijd vonden we een tegenvaller.. Gisteren was het erger met 5-0 verlies, met andermaal maar twee gewonnen games van Peter.
Er was wel heerlijke appeltaart, in de eerste game van het dubbel geserveerd door Bob en Dennis.
Volgend seizoen weer gelukkig op onze eigen niveau in de 4e klas. NB 'weer gelukkig' betekent iets anders dan 'gelukkig weer'!
Herinnering Afgelopen donderdag een herinnering gestuurd om loten van de Grote Clubactie te kopen. Resultaat: van 119 naar 143 loten. Nog 65 te gaan tot het doel bereikt is.
Chris
Chris
Kansloos De Treffers 2 - TOV 2: 5 - 0. Tijd voor een portie zelfkastijding. De cijfers spreken voor zich.
Begonnen: 20.30 Klaar 21.35
Games: De Treffers 15 TOV 2
Peter vs Anton: 20 punten
Chris vs Anton: 18 punten
Peter vs Wout: 31 punten
Chris vs Wout: 29 punten
Samengevat: Chris onmachtig. Peter foutenfestival
Begonnen: 20.30 Klaar 21.35
Games: De Treffers 15 TOV 2
Peter vs Anton: 20 punten
Chris vs Anton: 18 punten
Peter vs Wout: 31 punten
Chris vs Wout: 29 punten
Samengevat: Chris onmachtig. Peter foutenfestival
Geachte lezer.
Na een korte afwezigheid in verband met een welverdiende vakantie op de Canarische Eilanden ben ik weer terug op u op de hoogte te stellen van onze prestaties in deze competitie.
U vraagt zich wellicht af wat er de afgelopen 2 weken is gebeurd. Daar kan ik kort over zijn. Op 4 oktober moesten wij tegen Play Fair spelen, de koploper in deze competitie. Omdat Yvonne die avond niet kon spelen heb ik Annette bereid gevonden om met mij mee te gaan. 3 van de vijf partijen hadden 5 games nodig om de uitslag te bepalen. Dit geeft wel aan hoe spannend het was. Helaas verloren wij deze partij met 5-0.
Op 8 oktober was de revanche partij. Deze werd thuis gespeeld door Yvonne en Annette omdat ik aan het genieten was van de zon op het Spaanse eiland. Volgens mij waren de dames een goede combinatie want de revanche partij wisten zij met 3-2 te winnen. Yvonne heeft haar beide singles weten te winnen en samen hebben zij ook nog eens de dubbel partij gewonnen. Een prachtige prestatie die mij vervulde met trots.
Maar nu, terug naar gisteren. Het was tijd voor onze partij tegen Docos 11. De eerste wedstrijd tegen hun wisten wij met 3-2 te winnen.
Er was echter een groot verschil met de vorige ontmoeting. Deze keer was ik onder invloed van pijnstillers en diazepam omdat ik een vervelende rugblessure heb.
Zoals gebruikelijk ging Yvonne van start. Zij startte de wedstrijd tegen de ongeslagen speler van deze competitie, onze Indiase vriend Himanshu. Nu werd dit gelijk een rete spannende wedstrijd. Om en om wisten zij een game binnen te slepen waardoor er een vijfde gespeeld moest worden. In de laatste game bleek haar tegenstander net iets te sterk waardoor hij met 11-8 de winst naar zich toe trok.
Ik kan jullie vertellen dat ik erg heb genoten van de wedstrijd. Yvonne speelde ijzersterk en was echt in staat om deze gast te kunnen verslaan. Daarna mocht ik aantreden tegen Ferry. Ik weet niet wat er met die man is gebeurd maar hij beschikte ineens over een wel heel vervelende service. Maar goed, zo koelbloedig als ik ben wist ik de partij, in vijven (jawel) binnen te halen zodat de stand op 1-1 kwam.
Toen ons sterkte onderdeel, de dubbel. Die ging iets moeizamer dan normaal en ook hier waren 5 games voor nodig. Gelukkig wisten wij ook hier de winst binnen te halen. 1-2 Voor ons dus.
Daarna begon de ellende. Ik moest tegen Himanshu. Het is een ontzettend spannende pot geworden met prachtige rally's maar ik ging wel van tafel. Hij was gewoon te goed voor mij(11-9, 11-4 en 11-5 zijn geen standen waarvan je kan zeggen dat ik dicht bij zat). Stand 2-2. Het kwam dus op Yvonne neer om de winst van de wedstrijd binnen te halen. In 3 games waarvan alleen de 3e echt spannen was (11-13) sleepte zij de overwinning voor ons binnen. Wederom de partij met 2-3 gewonnen.
Ik voel me erg gezegend met Yvonne als partner en kijk uit naar onze wedstrijd van a.s. dinsdag.
De stand op dit moment;
Na een korte afwezigheid in verband met een welverdiende vakantie op de Canarische Eilanden ben ik weer terug op u op de hoogte te stellen van onze prestaties in deze competitie.
U vraagt zich wellicht af wat er de afgelopen 2 weken is gebeurd. Daar kan ik kort over zijn. Op 4 oktober moesten wij tegen Play Fair spelen, de koploper in deze competitie. Omdat Yvonne die avond niet kon spelen heb ik Annette bereid gevonden om met mij mee te gaan. 3 van de vijf partijen hadden 5 games nodig om de uitslag te bepalen. Dit geeft wel aan hoe spannend het was. Helaas verloren wij deze partij met 5-0.
Op 8 oktober was de revanche partij. Deze werd thuis gespeeld door Yvonne en Annette omdat ik aan het genieten was van de zon op het Spaanse eiland. Volgens mij waren de dames een goede combinatie want de revanche partij wisten zij met 3-2 te winnen. Yvonne heeft haar beide singles weten te winnen en samen hebben zij ook nog eens de dubbel partij gewonnen. Een prachtige prestatie die mij vervulde met trots.
Maar nu, terug naar gisteren. Het was tijd voor onze partij tegen Docos 11. De eerste wedstrijd tegen hun wisten wij met 3-2 te winnen.
Er was echter een groot verschil met de vorige ontmoeting. Deze keer was ik onder invloed van pijnstillers en diazepam omdat ik een vervelende rugblessure heb.
Zoals gebruikelijk ging Yvonne van start. Zij startte de wedstrijd tegen de ongeslagen speler van deze competitie, onze Indiase vriend Himanshu. Nu werd dit gelijk een rete spannende wedstrijd. Om en om wisten zij een game binnen te slepen waardoor er een vijfde gespeeld moest worden. In de laatste game bleek haar tegenstander net iets te sterk waardoor hij met 11-8 de winst naar zich toe trok.
Ik kan jullie vertellen dat ik erg heb genoten van de wedstrijd. Yvonne speelde ijzersterk en was echt in staat om deze gast te kunnen verslaan. Daarna mocht ik aantreden tegen Ferry. Ik weet niet wat er met die man is gebeurd maar hij beschikte ineens over een wel heel vervelende service. Maar goed, zo koelbloedig als ik ben wist ik de partij, in vijven (jawel) binnen te halen zodat de stand op 1-1 kwam.
Toen ons sterkte onderdeel, de dubbel. Die ging iets moeizamer dan normaal en ook hier waren 5 games voor nodig. Gelukkig wisten wij ook hier de winst binnen te halen. 1-2 Voor ons dus.
Daarna begon de ellende. Ik moest tegen Himanshu. Het is een ontzettend spannende pot geworden met prachtige rally's maar ik ging wel van tafel. Hij was gewoon te goed voor mij(11-9, 11-4 en 11-5 zijn geen standen waarvan je kan zeggen dat ik dicht bij zat). Stand 2-2. Het kwam dus op Yvonne neer om de winst van de wedstrijd binnen te halen. In 3 games waarvan alleen de 3e echt spannen was (11-13) sleepte zij de overwinning voor ons binnen. Wederom de partij met 2-3 gewonnen.
Ik voel me erg gezegend met Yvonne als partner en kijk uit naar onze wedstrijd van a.s. dinsdag.
De stand op dit moment;
Drama!
Vorige week hadden we wellicht het verslag tot één enkel woord kunnen beperken: DRAMA!
Nu was het niet veel beter tegen Docos. Wederom met 4-1 de avond verloren, maar ditmaal met opgeheven hoofd. Onze tegenstanders lieten weten dat we een zware poel hadden en zijzelf degradanten uit de vierde klas waren. Met een stand van 4-0 gaf dit Maaike vleugels en wist ze met zelfs enig gemak van Leon te winnen.
Wie weet is er nog hoop......?
Vorige week hadden we wellicht het verslag tot één enkel woord kunnen beperken: DRAMA!
Nu was het niet veel beter tegen Docos. Wederom met 4-1 de avond verloren, maar ditmaal met opgeheven hoofd. Onze tegenstanders lieten weten dat we een zware poel hadden en zijzelf degradanten uit de vierde klas waren. Met een stand van 4-0 gaf dit Maaike vleugels en wist ze met zelfs enig gemak van Leon te winnen.
Wie weet is er nog hoop......?
Houdt er de moed maar in!
Vol goede moed vertrokken we naar Avanti in Hazerswoude. Tegenwoordig met de nieuwe Corbulotunnel beslist makkelijker te bereiken.
We hebben elkaar flink moed in gesproken, en hebben ook de moed niet verloren, maar daar is zo langzamerhand wel veel moed voor nodig. Aangezien Ary altijd begint liet hij zien dat het hem niet aan moed ontbrak. Met gezwinde spoed verloor hij de eerste game maar wist zich toch weer moed in te spreken. De volgende game nipt verloren, en dat gaf voldoende moed om de derde game naar zijn hand te zetten. In de hoop dat zijn tegenstander Jan de moed zou laten zakken werd Ary helaas wat overmoedig en moest de vierde game helaas aan de Jan geven.
Hoewel Maaike de volgende tegenstander Gerwin thuis had weten te overrompelen met haar felle for- en backhand kwam ze er nu niet aan te pas. In drieën van tafel geveegd, de moed in de schoenen gezakt.
Nieuwe ronde nieuwe kansen, voor het dubbel maakten we de borst nat en lieten ons niet ontmoedigen door het feit dat we slechts bij hoge uitzondering een dubbelpartij winnen. Ja natuurlijk, ook deze keer niet, maar toch een gamepje gepakt.
Na een pauze waarin enige doping werd genuttigd om deze avond misschien toch nog een puntje te kunnen pakken, mocht Maaike met herwonnen moed het tegen Jan opnemen. Het mocht niet baten, hoewel het in de derde set onvermoed spannend werd met 19-17 op het telbord. Nu dan de laatste kans op een punt, Ary tegen Gerwin. Ary kon in de eerste game nog enige tegenstand bieden, maar blijkbaar toch in de tweede en derde game de moed verloren. Ja en zoals het spreekwoord luidt: Moed verloren, al verloren. Helaas, moedeloos naar huis: 0-5 verloren.
Gelukkig konden we ons tijdens de gezellige nazit weer wat moed indrinken voor de volgende wedstrijd.
Vol goede moed vertrokken we naar Avanti in Hazerswoude. Tegenwoordig met de nieuwe Corbulotunnel beslist makkelijker te bereiken.
We hebben elkaar flink moed in gesproken, en hebben ook de moed niet verloren, maar daar is zo langzamerhand wel veel moed voor nodig. Aangezien Ary altijd begint liet hij zien dat het hem niet aan moed ontbrak. Met gezwinde spoed verloor hij de eerste game maar wist zich toch weer moed in te spreken. De volgende game nipt verloren, en dat gaf voldoende moed om de derde game naar zijn hand te zetten. In de hoop dat zijn tegenstander Jan de moed zou laten zakken werd Ary helaas wat overmoedig en moest de vierde game helaas aan de Jan geven.
Hoewel Maaike de volgende tegenstander Gerwin thuis had weten te overrompelen met haar felle for- en backhand kwam ze er nu niet aan te pas. In drieën van tafel geveegd, de moed in de schoenen gezakt.
Nieuwe ronde nieuwe kansen, voor het dubbel maakten we de borst nat en lieten ons niet ontmoedigen door het feit dat we slechts bij hoge uitzondering een dubbelpartij winnen. Ja natuurlijk, ook deze keer niet, maar toch een gamepje gepakt.
Na een pauze waarin enige doping werd genuttigd om deze avond misschien toch nog een puntje te kunnen pakken, mocht Maaike met herwonnen moed het tegen Jan opnemen. Het mocht niet baten, hoewel het in de derde set onvermoed spannend werd met 19-17 op het telbord. Nu dan de laatste kans op een punt, Ary tegen Gerwin. Ary kon in de eerste game nog enige tegenstand bieden, maar blijkbaar toch in de tweede en derde game de moed verloren. Ja en zoals het spreekwoord luidt: Moed verloren, al verloren. Helaas, moedeloos naar huis: 0-5 verloren.
Gelukkig konden we ons tijdens de gezellige nazit weer wat moed indrinken voor de volgende wedstrijd.
Burenruzie De wedstrijd tegen Rijnsoever werd door de lokale driehoek beschouwd als een hoogrisico wedstrijd, zoals gebruikelijk bij confrontaties tussen verenigingen uit Noordwijk en Katwijk. De ME stond klaar maar kon gelukkig onverrichterzake weer naar huis, nuttiger dingen doen. Eén van de toeschouwers was zelfs verbaasd over de goede sfeer die er heerste tussen beide teams, niet alleen na de wedstrijd maar ook tijdens de partijen.
Rijnsoever kwam op volle oorlogssterkte, en leverde zelfs een teller in de persoon van Paul. Alleen Bert had zich afgemeld. Ben en Aad speelden de singles en in het dubbel werd Jan ingezet. Vanwege een trainingsachterstand werd Ben naar eigen zeggen langzaam gebracht dit seizoen, maar tegen Peter en mij was hij toch weer geheel zijn oude zelf inclusief de backhand met korte noppen. Kansloos gingen we er allebei af.
Gelukkig had Rijnsoever ook oud TOV - lid Aad opgesteld. Die bleek wat minder zijn oude zelf en verloor in 4 games het eerste potje van Chris die het vooral taktisch slim aanpakte. Anders dan Peter die met Aad graag een potje heuten op tafel legde. Als de bal 4 keer heen en weer ging was dat veel. Toch was ook Peter Aad in 5 games de baas.
Het dubbel gaf in de einduitslag de doorslag. Uit hadden Peter en ik vrij gemakkelijk gewonnen. Met Ben erbij liep het anders. Zijn toverballen brachten niet alleen verwarring bij zijn tegenstanders maar bij vlagen ook bij zijn maat Jan. Het werd volgens de toeschouwers een mooie en spannende wedstrijd met het nodige verdedigende en aanvallende spektakel, waarin TOV de 4e game na een 10-6 achterstand toch nog naar zich toetrok. Helaas had in de 5e game Peter's druistigheid (zijn klassieke zelf) weer de overhand.
Einduitslag 3-2 verlies, maar toch maar mooi 1 puntje meer dan uit.
Rijnsoever kwam op volle oorlogssterkte, en leverde zelfs een teller in de persoon van Paul. Alleen Bert had zich afgemeld. Ben en Aad speelden de singles en in het dubbel werd Jan ingezet. Vanwege een trainingsachterstand werd Ben naar eigen zeggen langzaam gebracht dit seizoen, maar tegen Peter en mij was hij toch weer geheel zijn oude zelf inclusief de backhand met korte noppen. Kansloos gingen we er allebei af.
Gelukkig had Rijnsoever ook oud TOV - lid Aad opgesteld. Die bleek wat minder zijn oude zelf en verloor in 4 games het eerste potje van Chris die het vooral taktisch slim aanpakte. Anders dan Peter die met Aad graag een potje heuten op tafel legde. Als de bal 4 keer heen en weer ging was dat veel. Toch was ook Peter Aad in 5 games de baas.
Het dubbel gaf in de einduitslag de doorslag. Uit hadden Peter en ik vrij gemakkelijk gewonnen. Met Ben erbij liep het anders. Zijn toverballen brachten niet alleen verwarring bij zijn tegenstanders maar bij vlagen ook bij zijn maat Jan. Het werd volgens de toeschouwers een mooie en spannende wedstrijd met het nodige verdedigende en aanvallende spektakel, waarin TOV de 4e game na een 10-6 achterstand toch nog naar zich toetrok. Helaas had in de 5e game Peter's druistigheid (zijn klassieke zelf) weer de overhand.
Einduitslag 3-2 verlies, maar toch maar mooi 1 puntje meer dan uit.
De stand na twee weken: als we €500 willen ophalen, moeten we 208 loten verkopen. We staan nu op 99 loten. Er is dus nog alle gelegenheid voor iedereen om ook een duit in het zakje te doen!
[b]Terugblik eerste helft[b] Kampioen worden en promoveren is natuurlijk leuk, maar wat tref je aan in een hogere klasse. Doe je een beetje mee of heb je het niveau bereikt dat je net niet aankunt, een veel voorkomend verschijnsel in het werkzame leven van lang geleden.
Tot gisteravond dacht ik dat we een beetje mee konden doen, al lieten de uitslagen dat niet altijd zien op 1 uitzondering tegen De Treffers na. Met die 4-1 winst doen we om de een na laatste plaats nog mee. 4-1 verlies tegen mede promovendus Reflex was een tegenvaller. De verliesbeurten met dezelfde cijfers tegen Rijnsoever en Avanti waren niet onverwacht. Gelukkig pakte invaller Jan nog een partijtje mee.
Gisteravond dan tegen het bovenaan staande ATTC, met twee jonge honden Han en Jeremy. Hier werden we met ons neus op de feiten gedrukt. Kansloos en geen game gewonnen. Leeftijd is ook maar een getal, maar tegen goedgetrainde en ambitieuze jonge gasten helpt 40 jaar meer ervaring weinig.
Peter deed het nog heel aardig en had kansen, maar gooide met zijn temperament de eigen glazen in. Ik hoef niet uit te leggen hoe dat ging. Zo kennen we hem. Zelf was ik te traag en speelde ik te makkelijk tegen mannen die aanvielen op iedere bal. Bij vlagen kon ik alleen maar ballen rapen die mij langs alle kanten voorbij geschoten waren.
Gelukkig was er tot slot een lekker stevig biertje, een porter, van de lokale brouwer.
Tot gisteravond dacht ik dat we een beetje mee konden doen, al lieten de uitslagen dat niet altijd zien op 1 uitzondering tegen De Treffers na. Met die 4-1 winst doen we om de een na laatste plaats nog mee. 4-1 verlies tegen mede promovendus Reflex was een tegenvaller. De verliesbeurten met dezelfde cijfers tegen Rijnsoever en Avanti waren niet onverwacht. Gelukkig pakte invaller Jan nog een partijtje mee.
Gisteravond dan tegen het bovenaan staande ATTC, met twee jonge honden Han en Jeremy. Hier werden we met ons neus op de feiten gedrukt. Kansloos en geen game gewonnen. Leeftijd is ook maar een getal, maar tegen goedgetrainde en ambitieuze jonge gasten helpt 40 jaar meer ervaring weinig.
Peter deed het nog heel aardig en had kansen, maar gooide met zijn temperament de eigen glazen in. Ik hoef niet uit te leggen hoe dat ging. Zo kennen we hem. Zelf was ik te traag en speelde ik te makkelijk tegen mannen die aanvielen op iedere bal. Bij vlagen kon ik alleen maar ballen rapen die mij langs alle kanten voorbij geschoten waren.
Gelukkig was er tot slot een lekker stevig biertje, een porter, van de lokale brouwer.