186 berichten.
Lectori salutem.
Uit betrouwbare heeft uw schrijver vernomen dat er een groeiend aantal lezers is voor mijn eenvoudige verslaglegging. Dit nieuws is voor mij wel een opsteker en motivatie om hiermee door te gaan. Dus naast de formele begroeting heet ik alle lezer welkom en dank ik u allen voor het nemen van de moeite mijn relaas te lezen.
Nu over naar het verslag. Inmiddels zijn er alweer flink wat dagen verstreken sinds onze strijd, op 24-9, tegen ATTC 11. In tegenstelling tot de oudere heren waar wij een week eerder tegen hebben gespeeld waren deze tegenstanders twee jonge honden van net geen 20 of er net overheen. In ieder geval twee lastige mannen waar we mee te dealen kregen. Als eerste mocht Yvonne strijden tegen Aron. Aron vond het nodig om maar gelijk goed van start te gaan en pakte de eerste twee games op Yvonne met 11-9 en 12-10. Koelbloedig als mijn maatje is ging ze van start met de derde game. Tot verrassing van haar tegenstander won ze deze met 7-11. Gemotiveerd door deze overwinning besloot ze om ook de vierde game maar even binnen te harken. Ditmaal met 8-11. U kunt zich voorstellen dat mijn hart sneller ging kloppen en ik al overwinningsbellen zag gaan rinkelen. Game 5. Dit werd een bloedstollende strijd waarbij al mijn nagels er af zijn gegaan. Helaas, helaas werd de strijd uiteindelijk beslecht in het voordeel van Aron. Hij wist uiteindelijk met 11-9 zijn derde game binnen te halen en daarmee dus de winst.
Na deze prachtige partij was het mijn beurt tegen Bart. Nou verloor ik een jaar geleden mijn partij tegen hem. Gelukkig heb ik sindsdien flink wat trainingsuren gemaakt en ik had er daarom ook wel vertrouwen in. Dat vertrouwen bleek niet onterecht. Heel kort.... ik wist de partij met 9-11, 10-12 en 10-12 binnen te halen. Stand 1-1.
Dit was een mooi uitgangspunt voor de dubbelpartij. Ook die werd weer retespannend. Wij waren goed tegen elkaar opgewassen echter hadden onze tegenstanders net iets meer geluk waardoor zij de dubbelpartij met 11-8, 12-10 en 11-9 binnenhaalde. Stand 2-1.
Tja, nu moest er dus iets gebeuren. Mijn overwinning een jaar geleden gaf mij ook nu weer goede moed. Echter werden de rollen nu omgedraaid. Als hij nou eens geen trainingen had gevolgd, had ik hem waarschijnlijk verslagen. Nu wist hij de spannende wedstrijd met 11-8, 11-8 en 11-9 te winnen. Stand 3-1. Hiermee was de wedstrijd voor verloren. Echter moest Yvonne nog even tegen Bart.
Waarschijnlijk in de overwinningsstemming door de overwinningen van Aron harkte hij de eerste game met 11-7 binnen. Plots zag ik iets gebeuren bij Yvonne. Strijdlustig als ze is veegde zij Bart in de drie opvolgende games van tafel. Met 8-11, 3-11 en 9-11 wist zij de partij naar zich toe te trekken en de eindstand naar 3-2 te brengen.
Wat leuk was aan deze wedstrijd was het niveau. We waren goed aan elkaar gewaagd waardoor de eindstand net zo goed andersom had kunnen zijn. Ik heb Aron en Bart dus ook verteld bij het afscheid nemen dat wij, bij onze volgende ontmoeting, de winst binnen gaan halen. Soms moet je een beetje provoceren......
Ik hoop u allen volgende week weer als lezer te mogen begroeten.
Gegroet
Uit betrouwbare heeft uw schrijver vernomen dat er een groeiend aantal lezers is voor mijn eenvoudige verslaglegging. Dit nieuws is voor mij wel een opsteker en motivatie om hiermee door te gaan. Dus naast de formele begroeting heet ik alle lezer welkom en dank ik u allen voor het nemen van de moeite mijn relaas te lezen.
Nu over naar het verslag. Inmiddels zijn er alweer flink wat dagen verstreken sinds onze strijd, op 24-9, tegen ATTC 11. In tegenstelling tot de oudere heren waar wij een week eerder tegen hebben gespeeld waren deze tegenstanders twee jonge honden van net geen 20 of er net overheen. In ieder geval twee lastige mannen waar we mee te dealen kregen. Als eerste mocht Yvonne strijden tegen Aron. Aron vond het nodig om maar gelijk goed van start te gaan en pakte de eerste twee games op Yvonne met 11-9 en 12-10. Koelbloedig als mijn maatje is ging ze van start met de derde game. Tot verrassing van haar tegenstander won ze deze met 7-11. Gemotiveerd door deze overwinning besloot ze om ook de vierde game maar even binnen te harken. Ditmaal met 8-11. U kunt zich voorstellen dat mijn hart sneller ging kloppen en ik al overwinningsbellen zag gaan rinkelen. Game 5. Dit werd een bloedstollende strijd waarbij al mijn nagels er af zijn gegaan. Helaas, helaas werd de strijd uiteindelijk beslecht in het voordeel van Aron. Hij wist uiteindelijk met 11-9 zijn derde game binnen te halen en daarmee dus de winst.
Na deze prachtige partij was het mijn beurt tegen Bart. Nou verloor ik een jaar geleden mijn partij tegen hem. Gelukkig heb ik sindsdien flink wat trainingsuren gemaakt en ik had er daarom ook wel vertrouwen in. Dat vertrouwen bleek niet onterecht. Heel kort.... ik wist de partij met 9-11, 10-12 en 10-12 binnen te halen. Stand 1-1.
Dit was een mooi uitgangspunt voor de dubbelpartij. Ook die werd weer retespannend. Wij waren goed tegen elkaar opgewassen echter hadden onze tegenstanders net iets meer geluk waardoor zij de dubbelpartij met 11-8, 12-10 en 11-9 binnenhaalde. Stand 2-1.
Tja, nu moest er dus iets gebeuren. Mijn overwinning een jaar geleden gaf mij ook nu weer goede moed. Echter werden de rollen nu omgedraaid. Als hij nou eens geen trainingen had gevolgd, had ik hem waarschijnlijk verslagen. Nu wist hij de spannende wedstrijd met 11-8, 11-8 en 11-9 te winnen. Stand 3-1. Hiermee was de wedstrijd voor verloren. Echter moest Yvonne nog even tegen Bart.
Waarschijnlijk in de overwinningsstemming door de overwinningen van Aron harkte hij de eerste game met 11-7 binnen. Plots zag ik iets gebeuren bij Yvonne. Strijdlustig als ze is veegde zij Bart in de drie opvolgende games van tafel. Met 8-11, 3-11 en 9-11 wist zij de partij naar zich toe te trekken en de eindstand naar 3-2 te brengen.
Wat leuk was aan deze wedstrijd was het niveau. We waren goed aan elkaar gewaagd waardoor de eindstand net zo goed andersom had kunnen zijn. Ik heb Aron en Bart dus ook verteld bij het afscheid nemen dat wij, bij onze volgende ontmoeting, de winst binnen gaan halen. Soms moet je een beetje provoceren......
Ik hoop u allen volgende week weer als lezer te mogen begroeten.
Gegroet
Beste lezer.
Gisteren, 16-9, zijn Yvonne en ik op weg gegaan naar ATTC in Alphen aan den Rijn om te strijden tegen onze tegenstanders Gerrit en René. Na een half uurtje tuffen en daarna een parkeerplek vinden werden wij vriendelijk ontvangen door de heren. Als snel konden wij inspelen en dat voelde eigenlijk al goed. Enfin, de wedstrijd is geopend door Yvonne. Zij mocht als eerste tegen Gerrit aantreden. Het was een genot te zien hoe mijn maatje haar tegenstander, redelijk eenvoudig, liet zien wie de baas was. Met 6-11, 8-11, 6-11 pakte zij de overwinning. Helemaal blij en vol goede moed trad ik aan tegen René. Ook deze partij bleek niet al te lastig, De overwinning was met 4-11,7-11 en 9-11 snel binnen. Na deze mooie overwinningen begonnen wij vrolijk aan de dubbelpartij. Die werd al niet veel anders dan de enkelpartijen. Met een mooie 6-11, 4-11 en 9-11 wisten wij ook deze partij en daarmee eigenlijk ook al de overwinning binnen te slepen. Maar ja, het was nog niet genoeg. Door deze drie, vrij eenvoudige overwinningen, had ik mijn zinnen gezet op een overwinning met het maximaal haalbare punten. Mijn laatste partij was dus tegen Gerrit. Nu bleek dat hij zijn zinnen had gezet op een winstpartij en maakte hij het mij nog vrij lastig. Na 4 spannende games moest er een vijfde aan te pas komen om te beslissen wie de sterkste was. Door mijn koele houding en opperste concentratie wist ik uiteindelijk de laatste game overtuigend te winnen met 6-11. Lekker dat het voelde!!!! Tot slot kon Yvonne aan de bak tegen René. Deze oude bok had waarschijnlijk een opleving, want ook hij wist het Yvonne lastig te maken. Echter bleef ook zou koelbloedig en trok de wedstrijd in drie-en naar zich toe 9-11, 8-11 en 9-11. Eindresultaat 0-5. Doel bereikt. Door dit resultaat staan wij nu, na 2 wedstrijden, aan kop met 2 punten verschil op nummer 2. We hebben nog een lange weg te gaan, maar dit voelt, in ieder geval voor deze oude knar, wel erg lekker. Volgende week mogen wij weer naar ATTC. Ditmaal mogen we aantreden tegen 2 jonge honden die ik nog ken van de 7e klasse. Wij zullen alles uit de kast moeten trekken om van de gasten te kunnen winnen, maar we gaan op zeker ons uiterste best doen. U hoort weer van mij.
Gisteren, 16-9, zijn Yvonne en ik op weg gegaan naar ATTC in Alphen aan den Rijn om te strijden tegen onze tegenstanders Gerrit en René. Na een half uurtje tuffen en daarna een parkeerplek vinden werden wij vriendelijk ontvangen door de heren. Als snel konden wij inspelen en dat voelde eigenlijk al goed. Enfin, de wedstrijd is geopend door Yvonne. Zij mocht als eerste tegen Gerrit aantreden. Het was een genot te zien hoe mijn maatje haar tegenstander, redelijk eenvoudig, liet zien wie de baas was. Met 6-11, 8-11, 6-11 pakte zij de overwinning. Helemaal blij en vol goede moed trad ik aan tegen René. Ook deze partij bleek niet al te lastig, De overwinning was met 4-11,7-11 en 9-11 snel binnen. Na deze mooie overwinningen begonnen wij vrolijk aan de dubbelpartij. Die werd al niet veel anders dan de enkelpartijen. Met een mooie 6-11, 4-11 en 9-11 wisten wij ook deze partij en daarmee eigenlijk ook al de overwinning binnen te slepen. Maar ja, het was nog niet genoeg. Door deze drie, vrij eenvoudige overwinningen, had ik mijn zinnen gezet op een overwinning met het maximaal haalbare punten. Mijn laatste partij was dus tegen Gerrit. Nu bleek dat hij zijn zinnen had gezet op een winstpartij en maakte hij het mij nog vrij lastig. Na 4 spannende games moest er een vijfde aan te pas komen om te beslissen wie de sterkste was. Door mijn koele houding en opperste concentratie wist ik uiteindelijk de laatste game overtuigend te winnen met 6-11. Lekker dat het voelde!!!! Tot slot kon Yvonne aan de bak tegen René. Deze oude bok had waarschijnlijk een opleving, want ook hij wist het Yvonne lastig te maken. Echter bleef ook zou koelbloedig en trok de wedstrijd in drie-en naar zich toe 9-11, 8-11 en 9-11. Eindresultaat 0-5. Doel bereikt. Door dit resultaat staan wij nu, na 2 wedstrijden, aan kop met 2 punten verschil op nummer 2. We hebben nog een lange weg te gaan, maar dit voelt, in ieder geval voor deze oude knar, wel erg lekker. Volgende week mogen wij weer naar ATTC. Ditmaal mogen we aantreden tegen 2 jonge honden die ik nog ken van de 7e klasse. Wij zullen alles uit de kast moeten trekken om van de gasten te kunnen winnen, maar we gaan op zeker ons uiterste best doen. U hoort weer van mij.
Promotie was vorig seizoen mooi meegenomen na allerlei wisselvallige prestaties. De indeling als team 2 in de 3e klas liet zien dat onze teamrating meer dan 50 punten lager lag dan die van onze tegenstanders. Kortom, geen verwachtingen.
De eerste wedstrijd tegen Rijnsoever met oude bekenden Jan de Haas en Bert de Best ging dan ook met 4-1 verloren. Zij wisten wanneer wij bij konden blijven toch nog wat extra's uit hun bat te toveren. Het dubbel wonnen we wel wel redelijk gemakkelijk.
De tweede wedstrijd tegen De Treffers ging boven verwachting. Peter moest tegen Linda op gang komen en liet Wout in zijn 2e wedstrijd alle hoeken van de tafel zien. Chris liet het liggen tegen diezelfde Wout maar droogde Linda - een oude angstgegner - deskundig af. Het dubbel liep weer als een trein.
Vijf punten uit twee wedstrijden en een gedeelde tweede plaats.
De eerste wedstrijd tegen Rijnsoever met oude bekenden Jan de Haas en Bert de Best ging dan ook met 4-1 verloren. Zij wisten wanneer wij bij konden blijven toch nog wat extra's uit hun bat te toveren. Het dubbel wonnen we wel wel redelijk gemakkelijk.
De tweede wedstrijd tegen De Treffers ging boven verwachting. Peter moest tegen Linda op gang komen en liet Wout in zijn 2e wedstrijd alle hoeken van de tafel zien. Chris liet het liggen tegen diezelfde Wout maar droogde Linda - een oude angstgegner - deskundig af. Het dubbel liep weer als een trein.
Vijf punten uit twee wedstrijden en een gedeelde tweede plaats.
Lekker gestart
Beste lezer,
Na mijn afscheid van mijn nestor Dick Verbeek ben ik het nieuwe seizoen gestart met Yvonne Leenheer. Naast dat zij sowieso een stuk aantrekkelijker is om te zien dan mijn nestor heeft zij ook nog eens dezeflde gedrevenheid als ik. Gisteren (10-9)traden wij aan voor onze wedstrijd. Vol goede moed gingen wij de strijd aan tegen Docos 11. Onze tegenstanders, Himanshu en Ferry. Yvonne was zo aardig om mij te laten starten tegen onze Indiase tegenstander. Het werd gelijk een spannende. Helaas voor mij verloor ik de wedstrijd met 7-11, 9-11 en 7-11. Helaas Pindakaas dus. Yvonne mocht daarna tegen Ferry. Dat bleek een bijzondere tegenstander te zijn. De wat oudere man kreeg, nadat hij de eerste twee games riant verloor (11-4 en 11-6), moeite met het balletje. Ineens was het balletje lek en wilde hij een nieuwe. Ook die scheen lek te zijn. Toen nog maar een derde gehaald en gelukkig was die, in zijn ogen, wel goed. Niet dat het wat heeft uitgehaald want ook de derde game ging hij er tegen Yvonne gewoon af met 11-6. Stand na 2 games: 1-1. Mooi uitgangspunt voor de dubbel. Wij hadden al flink wat geoefend met onze dubbelpartijen en ik had er dus ook alle vertrouwen in. Volkomen terecht bleek. De mannen gingen er met 11-8, 11-9 en 11-2 af. 2-1 Voor ons.
Tijd voor Yvonne om aan te treden tegen onze Indiase vriend. Het werd een spannende partij. Zij bleek een beter antwoord op de services van Himanshu te hebben. Helaas, ook zij verloor de partij tegen hem. Wel in vieren maar dan toch.
Met een 2-2 stand kon ik eindelijk tegen Ferry. Ik moest mijn frustratie ivm het balletje even kwijt en deed dat door hem in de eerste game met 11-4 van tafel te vegen. De tweede ging nog iets beter 11-2. De derde game werd nog even ietsje spannender, maar ook die wist ik binnen te harken. Eindstand 3-2. Een prachtig begin van een nieuwe TOV 6. Maandag gaan we de strijd aan tegen ATTC.
Beste lezer,
Na mijn afscheid van mijn nestor Dick Verbeek ben ik het nieuwe seizoen gestart met Yvonne Leenheer. Naast dat zij sowieso een stuk aantrekkelijker is om te zien dan mijn nestor heeft zij ook nog eens dezeflde gedrevenheid als ik. Gisteren (10-9)traden wij aan voor onze wedstrijd. Vol goede moed gingen wij de strijd aan tegen Docos 11. Onze tegenstanders, Himanshu en Ferry. Yvonne was zo aardig om mij te laten starten tegen onze Indiase tegenstander. Het werd gelijk een spannende. Helaas voor mij verloor ik de wedstrijd met 7-11, 9-11 en 7-11. Helaas Pindakaas dus. Yvonne mocht daarna tegen Ferry. Dat bleek een bijzondere tegenstander te zijn. De wat oudere man kreeg, nadat hij de eerste twee games riant verloor (11-4 en 11-6), moeite met het balletje. Ineens was het balletje lek en wilde hij een nieuwe. Ook die scheen lek te zijn. Toen nog maar een derde gehaald en gelukkig was die, in zijn ogen, wel goed. Niet dat het wat heeft uitgehaald want ook de derde game ging hij er tegen Yvonne gewoon af met 11-6. Stand na 2 games: 1-1. Mooi uitgangspunt voor de dubbel. Wij hadden al flink wat geoefend met onze dubbelpartijen en ik had er dus ook alle vertrouwen in. Volkomen terecht bleek. De mannen gingen er met 11-8, 11-9 en 11-2 af. 2-1 Voor ons.
Tijd voor Yvonne om aan te treden tegen onze Indiase vriend. Het werd een spannende partij. Zij bleek een beter antwoord op de services van Himanshu te hebben. Helaas, ook zij verloor de partij tegen hem. Wel in vieren maar dan toch.
Met een 2-2 stand kon ik eindelijk tegen Ferry. Ik moest mijn frustratie ivm het balletje even kwijt en deed dat door hem in de eerste game met 11-4 van tafel te vegen. De tweede ging nog iets beter 11-2. De derde game werd nog even ietsje spannender, maar ook die wist ik binnen te harken. Eindstand 3-2. Een prachtig begin van een nieuwe TOV 6. Maandag gaan we de strijd aan tegen ATTC.
Kampioen, een drama in drie bedrijven met goede afloop
1e bedrijf Verwende Krengen Na een eerdere nederlaag in de uitwedstrijd tegen Scylla gingen Peter en ik met dezelfde cijfers ten onder tegen Nabil en Marc van ATTC. De eerdere 5-0 nederlaag had hun revanche gevoelens tot het kookpunt gebracht daarbij geholpen door de abominabele omstandigheden in hun speelzaal. Peter maakte nog wel korte metten met Nabil in de eerste partij, maar daarna was een comfortabele voorsprong van 5-1 in de 5e game tegen Marc niet aan hem besteed. Talloze mazzelballen bezorgen ATTC het dubbel, en daarna speelde Chris een bizarre partij tegen Nabil. Na een 2-0 achterstand in games greep hij met enige moeite de 3e en op zijn sloffen de 4e (11-1), waarna Nabil een 8-0 voorsprong in de 5e game niet meer weggaf. Tenslotte liet Peter het liggen tegen Marc. Je kunt natuurlijk de omstandigheden de schuld geven, maar uiteindelijk doe je het allemaal zelf - of je tegenstander. Kampioenschap naar de vaantjes en zorgvuldig opgebouwde rating punten in het putje.
2e bedrijf Invaller redt de meubelen (Vlaamse uitdrukking) Door privé omstandigheden kon Chris niet aantreden tegen Vriendenschaar en zijn favoriete angstgegner Raymond. Gelukkig wilde Chantal zich wel opofferen voor een tochtje naar kaarsenstad Gouda met collega aanvaller Peter. Ik weet niet of je wat aan me hebt, appte ze. Valse bescheidenheid bleek. Ze bond Fred aan haar zegekar en met Peter won ze het dubbel. Vrijdagavond kreeg ik tot mijn verrassing het verzoek een 3-2 overwinning te bevestigen. Weer licht aan het eind van de tunnel en het kampioenschap in eigen hand. Bij gelijke eindstand zouden we een positieve score tegen Vriendenschaar hebben met 2x winst. Twee punten in de uitgestelde wedstrijd tegen Scylla waren genoeg.
3e bedrijf Je houdt je hart vast Scylla kwam met een Chinees met rugklachten en een vrouwelijke tegenstander, en stond al ruim voor achten in te slaan. Tegen zulke tegenstanders vindt Peter het lastig om genadeloos te zijn. Dit bleek al in de 1e partij tegen Bin. Hij had na de uitwedstrijd wat goed te maken, maar dat leidde tot geforceerd spel en verlies. Vervolgens liet Chris het liggen tegen Eline, een jonge goedgetrainde senior met het talent en de slagkracht van een Peter in goede doen. Hij dacht in de 4e game eindelijk het lek boven te hebben, maar werd bij een 10-6 voorsprong in de 4e game geveld door 4 onbespeelbare sorryballen. 32 rating punten in de vuilnisbak!
Het werd dus spannender dan gehoopt. Het dubbel moest het eerste punt brengen, maar we gingen ten onder door het ongeduld en de druistigheid van Peter. Chris kon zich niet beheersen en kafferde zijn teammaat uit. Niks het is maar een spelletje! De laatste twee partijen moesten dus het kampioenschap redden. Chris verliet de zaal, ging het DWF bijwerken en zag uit zijn ooghoeken Peter de 1e game verknallen. Gelukkig herpakte hij zich en won de strijd met zichzelf en met Eline - net geen appeltaart in de 4e game. Voor Chris was Bin een eitje. Kampioen! Toch nog.
PS Voor de maand september zoekt Chris nog een invaller voor de 1e vier wedstrijden omdat Peter zijn heil weer zoekt in Bella Italia.
1e bedrijf Verwende Krengen Na een eerdere nederlaag in de uitwedstrijd tegen Scylla gingen Peter en ik met dezelfde cijfers ten onder tegen Nabil en Marc van ATTC. De eerdere 5-0 nederlaag had hun revanche gevoelens tot het kookpunt gebracht daarbij geholpen door de abominabele omstandigheden in hun speelzaal. Peter maakte nog wel korte metten met Nabil in de eerste partij, maar daarna was een comfortabele voorsprong van 5-1 in de 5e game tegen Marc niet aan hem besteed. Talloze mazzelballen bezorgen ATTC het dubbel, en daarna speelde Chris een bizarre partij tegen Nabil. Na een 2-0 achterstand in games greep hij met enige moeite de 3e en op zijn sloffen de 4e (11-1), waarna Nabil een 8-0 voorsprong in de 5e game niet meer weggaf. Tenslotte liet Peter het liggen tegen Marc. Je kunt natuurlijk de omstandigheden de schuld geven, maar uiteindelijk doe je het allemaal zelf - of je tegenstander. Kampioenschap naar de vaantjes en zorgvuldig opgebouwde rating punten in het putje.
2e bedrijf Invaller redt de meubelen (Vlaamse uitdrukking) Door privé omstandigheden kon Chris niet aantreden tegen Vriendenschaar en zijn favoriete angstgegner Raymond. Gelukkig wilde Chantal zich wel opofferen voor een tochtje naar kaarsenstad Gouda met collega aanvaller Peter. Ik weet niet of je wat aan me hebt, appte ze. Valse bescheidenheid bleek. Ze bond Fred aan haar zegekar en met Peter won ze het dubbel. Vrijdagavond kreeg ik tot mijn verrassing het verzoek een 3-2 overwinning te bevestigen. Weer licht aan het eind van de tunnel en het kampioenschap in eigen hand. Bij gelijke eindstand zouden we een positieve score tegen Vriendenschaar hebben met 2x winst. Twee punten in de uitgestelde wedstrijd tegen Scylla waren genoeg.
3e bedrijf Je houdt je hart vast Scylla kwam met een Chinees met rugklachten en een vrouwelijke tegenstander, en stond al ruim voor achten in te slaan. Tegen zulke tegenstanders vindt Peter het lastig om genadeloos te zijn. Dit bleek al in de 1e partij tegen Bin. Hij had na de uitwedstrijd wat goed te maken, maar dat leidde tot geforceerd spel en verlies. Vervolgens liet Chris het liggen tegen Eline, een jonge goedgetrainde senior met het talent en de slagkracht van een Peter in goede doen. Hij dacht in de 4e game eindelijk het lek boven te hebben, maar werd bij een 10-6 voorsprong in de 4e game geveld door 4 onbespeelbare sorryballen. 32 rating punten in de vuilnisbak!
Het werd dus spannender dan gehoopt. Het dubbel moest het eerste punt brengen, maar we gingen ten onder door het ongeduld en de druistigheid van Peter. Chris kon zich niet beheersen en kafferde zijn teammaat uit. Niks het is maar een spelletje! De laatste twee partijen moesten dus het kampioenschap redden. Chris verliet de zaal, ging het DWF bijwerken en zag uit zijn ooghoeken Peter de 1e game verknallen. Gelukkig herpakte hij zich en won de strijd met zichzelf en met Eline - net geen appeltaart in de 4e game. Voor Chris was Bin een eitje. Kampioen! Toch nog.
PS Voor de maand september zoekt Chris nog een invaller voor de 1e vier wedstrijden omdat Peter zijn heil weer zoekt in Bella Italia.
Beste allemaal.
Even bijpraten ik zit al een tijdje in de lappenmand.
en dat ging zo heel langzaam verdwenen mijn krachten en ik liep te hijgen als een oude stoom locomotief. ik bewoog alleen van mijn stoel naar de wc en mijn bed. Ik dacht ouderdom mijn hart conditie. En sukkelde zo een tijdje door kwam de deur niet meer uit. Maar toen de verlossing ik werd naar het ziekenhuis gestuurd voor een darm en maag onderzoek .Bij de dokter aangekomen zei zij wat loop je te hijgen ik vertelde dat ik 3 keer had moeten rusten onderweg .Kreeg een een bloed onderzoek en daaruit bleek dat ik zwaar bloed armoede had kreeg ik pillen voor. De andere dag belde dokter vos van het ziekenhuis en vroeg hoe het ging ik vertelde dat ik pillen had gekregen ze zei niets daar van dat duurt te lang je komt morgen om 8 uur hier en dan krijg je een bloedtransfusie. 9 uur en 4 zakken bloed later was ik weer een held. Een wonder liep weer normaal had weer een kleur want leek eerst wel op leen doodshoofd. Maar ja waar zoveel bloed ingaat is het er eerst uit gegaan.MRI scan en daaruit bleek dat ik 2 tumors had in mijn dikke darm. de ene was al zo groot dat het mijn dikke darm bijna afsloot. toen een coloscopie onderzoek dan gaan ze met een camera in de dikke darm kijken. dat was een belevenis ik kwam daar en daar stonden 5 man sterk. Stelden zich allemaal voor en toen ontspon zich het volgende gesprek. tijdens het onderzoek wat ik zelf kon volgen op de tv zei de dokter kijk daar zit tie. En vertelde verder ja ik ben eigenlijk maar de loodgieter. En ik zei toen dan doet nu de riolering zeker waarop 2 verpleegsters in de lach schoten. Ik lag op mijn zij en vroeg en als ik mij nu omdraai doet u dan ook de waterleiding. Ze bleef in haar rol dat moet ik zeggen de rest had zich al om gedraaid. Nee meneer dat is een andere afdeling.Maar ik zag de camera schudden. Ben vandaag naar de oudere geneeskunde geweest. Na onderzoek zei ze dat ik goedkeuring van haar kreeg dat ik geschikt was om geopereerd te worden. Nu nog langs de cardiologie echo onderzoek. Dan langs de cardioloog om toestemming. En dan nog de anesthesioloog als dat allemaal goed gaat dan word ik 29 april geopereed. groet Kees
Even bijpraten ik zit al een tijdje in de lappenmand.
en dat ging zo heel langzaam verdwenen mijn krachten en ik liep te hijgen als een oude stoom locomotief. ik bewoog alleen van mijn stoel naar de wc en mijn bed. Ik dacht ouderdom mijn hart conditie. En sukkelde zo een tijdje door kwam de deur niet meer uit. Maar toen de verlossing ik werd naar het ziekenhuis gestuurd voor een darm en maag onderzoek .Bij de dokter aangekomen zei zij wat loop je te hijgen ik vertelde dat ik 3 keer had moeten rusten onderweg .Kreeg een een bloed onderzoek en daaruit bleek dat ik zwaar bloed armoede had kreeg ik pillen voor. De andere dag belde dokter vos van het ziekenhuis en vroeg hoe het ging ik vertelde dat ik pillen had gekregen ze zei niets daar van dat duurt te lang je komt morgen om 8 uur hier en dan krijg je een bloedtransfusie. 9 uur en 4 zakken bloed later was ik weer een held. Een wonder liep weer normaal had weer een kleur want leek eerst wel op leen doodshoofd. Maar ja waar zoveel bloed ingaat is het er eerst uit gegaan.MRI scan en daaruit bleek dat ik 2 tumors had in mijn dikke darm. de ene was al zo groot dat het mijn dikke darm bijna afsloot. toen een coloscopie onderzoek dan gaan ze met een camera in de dikke darm kijken. dat was een belevenis ik kwam daar en daar stonden 5 man sterk. Stelden zich allemaal voor en toen ontspon zich het volgende gesprek. tijdens het onderzoek wat ik zelf kon volgen op de tv zei de dokter kijk daar zit tie. En vertelde verder ja ik ben eigenlijk maar de loodgieter. En ik zei toen dan doet nu de riolering zeker waarop 2 verpleegsters in de lach schoten. Ik lag op mijn zij en vroeg en als ik mij nu omdraai doet u dan ook de waterleiding. Ze bleef in haar rol dat moet ik zeggen de rest had zich al om gedraaid. Nee meneer dat is een andere afdeling.Maar ik zag de camera schudden. Ben vandaag naar de oudere geneeskunde geweest. Na onderzoek zei ze dat ik goedkeuring van haar kreeg dat ik geschikt was om geopereerd te worden. Nu nog langs de cardiologie echo onderzoek. Dan langs de cardioloog om toestemming. En dan nog de anesthesioloog als dat allemaal goed gaat dan word ik 29 april geopereed. groet Kees
VICTORY!!!
Ken je dat gevoel? Je begint aan een vrije tijdsbesteding die je zo leuk vindt, dat het jouw sport gaat worden. Omdat je er voor wil zorgen dat je niet te veel blessures oploopt, ga je trainen. Al de tijd en energie die je in jouw sport steekt, leidt er toe dat je uiteindelijk beter begint te worden. Uiteindelijk valt het besluit om competitie te gaan spelen, want dat is leuk, toch? Het is eerste seizoen gaat aardig, het tweede beter en dan word je, als gevolg van besluit die de bond heeft gemaakt, gepromoveerd naar een hogere klasse. Vol goede moed begin je met je Mentor, de welbekende D.V. uit N., aan de wedstrijden.
Als snel wordt duidelijk dat het niet zo loopt als gehoopt en verlies je 8 partijen op rij. Dan krijg je zo'n moment waarop je denkt "Waar doe ik het allemaal voor". Jullie hebben vast door dat het hier om mij gaat 😌. Gelukkig weet ik, door alle wedstrijdervaring die ik heb opgedaan in mijn vechtsportloopbaan dat het een fase is waar iedereen door heen gaat. Mentaal zit het bij mij wel goed. Waar ik wel even een tik van heb gekregen is het feit dat mijn mentor de vrijheid heeft genomen om even op vakantie te gaan naar Frankrijk en mij geheel aan mijn lot over liet. Totaal van slag ben ik aan de drank geslagen, ben gaan roken, eten en verviel in volledige verwaarlozing. Mijn lief, Astrid, dreigde me al het huis uit te gooien als ik niet met een psychiater zou gaan praten. Dat was het moment waarop ik dacht "Martin kerel, je kunt best een lekker balletje slaan. Zet je er overheen en zoek een andere partner tot je mentor weer terug is." Zo gezegd, zo gedaan. In de hoedanigheid van Okker trof ik een goede vervanger van Dick aan. Na een bijna overwinning tegen Reflex Voorschoten was het gisteren dan eindelijk zo ver. Met nog twee wedstrijden te gaan mochten Okker en ik gisteren, thuis, aantreden tegen scylla 9. De eerste keer tegen die jonge honden (beide de helft van mijn leeftijd) verloren wij met 4-1😢😢. Gisteren begon Okker tegen Frank. Omdat we toch maar met ons viertjes waren besloten zij er een lange avond van te gaan maken en werd de eerste partij pas na vijf games beslecht. Helaas redde Okker het net niet en moest hij de winst aan Frank laten.
Toen mocht ik tegen Stephen. Die ging best lekker en met 3-0 was de partij snel afgelopen. De dubbel daarentegen werd weer een vijf-gamer waarvan ik vond dat wij die hadden gewonnen maar dat bleek niet zo te zijn. Winst dus weer voor Scylla. Stand 1-2. Met een makkelijke overwinning van Okker op Stephen kwamen we op 2-2 en lag er een zware last op mijn schouders. De eerste keer tegen Frank veegde hij mij redelijk makkelijk van tafel. Ik had dus wat goed te maken. Door zijn eerdere overwinning had hij verwacht wel van mij te kunnen winnen. Ik wist me toen geen raad met zijn service. Maar nu, de eerste game ging ik er af met 7-11. Daarna was het aan mij. Zo boelkloedig als ik ben trok ik de winst met 13-11, 11-8 en 11-8 naar mij toe en wonnen wij ook nog eens onze eerste wedstrijd van dit seizoen. Tijd voor om te vieren dus. Na afloop gezellig nog wat gedronken met de mannen en daarna naar huis. Helaas sliep Astrid al dus was het feest voorbij.
Vrijdag treden wij aan tegen ATTC. Ook daar gingen wij, de eerste keer, met een 4-1 nederlaag naar huis. Eens even kijken of Okker en ik het trucje van gisteren nog een keertje kunnen herhalen. Voor de eindstand maakt het verder niet meer uit. Wij blijven stevig onderaan staan.
Ken je dat gevoel? Je begint aan een vrije tijdsbesteding die je zo leuk vindt, dat het jouw sport gaat worden. Omdat je er voor wil zorgen dat je niet te veel blessures oploopt, ga je trainen. Al de tijd en energie die je in jouw sport steekt, leidt er toe dat je uiteindelijk beter begint te worden. Uiteindelijk valt het besluit om competitie te gaan spelen, want dat is leuk, toch? Het is eerste seizoen gaat aardig, het tweede beter en dan word je, als gevolg van besluit die de bond heeft gemaakt, gepromoveerd naar een hogere klasse. Vol goede moed begin je met je Mentor, de welbekende D.V. uit N., aan de wedstrijden.
Als snel wordt duidelijk dat het niet zo loopt als gehoopt en verlies je 8 partijen op rij. Dan krijg je zo'n moment waarop je denkt "Waar doe ik het allemaal voor". Jullie hebben vast door dat het hier om mij gaat 😌. Gelukkig weet ik, door alle wedstrijdervaring die ik heb opgedaan in mijn vechtsportloopbaan dat het een fase is waar iedereen door heen gaat. Mentaal zit het bij mij wel goed. Waar ik wel even een tik van heb gekregen is het feit dat mijn mentor de vrijheid heeft genomen om even op vakantie te gaan naar Frankrijk en mij geheel aan mijn lot over liet. Totaal van slag ben ik aan de drank geslagen, ben gaan roken, eten en verviel in volledige verwaarlozing. Mijn lief, Astrid, dreigde me al het huis uit te gooien als ik niet met een psychiater zou gaan praten. Dat was het moment waarop ik dacht "Martin kerel, je kunt best een lekker balletje slaan. Zet je er overheen en zoek een andere partner tot je mentor weer terug is." Zo gezegd, zo gedaan. In de hoedanigheid van Okker trof ik een goede vervanger van Dick aan. Na een bijna overwinning tegen Reflex Voorschoten was het gisteren dan eindelijk zo ver. Met nog twee wedstrijden te gaan mochten Okker en ik gisteren, thuis, aantreden tegen scylla 9. De eerste keer tegen die jonge honden (beide de helft van mijn leeftijd) verloren wij met 4-1😢😢. Gisteren begon Okker tegen Frank. Omdat we toch maar met ons viertjes waren besloten zij er een lange avond van te gaan maken en werd de eerste partij pas na vijf games beslecht. Helaas redde Okker het net niet en moest hij de winst aan Frank laten.
Toen mocht ik tegen Stephen. Die ging best lekker en met 3-0 was de partij snel afgelopen. De dubbel daarentegen werd weer een vijf-gamer waarvan ik vond dat wij die hadden gewonnen maar dat bleek niet zo te zijn. Winst dus weer voor Scylla. Stand 1-2. Met een makkelijke overwinning van Okker op Stephen kwamen we op 2-2 en lag er een zware last op mijn schouders. De eerste keer tegen Frank veegde hij mij redelijk makkelijk van tafel. Ik had dus wat goed te maken. Door zijn eerdere overwinning had hij verwacht wel van mij te kunnen winnen. Ik wist me toen geen raad met zijn service. Maar nu, de eerste game ging ik er af met 7-11. Daarna was het aan mij. Zo boelkloedig als ik ben trok ik de winst met 13-11, 11-8 en 11-8 naar mij toe en wonnen wij ook nog eens onze eerste wedstrijd van dit seizoen. Tijd voor om te vieren dus. Na afloop gezellig nog wat gedronken met de mannen en daarna naar huis. Helaas sliep Astrid al dus was het feest voorbij.
Vrijdag treden wij aan tegen ATTC. Ook daar gingen wij, de eerste keer, met een 4-1 nederlaag naar huis. Eens even kijken of Okker en ik het trucje van gisteren nog een keertje kunnen herhalen. Voor de eindstand maakt het verder niet meer uit. Wij blijven stevig onderaan staan.
Een uitwedstrijd op de heilige vrijdagavond. Niet onze beste tafeltennisavond. Ary wil dan graag thuis blijven, dus op zoek naar een invaller. Lang hoefden we niet te zoeken want Martin is altijd bereid om bij te springen. Dit keer helemaal naar het koninkrijk van Bettine in Hazerswoude. Dat ze daar ooit heeft kunnen winnen met zo’n slechte akoestiek…..
Maar goed, sterk geconcentreerd en gefocust als we zijn hebben we de strijd aangebonden met Ralph en Dennis. Maaike beet het spits af tegen Ralph die ze thuis oppermachtig had verslagen. Altijd een slecht uitgangspunt: of je denkt er te makkelijk over, of je gaat tegen jezelf spelen want je weet dat je dit winnen kan. Na de eerste game smadelijk verloren te hebben, krabbelde ze toch aardig op en werd na de 5e game een punt voor TOV genoteerd. Daarna mocht Martin laten zien wat hij kan. Tsja dat was dan toch voor hem wel heel jammer dat Dennis een akelige service had. Hier had Martin geen weerwoord op. De wedstrijd in 3 games voor Avanti.
Maar toen…..het dubbel dat Ary en Maaike de laatste seizoenen vreemd genoeg vaak niet kunnen winnen, ging redelijk moeiteloos naar TOV. Dat voelde supergoed! Dank Martin!! Na deze stand wilden de mannen van Avanti, aangeslagen als ze waren, graag even pauzeren. Wij niet, want net lekker warm en in het spel. Voor de tweede ronde mocht Martin aantreden tegen Ralph. Martin stond de sterren van de hemel te spelen in de eerste twee games, Ralph had er geen vat op. Maar daarna raakte hij goed op dreef en wist Martin in 5 games te verslaan. Kennelijk waren de sterren aan de hemel voor Martin op en ging het kaarsje uit. Maar wat was het spannend en mooi om naar te kijken!
Tenslotte moest Maaike tegen Dennis en kon ze Martin even laten zien hoe je deze Avantist te grazen kan nemen. In drie games waarvan er één eindigde met 17-19 sloeg ze hem toch lekker van tafel. Daarna nog gezellig met de mannen een drankje gedaan en terug naar huis met 3 punten.
Maar goed, sterk geconcentreerd en gefocust als we zijn hebben we de strijd aangebonden met Ralph en Dennis. Maaike beet het spits af tegen Ralph die ze thuis oppermachtig had verslagen. Altijd een slecht uitgangspunt: of je denkt er te makkelijk over, of je gaat tegen jezelf spelen want je weet dat je dit winnen kan. Na de eerste game smadelijk verloren te hebben, krabbelde ze toch aardig op en werd na de 5e game een punt voor TOV genoteerd. Daarna mocht Martin laten zien wat hij kan. Tsja dat was dan toch voor hem wel heel jammer dat Dennis een akelige service had. Hier had Martin geen weerwoord op. De wedstrijd in 3 games voor Avanti.
Maar toen…..het dubbel dat Ary en Maaike de laatste seizoenen vreemd genoeg vaak niet kunnen winnen, ging redelijk moeiteloos naar TOV. Dat voelde supergoed! Dank Martin!! Na deze stand wilden de mannen van Avanti, aangeslagen als ze waren, graag even pauzeren. Wij niet, want net lekker warm en in het spel. Voor de tweede ronde mocht Martin aantreden tegen Ralph. Martin stond de sterren van de hemel te spelen in de eerste twee games, Ralph had er geen vat op. Maar daarna raakte hij goed op dreef en wist Martin in 5 games te verslaan. Kennelijk waren de sterren aan de hemel voor Martin op en ging het kaarsje uit. Maar wat was het spannend en mooi om naar te kijken!
Tenslotte moest Maaike tegen Dennis en kon ze Martin even laten zien hoe je deze Avantist te grazen kan nemen. In drie games waarvan er één eindigde met 17-19 sloeg ze hem toch lekker van tafel. Daarna nog gezellig met de mannen een drankje gedaan en terug naar huis met 3 punten.
Een Vluggerdje…
Ik heb wel eens horen zeggen dat - los van de kennelijk noodzakelijke tijds-effectiviteit - een vluggerdje heel ‘lekker’ kan zijn….?
Hypocriet als ik ben poneer ik hier alvast maar even heel snel dat ik op dit gebied geen ervaringsdeskundige ben. Dit schrijvende ben ik ineens ook toch wel héél erg blij dat ik geen Pinokkio heet.
In de hoop dat na mijn supermarktdrama van vorige week ik nooit meer het woord ‘SORRY’ op een verkeerde wijze zou horen roepen tijdens een potje tafeltennis, betrad ik afgelopen dinsdag vol goede moed de TOV-arena om mijn doorgaans bovenmatige kwaliteiten te mogen tonen aan Docos 9.
Aangezien mijn plek in het team van Maestro Smits nog niet geheel zeker blijkt te zijn, had ik mij heilig voorgenomen nu eindelijk eens mijn eerste punt van dit seizoen binnen te gaan halen.
Voor diegenen die niet weten over wie ik het heb: Topatleet Martin Smits is dankzij zijn ervaringen in de vechtsport, zijn spin-activiteiten (geen insect, maar een soort vliegwieltrappen) en zijn privé tafeltennislessen een zeer fanatieke en geduchte tegenstander, bij wie het woord ‘verliezen’ niet in zijn vocabulaire voor komt.
Onlangs las ik ergens dat hij ook wel tafeltennisbolletjes-slikker wordt genoemd. Waar die bijnaam vandaan komt is mij echter een raadsel maar deze classificatie komt natuurlijk ook weer niet zomaar uit de lucht vallen lijkt mij.
En ja, het moet toch maar gezegd worden; regelmatig behaalt Martin een of soms zelfs twee punten, waar ik dan met lege handen weer geen bijdrage aan promotie heb kunnen leveren. Dat is nou ook precies de druk die ik voel wat betreft mijn onzekere plaats in ons team.
Om die reden besteed ik middels haast ziekelijk gevlei heel veel aandacht aan zijn prestaties. En verdomd, ik heb gemerkt dat dat werkt!
Als ik namelijk in de resterende wedstrijden maar één keer een punt zou halen, trakteert hij mij op een ijsje bij Vivaldi’s op de boulevard en is mijn plek voor komend najaar verzekerd.
Dus ik heb maar even snel 12 privé lessen geboekt, want deze voorgehangen worst laat ik natuurlijk niet aan mij voorbij gaan.
O ja, SORRY! Ik moet nog wel even terug komen op de dubbelzinnige inleiding van dit stukje.
Het wedstrijdverloop:
Eerste single Dick 0-3
Eerste single Martin 1-3
Dubbel 0-3
Tweede single Dick 0-3
Tweede single Martin 0-3
Resultaat 0-5
Het zal niemand verbazen dat gezien deze uitslagen wij al om 10 over negen ‘klaar’ waren. Dit vluggerdje leverde echter bijzonder weinig bevrediging op.
Het zij zo.
Dick Verbeek
Ik heb wel eens horen zeggen dat - los van de kennelijk noodzakelijke tijds-effectiviteit - een vluggerdje heel ‘lekker’ kan zijn….?
Hypocriet als ik ben poneer ik hier alvast maar even heel snel dat ik op dit gebied geen ervaringsdeskundige ben. Dit schrijvende ben ik ineens ook toch wel héél erg blij dat ik geen Pinokkio heet.
In de hoop dat na mijn supermarktdrama van vorige week ik nooit meer het woord ‘SORRY’ op een verkeerde wijze zou horen roepen tijdens een potje tafeltennis, betrad ik afgelopen dinsdag vol goede moed de TOV-arena om mijn doorgaans bovenmatige kwaliteiten te mogen tonen aan Docos 9.
Aangezien mijn plek in het team van Maestro Smits nog niet geheel zeker blijkt te zijn, had ik mij heilig voorgenomen nu eindelijk eens mijn eerste punt van dit seizoen binnen te gaan halen.
Voor diegenen die niet weten over wie ik het heb: Topatleet Martin Smits is dankzij zijn ervaringen in de vechtsport, zijn spin-activiteiten (geen insect, maar een soort vliegwieltrappen) en zijn privé tafeltennislessen een zeer fanatieke en geduchte tegenstander, bij wie het woord ‘verliezen’ niet in zijn vocabulaire voor komt.
Onlangs las ik ergens dat hij ook wel tafeltennisbolletjes-slikker wordt genoemd. Waar die bijnaam vandaan komt is mij echter een raadsel maar deze classificatie komt natuurlijk ook weer niet zomaar uit de lucht vallen lijkt mij.
En ja, het moet toch maar gezegd worden; regelmatig behaalt Martin een of soms zelfs twee punten, waar ik dan met lege handen weer geen bijdrage aan promotie heb kunnen leveren. Dat is nou ook precies de druk die ik voel wat betreft mijn onzekere plaats in ons team.
Om die reden besteed ik middels haast ziekelijk gevlei heel veel aandacht aan zijn prestaties. En verdomd, ik heb gemerkt dat dat werkt!
Als ik namelijk in de resterende wedstrijden maar één keer een punt zou halen, trakteert hij mij op een ijsje bij Vivaldi’s op de boulevard en is mijn plek voor komend najaar verzekerd.
Dus ik heb maar even snel 12 privé lessen geboekt, want deze voorgehangen worst laat ik natuurlijk niet aan mij voorbij gaan.
O ja, SORRY! Ik moet nog wel even terug komen op de dubbelzinnige inleiding van dit stukje.
Het wedstrijdverloop:
Eerste single Dick 0-3
Eerste single Martin 1-3
Dubbel 0-3
Tweede single Dick 0-3
Tweede single Martin 0-3
Resultaat 0-5
Het zal niemand verbazen dat gezien deze uitslagen wij al om 10 over negen ‘klaar’ waren. Dit vluggerdje leverde echter bijzonder weinig bevrediging op.
Het zij zo.
Dick Verbeek
Verwachtingen Gelukkig heeft onze onvolprezen Keek op de Week'er 'Major Tom' mij een thema aangeleverd voor een verslag. De 5-0 winst tegen ATTC vorige week leverde uw verslaglegger weinig inspiratie op, al waren Nabil en Marc met heel andere verwachtingen naar Noordwijk afgereisd. 2 of 3 punten zou toch moeten kunnen. Jammer genoeg voor hen kwam alleen Nabil in zijn eerste wedstrijd tegen Peter in de buurt. Hij retourneerde bij vlagen nog sneller dan Peter sloeg, maar ging er toch af. Beschaamd dropen zij af.
Docos was gisteren in hun sterkste opstelling naar Noordwijk getogen, vervuld van revanchegevoelens voor een door ons gefnuikt kampioenschap en een teleurstellende 4-1 nederlaag in de eerste, wel spannende, wedstrijd. Binnen het uur was de spanning hen teveel geworden en beten René en Hugo drie keer in het zand. Zij hadden niet verwacht dat Peter's wederopstanding juist vandaag gestalte kreeg. Vooral in het dubbel sloeg, blokte en tikte hij weer ouderwets.
Pauze wilden wij eigenlijk niet maar Docos had het hard nodig om weer een beetje toch zichzelf te komen. Onze ervaring is dat we liever doorspelen wanneer je er zo lekker in zit. Na die pauze ging het bij Peter toch weer mis tegen René, met uitzondering van de 2e game. Ik verwachtte dat hij toen het lek weer boven had, maar helaas. Tegen Hugo haalde Chris met enige moeite en met wat geluk het 4e punt binnen.
Volgende week met 2 punten voorsprong naar mede kampioenskandidaat Vriendenschaar, met angstgegner Raymond in hun gelederen. We gaan het zien.
Docos was gisteren in hun sterkste opstelling naar Noordwijk getogen, vervuld van revanchegevoelens voor een door ons gefnuikt kampioenschap en een teleurstellende 4-1 nederlaag in de eerste, wel spannende, wedstrijd. Binnen het uur was de spanning hen teveel geworden en beten René en Hugo drie keer in het zand. Zij hadden niet verwacht dat Peter's wederopstanding juist vandaag gestalte kreeg. Vooral in het dubbel sloeg, blokte en tikte hij weer ouderwets.
Pauze wilden wij eigenlijk niet maar Docos had het hard nodig om weer een beetje toch zichzelf te komen. Onze ervaring is dat we liever doorspelen wanneer je er zo lekker in zit. Na die pauze ging het bij Peter toch weer mis tegen René, met uitzondering van de 2e game. Ik verwachtte dat hij toen het lek weer boven had, maar helaas. Tegen Hugo haalde Chris met enige moeite en met wat geluk het 4e punt binnen.
Volgende week met 2 punten voorsprong naar mede kampioenskandidaat Vriendenschaar, met angstgegner Raymond in hun gelederen. We gaan het zien.