188 berichten.
Op maandag 5 februari jongstleden moest TOV 6 het uit opnemen tegen ATTC EVO TECH-XL 6 uit Alphen aan den Rijn.
Het Alphense duo senioren team speelt met drie vrouwen die in wisselende samenstelling opereren.
In hun vorige wedstrijd had dit vrouwenteam hun tegenstander met 4-1 verslagen.
Aangekomen op locatie zagen Richard en ik dat we terecht waren gekomen in een grote gymnastiekzaal met een bar.
Op een tv scherm werden alle te spelen wedstrijden met de scores getoond.
Aan een tafeltennistafel werden de scores zelfs bijgehouden met een electronisch scorebord.
Richard, waande zich in deze gymnastiekzaal even terug in de tijd toen hij op de basisschool apenkooien speelde.
Nadat hij uit de touwen geklommen was mocht hij het opnemen tegen de Bettine Vriesekoop van ATTC EVO TECH-XL.
In een zware wedstrijd waarin voor elk punt moest worden gestreden pakte Richard uiteindelijk de winst met 3-1.
Vervolgens mocht Patrick het opnemen tegen de nummer twee. In een zeer zware gelijkopgaande 5 setter wist Patrick met 3-2 de overwinning te pakken.
In het dubbelspel keken Patrick en Richard al gauw tegen een 2-0 achterstand aan.
Echter, met vastheid en een dosis doorzettingsvermogen wisten de heren toch de winst met 3-2 te pakken.
In de voorlaatste partij speelde Patrick tegen de nummer 1 van Alphen.
Groggy, nadat hij keihard een bal tegen zijn hoofd kreeg van zijn tegenstandster, moest hij de overwinning aan haar laten 3-0.
In de laatste enkelpartij van de avond pakte Richard freewheelend de overwinning met 3-1.
Met een 4-1 winst totaalscore keerden de heren huiswaarts.
Het Alphense duo senioren team speelt met drie vrouwen die in wisselende samenstelling opereren.
In hun vorige wedstrijd had dit vrouwenteam hun tegenstander met 4-1 verslagen.
Aangekomen op locatie zagen Richard en ik dat we terecht waren gekomen in een grote gymnastiekzaal met een bar.
Op een tv scherm werden alle te spelen wedstrijden met de scores getoond.
Aan een tafeltennistafel werden de scores zelfs bijgehouden met een electronisch scorebord.
Richard, waande zich in deze gymnastiekzaal even terug in de tijd toen hij op de basisschool apenkooien speelde.
Nadat hij uit de touwen geklommen was mocht hij het opnemen tegen de Bettine Vriesekoop van ATTC EVO TECH-XL.
In een zware wedstrijd waarin voor elk punt moest worden gestreden pakte Richard uiteindelijk de winst met 3-1.
Vervolgens mocht Patrick het opnemen tegen de nummer twee. In een zeer zware gelijkopgaande 5 setter wist Patrick met 3-2 de overwinning te pakken.
In het dubbelspel keken Patrick en Richard al gauw tegen een 2-0 achterstand aan.
Echter, met vastheid en een dosis doorzettingsvermogen wisten de heren toch de winst met 3-2 te pakken.
In de voorlaatste partij speelde Patrick tegen de nummer 1 van Alphen.
Groggy, nadat hij keihard een bal tegen zijn hoofd kreeg van zijn tegenstandster, moest hij de overwinning aan haar laten 3-0.
In de laatste enkelpartij van de avond pakte Richard freewheelend de overwinning met 3-1.
Met een 4-1 winst totaalscore keerden de heren huiswaarts.
Strijd Nu mijn collega schrijver Verbeek publicatie heeft afgedwongen met zijn humoristische proza kan ik geen verstek laten gaan. Ik heb weliswaar geen chaufferende redacteur c.q. uitgever die mijn schrijfsels voor het nageslacht bewaart, maar neem genoegen met de lezers van dit gastenboek als hooggeëerd publiek.
Dick heeft al aandacht gevraagd voor de wonderlijke wegen die het wedstrijdsecretariaat van de NTTB dit seizoen heeft bewandeld bij de indeling van de competitie dit voorjaarsseizoen. Wij hadden geen recht op promotie en kregen die ook niet. Wel mogen we grotendeels dezelfde tegenstanders begroeten als vorig seizoen waaronder de twee sterkste teams, DOCOS en Vriendenschaar, de kampioen van afgelopen herfst. De jongens van Vriendenschaar meldden zelfs dat van de 4 kampioensteams van hun vereniging er slechts 1 een klasse hoger is ingedeeld.
Maar nu ter zake. Onze eerste tegenstander was DOCOS dat vorig seizoen na een bloedstollende finale als 3e geëindigd was. Andermaal rolden we René en Hugo - Stijn had een vrije avond - op met 4-1. Dit ging niet zonder slag of stoot. Er vloeide zelfs bloed toen Chris in zijn gevecht met René in de zaalafscheiding terecht kwam. Alleen Hugo wist in het kader van een succesvolle reïntegratie na een eerdere open hart operatie Peter te verschalken.
In de tweede wedstrijd wachtte ons de kampioen van vorig jaar Vriendenschaar met Raymond en Fred. Peter legde Raymond het vuur na aan de schenen, maar zonk in de loop van de 4e en 5e game weg in het moeras van de verdedigingskunsten van zijn tegenstander. Fred was voor ons allebei niet al te moeilijk en het dubbel ging andermaal prima. Het werd jammer genoeg geen 4-1 winst omdat Chris zich als een willoos lam ter slachting liet leiden tegen Raymond.
Na wat wij zien als de twee moeilijkste tegenstanders staat TOV 3 ongeslagen bovenaan.
Dick heeft al aandacht gevraagd voor de wonderlijke wegen die het wedstrijdsecretariaat van de NTTB dit seizoen heeft bewandeld bij de indeling van de competitie dit voorjaarsseizoen. Wij hadden geen recht op promotie en kregen die ook niet. Wel mogen we grotendeels dezelfde tegenstanders begroeten als vorig seizoen waaronder de twee sterkste teams, DOCOS en Vriendenschaar, de kampioen van afgelopen herfst. De jongens van Vriendenschaar meldden zelfs dat van de 4 kampioensteams van hun vereniging er slechts 1 een klasse hoger is ingedeeld.
Maar nu ter zake. Onze eerste tegenstander was DOCOS dat vorig seizoen na een bloedstollende finale als 3e geëindigd was. Andermaal rolden we René en Hugo - Stijn had een vrije avond - op met 4-1. Dit ging niet zonder slag of stoot. Er vloeide zelfs bloed toen Chris in zijn gevecht met René in de zaalafscheiding terecht kwam. Alleen Hugo wist in het kader van een succesvolle reïntegratie na een eerdere open hart operatie Peter te verschalken.
In de tweede wedstrijd wachtte ons de kampioen van vorig jaar Vriendenschaar met Raymond en Fred. Peter legde Raymond het vuur na aan de schenen, maar zonk in de loop van de 4e en 5e game weg in het moeras van de verdedigingskunsten van zijn tegenstander. Fred was voor ons allebei niet al te moeilijk en het dubbel ging andermaal prima. Het werd jammer genoeg geen 4-1 winst omdat Chris zich als een willoos lam ter slachting liet leiden tegen Raymond.
Na wat wij zien als de twee moeilijkste tegenstanders staat TOV 3 ongeslagen bovenaan.
In nood door die Okker-noot!
Wat Okker ons heeft aangedaan raakt kant nog walnoot….
Ik ga je dat uitleggen.
Wij, Martin en ik van TOV 7 speelden vorig seizoen in de 7e klasse, waar wij thuis horen en ook redelijk gepresteerd hebben, getuige het feit dat wij daar tweede zijn geworden.
In dat seizoen is Okker een paar keer ingevallen en hij heeft toen zódanig gepresteerd dat zijn persoonlijk gemiddelde tot mega grote hoogte is gestegen. (Dat was ook de reden dat hij door de NTTB op de transferlijst van het nationale herenteam werd geplaatst en daar ook al vreselijk heeft huisgehouden!).
Nu zal het mij worst zijn wat hij persoonlijk presteert, maar door een andere rekenmethode van de Bond, (ja, rekenen kunnen ze daar!) is zijn prestatie versmolten met de ook al meer dan verdienstelijke resultaten van Martin en mij, met als gevolg dat ons teamgemiddelde de norm is geworden wat betreft de klasse waarin wij dienen uit te komen en niet meer de individuele prestaties.
Ben je er nog?
En ja, je raadt het al: wij zijn zonder fatsoenlijk overleg met het Bondsbestuur dientengevolge zo maar gepromoveerd naar de 6e klasse!
Er loopt inmiddels een kort geding dat wij hebben aangespannen tegen de NTTB over deze kwestie, maar vooralsnog spelen we dus ‘gewoon’ in de 6e klasse.
Zo ook gisteren, toen wij uit tegen Docos moesten aantreden.
Onze tegenstanders hadden veel thuispubliek op de tribunes zitten en wij troffen daarentegen helaas niemand van onze supporters aan…
Dat werd dus wel effe een dingetje.
Bij het inslaan met mijn eerste tegenstander had ik al snel door dat ik na de wedstrijd geen tijd hoefde te reserveren om handtekeningen uit te delen aan de tribune.
Ik ging er dan ook af met 0-3.
Martin verloor zijn eerste single met 3-1 en het dubbel moesten we ook helaas prijsgeven, zij het redelijk eervol in een vijfsetter.
Maar vechtsporter als hij is wint Martin zijn tweede single in 5 sets, een heuse prestatie! Wel weer jammer dan dat hij - ondanks het koude weer - na afloop naast zijn schoenen liep richting de auto. Het wordt mijn project dit seizoen om hem dat af te leren. Ik doe dat echter wel uiterst subtiel vanwege zijn eerder gemelde vechtsport verleden
De eindstand is tenslotte 1-4 geworden en wegens tijdgebrek is er nu helaas geen ruimte meer om weer te geven hoe mijn tweede single is verlopen, waarvoor excuses…
Het biertje na afloop was prima, totdat de aap uit de mouw kwam: de heren tegenstanders kwamen - wellicht van wege het omgekeerde van wat Okker Martin en mij heeft aangedaan - uit de vijfde klasse!
Zonder afscheid te nemen hebben wij ons biertje laten staan en zijn het clubhuis uit gesneld met in ons achterhoofd de gedachte dat wij – gezien dit nieuwe feit - helemaal niet zo slecht waren.
Los van het kortgeding is onze bombrief naar de NTTB is inmiddels verzonden.
Oh ja, Okker, toch bedankt!
Dick Verbeek
Wat Okker ons heeft aangedaan raakt kant nog walnoot….
Ik ga je dat uitleggen.
Wij, Martin en ik van TOV 7 speelden vorig seizoen in de 7e klasse, waar wij thuis horen en ook redelijk gepresteerd hebben, getuige het feit dat wij daar tweede zijn geworden.
In dat seizoen is Okker een paar keer ingevallen en hij heeft toen zódanig gepresteerd dat zijn persoonlijk gemiddelde tot mega grote hoogte is gestegen. (Dat was ook de reden dat hij door de NTTB op de transferlijst van het nationale herenteam werd geplaatst en daar ook al vreselijk heeft huisgehouden!).
Nu zal het mij worst zijn wat hij persoonlijk presteert, maar door een andere rekenmethode van de Bond, (ja, rekenen kunnen ze daar!) is zijn prestatie versmolten met de ook al meer dan verdienstelijke resultaten van Martin en mij, met als gevolg dat ons teamgemiddelde de norm is geworden wat betreft de klasse waarin wij dienen uit te komen en niet meer de individuele prestaties.
Ben je er nog?
En ja, je raadt het al: wij zijn zonder fatsoenlijk overleg met het Bondsbestuur dientengevolge zo maar gepromoveerd naar de 6e klasse!
Er loopt inmiddels een kort geding dat wij hebben aangespannen tegen de NTTB over deze kwestie, maar vooralsnog spelen we dus ‘gewoon’ in de 6e klasse.
Zo ook gisteren, toen wij uit tegen Docos moesten aantreden.
Onze tegenstanders hadden veel thuispubliek op de tribunes zitten en wij troffen daarentegen helaas niemand van onze supporters aan…
Dat werd dus wel effe een dingetje.
Bij het inslaan met mijn eerste tegenstander had ik al snel door dat ik na de wedstrijd geen tijd hoefde te reserveren om handtekeningen uit te delen aan de tribune.
Ik ging er dan ook af met 0-3.
Martin verloor zijn eerste single met 3-1 en het dubbel moesten we ook helaas prijsgeven, zij het redelijk eervol in een vijfsetter.
Maar vechtsporter als hij is wint Martin zijn tweede single in 5 sets, een heuse prestatie! Wel weer jammer dan dat hij - ondanks het koude weer - na afloop naast zijn schoenen liep richting de auto. Het wordt mijn project dit seizoen om hem dat af te leren. Ik doe dat echter wel uiterst subtiel vanwege zijn eerder gemelde vechtsport verleden
De eindstand is tenslotte 1-4 geworden en wegens tijdgebrek is er nu helaas geen ruimte meer om weer te geven hoe mijn tweede single is verlopen, waarvoor excuses…
Het biertje na afloop was prima, totdat de aap uit de mouw kwam: de heren tegenstanders kwamen - wellicht van wege het omgekeerde van wat Okker Martin en mij heeft aangedaan - uit de vijfde klasse!
Zonder afscheid te nemen hebben wij ons biertje laten staan en zijn het clubhuis uit gesneld met in ons achterhoofd de gedachte dat wij – gezien dit nieuwe feit - helemaal niet zo slecht waren.
Los van het kortgeding is onze bombrief naar de NTTB is inmiddels verzonden.
Oh ja, Okker, toch bedankt!
Dick Verbeek
Op dinsdag 30 januari jongstleden dienden Patrick en Richard tafeltenniscompetitie te spelen tegen Reflex 4 uit Lisse.
Na een jarenlange afwezigheid maakten de herintreders hun comeback in tov 6 in de duo competitie van de 5e klasse.
Richard, had aangegeven wedstrijdfit te zijn na een nare liesblessure opgelopen te hebben.
Zijn tegenstander in de eerste wedstrijd was Arno.
Deze tegenstander maakte bij Richard indruk bij het handen schudden voor aanvang van zijn wedstrijd.
Na geconstateerd te hebben dat hij zijn 5 vingers nog had, sloeg Richard in de eerste game genadeloos toe.
Met maar liefst 11-0 werd Arno in de eerste game aan de kant gezet.
De tweede en derde game waren voor Richard een formaliteit tweemaal 11-6.
Patrick, moest het in de tweede partij opnemen tegen Max de oomzegger van Arno.
Deze jonge veelbelovende speler had een 100 procent ongeslagen status vergaard in de voorgaande competitiejaren.
De eerste game van de wedstrijd was een zware strijd die beslecht werd in het voordeel van Max 10-12.
De twee volgende games gingen met sterk machtsvertoon naar Max 7-11 en 2-11.
Ondertussen was er een 1-1 stand op het scorebord gekomen.
De aankomende dubbelwedstrijd kon het verschil uitmaken tussen winst en verlies in de totaalstand.
Na een gelijk opgaande strijd tot 2-2 in gamestand wisten Richard en Patrick uiteindelijk in de beslissende 5e game de winst uit het vuur te slepen.
De setstanden waren: 8-11, 11-5, 12-10, 5-11 en 11-7.
Richard, moest het vervolgens tegen het aanstormend talent Max opnemen.
Nadat hij de eerste 2 games maar net verloren had met 8-11 en 9-11 kwam Richard beter in de wedstrijd.
De derde game pakte hij met 11-9 maar de vierde game ging helaas met wat fortuin naar Max met 8-11.
De tussenstand was inmiddels 2-2 geworden.
Dit betekende dus dat de laatste wedstrijd gewonnen diende te worden.
Patrick, mocht het in de laatste partij opnemen tegen Arno Zegers die spreekwoordelijk gezegd aan Patrick zijn zegekar werd gebonden.
De setstanden waren: 11-4 en tweemaal 11-6.
Het uiteindelijke resultaat was een 3-2 overwinning op een toch wel sterke tegenstander.
Na een jarenlange afwezigheid maakten de herintreders hun comeback in tov 6 in de duo competitie van de 5e klasse.
Richard, had aangegeven wedstrijdfit te zijn na een nare liesblessure opgelopen te hebben.
Zijn tegenstander in de eerste wedstrijd was Arno.
Deze tegenstander maakte bij Richard indruk bij het handen schudden voor aanvang van zijn wedstrijd.
Na geconstateerd te hebben dat hij zijn 5 vingers nog had, sloeg Richard in de eerste game genadeloos toe.
Met maar liefst 11-0 werd Arno in de eerste game aan de kant gezet.
De tweede en derde game waren voor Richard een formaliteit tweemaal 11-6.
Patrick, moest het in de tweede partij opnemen tegen Max de oomzegger van Arno.
Deze jonge veelbelovende speler had een 100 procent ongeslagen status vergaard in de voorgaande competitiejaren.
De eerste game van de wedstrijd was een zware strijd die beslecht werd in het voordeel van Max 10-12.
De twee volgende games gingen met sterk machtsvertoon naar Max 7-11 en 2-11.
Ondertussen was er een 1-1 stand op het scorebord gekomen.
De aankomende dubbelwedstrijd kon het verschil uitmaken tussen winst en verlies in de totaalstand.
Na een gelijk opgaande strijd tot 2-2 in gamestand wisten Richard en Patrick uiteindelijk in de beslissende 5e game de winst uit het vuur te slepen.
De setstanden waren: 8-11, 11-5, 12-10, 5-11 en 11-7.
Richard, moest het vervolgens tegen het aanstormend talent Max opnemen.
Nadat hij de eerste 2 games maar net verloren had met 8-11 en 9-11 kwam Richard beter in de wedstrijd.
De derde game pakte hij met 11-9 maar de vierde game ging helaas met wat fortuin naar Max met 8-11.
De tussenstand was inmiddels 2-2 geworden.
Dit betekende dus dat de laatste wedstrijd gewonnen diende te worden.
Patrick, mocht het in de laatste partij opnemen tegen Arno Zegers die spreekwoordelijk gezegd aan Patrick zijn zegekar werd gebonden.
De setstanden waren: 11-4 en tweemaal 11-6.
Het uiteindelijke resultaat was een 3-2 overwinning op een toch wel sterke tegenstander.
Bolletjes slikker[.
Na een aantal jaren met Caroline en met veel plezier in het circuit te hebben vertoefd, heb ik daarna nog twee jaar wat van mijn prestaties kunnen mee geven aan het team Protest van Tom en Arnold.
De laatste jaren heb ik gemerkt dat scouting in de TT wereld gemeengoed is geworden. Ik kreeg namelijk van alle kanten in het district (en zelfs landelijk) steeds meer aanbiedingen, die ik - arrogant als ik ben - en ondanks de krankzinnig hoge transfersommen met een minachtend gebaar heb afgewimpeld. Mijn loyaliteit naar TOV is voor mij een vanzelfsprekend gegeven.
Een relatieve ‘nieuwkomer’ bij TOV had aan marketeer Tom gevraagd of hij bij mij wilde polsen om samen een competitieteam te gaan vormen.
Nou ga ik nooit met de eerste de beste in zee en zeker niet met iemand waarvan de kwalificaties mij niet bekend zijn.
Om die reden heb ik enkele keren incognito zijn spel bekeken. Ik was daar niet erg van onder de indruk, al bespeurde ik bij hem toen al wel een lichte neiging tot verslaving aan het spelletje.
Niet veel later bleek dit al zeer ernstige vormen te hebben aangenomen omdat hij zijn lichaam wel heel erg makkelijk ter beschikking stelt aan teams die een invaller zoeken.
Wanneer je een avondje Roto bezoekt lijkt het wel of er nog drie klonen van dit fenomeen tegelijkertijd aan het spelen zijn.
Je moet er toch niet aan denken dat er totaal dan vier Martin Smitjes rondlopen bij TOV!
Al hoewel ik hem er ook nog van verdenk dat hij een ping-pong bolletjes slikker is ben ik toch met hem om de tafel gaan zitten om te kijken of we er uit zouden kunnen komen.
Na lang beraad en met mijn dwingend advies om intensief privé lessen te gaan nemen hebben wij besloten dit jaar het avontuur aan te gaan.
We hadden als snel een klik omdat hij zich kon optrekken aan mijn inspirerende spel.
Dat waren letterlijk zijn woorden……
In zijn recente verslag deed hij (om voor mij onduidelijke redenen) een lichte poging mij te zwart te maken met het verwijt dat ik niet zou kunnen navigeren.
Hier even de feiten: Ik overrulede n.l. zijn keuze van richting, die hij haalde uit het ‘100.000 Stratenboek’ van Shell uit de vorige eeuw, dat hij op zijn schoot had liggen…..
Als je dit gedrag nader analyseert blijkt al snel dat dat dit een typisch gevalletje van ‘projectie’ is. Wetenschappelijk betekent dit dat men het eigen verwerpelijke gedrag in de schoenen schuift van de ander, ook wel ‘jij-bakken’ genaamd.
Heb je hem….? Daar zit ‘m dus de kneep!
Ondanks de moeilijke start van dit team gloort er toch ook wel enig licht aan de horizon. Mede door de zeer redelijke prestaties van Martin (de door mij geadviseerde privé lessen beginnen hun vruchten af te werpen) en door zijn gedrevenheid om te winnen zijn wij in de poule tweede geworden.
Voor ons gevoel zijn wij echter eerste geworden omdat het winnende team twee gasten waren die uit de junioren kwamen en zeker niet in de 7e klas thuis horen.
Zij behaalden 17 punten meer dan wij.
Hoe dan ook :Ik heb met mijn zaakwaarnemer besproken dat ik het komend seizoen toch maar weer verder ga met deze tafeltennis-junk.
Dick Verbeek
Na een aantal jaren met Caroline en met veel plezier in het circuit te hebben vertoefd, heb ik daarna nog twee jaar wat van mijn prestaties kunnen mee geven aan het team Protest van Tom en Arnold.
De laatste jaren heb ik gemerkt dat scouting in de TT wereld gemeengoed is geworden. Ik kreeg namelijk van alle kanten in het district (en zelfs landelijk) steeds meer aanbiedingen, die ik - arrogant als ik ben - en ondanks de krankzinnig hoge transfersommen met een minachtend gebaar heb afgewimpeld. Mijn loyaliteit naar TOV is voor mij een vanzelfsprekend gegeven.
Een relatieve ‘nieuwkomer’ bij TOV had aan marketeer Tom gevraagd of hij bij mij wilde polsen om samen een competitieteam te gaan vormen.
Nou ga ik nooit met de eerste de beste in zee en zeker niet met iemand waarvan de kwalificaties mij niet bekend zijn.
Om die reden heb ik enkele keren incognito zijn spel bekeken. Ik was daar niet erg van onder de indruk, al bespeurde ik bij hem toen al wel een lichte neiging tot verslaving aan het spelletje.
Niet veel later bleek dit al zeer ernstige vormen te hebben aangenomen omdat hij zijn lichaam wel heel erg makkelijk ter beschikking stelt aan teams die een invaller zoeken.
Wanneer je een avondje Roto bezoekt lijkt het wel of er nog drie klonen van dit fenomeen tegelijkertijd aan het spelen zijn.
Je moet er toch niet aan denken dat er totaal dan vier Martin Smitjes rondlopen bij TOV!
Al hoewel ik hem er ook nog van verdenk dat hij een ping-pong bolletjes slikker is ben ik toch met hem om de tafel gaan zitten om te kijken of we er uit zouden kunnen komen.
Na lang beraad en met mijn dwingend advies om intensief privé lessen te gaan nemen hebben wij besloten dit jaar het avontuur aan te gaan.
We hadden als snel een klik omdat hij zich kon optrekken aan mijn inspirerende spel.
Dat waren letterlijk zijn woorden……
In zijn recente verslag deed hij (om voor mij onduidelijke redenen) een lichte poging mij te zwart te maken met het verwijt dat ik niet zou kunnen navigeren.
Hier even de feiten: Ik overrulede n.l. zijn keuze van richting, die hij haalde uit het ‘100.000 Stratenboek’ van Shell uit de vorige eeuw, dat hij op zijn schoot had liggen…..
Als je dit gedrag nader analyseert blijkt al snel dat dat dit een typisch gevalletje van ‘projectie’ is. Wetenschappelijk betekent dit dat men het eigen verwerpelijke gedrag in de schoenen schuift van de ander, ook wel ‘jij-bakken’ genaamd.
Heb je hem….? Daar zit ‘m dus de kneep!
Ondanks de moeilijke start van dit team gloort er toch ook wel enig licht aan de horizon. Mede door de zeer redelijke prestaties van Martin (de door mij geadviseerde privé lessen beginnen hun vruchten af te werpen) en door zijn gedrevenheid om te winnen zijn wij in de poule tweede geworden.
Voor ons gevoel zijn wij echter eerste geworden omdat het winnende team twee gasten waren die uit de junioren kwamen en zeker niet in de 7e klas thuis horen.
Zij behaalden 17 punten meer dan wij.
Hoe dan ook :Ik heb met mijn zaakwaarnemer besproken dat ik het komend seizoen toch maar weer verder ga met deze tafeltennis-junk.
Dick Verbeek
Wij eindigden dit seizoen met een wedstrijd tegen de koploper. Er was nog een kleine kans op het kampioenschap. 4 - 1 winst was dan in ieder geval nodig, en dan moest Vriendenschaar als nummer 2 verliezen van ATTC. Goed, scorebordjournalistiek dus. Toch kwamen we nog een heel eind, mede dankzij Peter. Ja, u leest het goed. Ik heb de afgelopen weken wat afgemopperd, en hij ook moet ik zeggen, maar vrijdag leverde hij een prima prestatie met 2 keer winst na een 2 - 0 achterstand in games.
Peter deed het vooral tactisch goed en wist 2 keer zijn spel aan te passen en meer bekeken te spelen. De frustratie lag deze keer bij tegenstanders René en Stijn. Dat ik ze volledig onder controle had, en ook deze keer hen allebei versloeg, hielp natuurlijk ook niet. Alleen het dubbel verliep niet naar wens.
Zo stond DOCOS bijna de hele competitie bovenaan en eindigden ze als derde. Vriendenschaar won met 5 - 0 van ATTC en werd kampioen. Terecht denk ik aangezien wij 2 keer van hen verloren hebben.
Peter deed het vooral tactisch goed en wist 2 keer zijn spel aan te passen en meer bekeken te spelen. De frustratie lag deze keer bij tegenstanders René en Stijn. Dat ik ze volledig onder controle had, en ook deze keer hen allebei versloeg, hielp natuurlijk ook niet. Alleen het dubbel verliep niet naar wens.
Zo stond DOCOS bijna de hele competitie bovenaan en eindigden ze als derde. Vriendenschaar won met 5 - 0 van ATTC en werd kampioen. Terecht denk ik aangezien wij 2 keer van hen verloren hebben.
Deze week hebben Dick en ik de laatste 2 wedstrijden van dit seizoen gespeeld. Als eerste hebben wij donderdag tegen Spinmill 2 gespeeld. Onze tegenstanders, Theo en Sjaak, waren geen partij voor ons. Zij stonden al op de laatste plaats en dat is zo gebleven. Mooi aan deze heren, 80 en 71, is dat zij ontzettend aardige en vrolijke lui zijn. We hebben, ondanks weinig tegenstand, leuke partijen gespeeld. Uitslag was 0-5. Na afloop hebben we nog even gezellig met ze zitten kletsen. Daarna op weg naar huis en slapen want de volgende avond moesten wij aantreden tegen Reflex Lisse. Dit zou een lastigere partij gaan worden.
Vrijdagavond pikte ik Dick op om gezellig naar Lisse te karren. Ik netjes mijn navigatie aangezet, want ik heb het richtingsgevoel van een aardbei. Maar ja, Dick wist ook de weg, uit zijn hoofd, en wist een makkelijkere weg naar Lisse. Helaas liep de weg dood ivm werkzaamheden en kon ik weer terug. Helemaal niet zo erg want we hadden tijd genoeg. Lekker keuvelend in de auto reed ik de afslag naar Lisse voorbij, gevolg.... wij zouden pas om 20:10 aankomen. Niet zo handig voor iemand die liever een kwartier te vroeg is. Maar goed, ik heb het kunnen reduceren tot 20:02. Geheel niet slecht, nu maar hopen dat er straks geen bekeuring op de mat ligt. Ik heb met Dick al afgesproken dat hij dan de bekeuring betaald want ja, hij heeft mij de verkeerde kant uitgestuurd en niet opgelet waar ik de afslag moest nemen 😃. Na het inspelen bij Reflex was het de beurt aan Dick tegen Patrick Belien (wie kent hem niet 😬). Dick speelde best goed maar ging er toch in een 4-setter af. Jammer. Na Dick kon ik eindelijk aan de bak. Mijn tegenstander Edward is de zwakste van de twee en heeft het mij niet echt moeilijk gemaakt. In 3 sets was de winst binnen en onze tweede plek in de poule verzekerd. De dubbel was spannender maar wisten met een 5-setter ook te winnen. Erg fijn.
Toen........ mijn partij tegen Patrick. In de vorige wedstrijden tegen hem werd ik volledig ingemaakt dus ik was er erg op gebrand om het dit keer anders te doen. Het is ontzettend spannende 5-setter geworden die op de laatste servicebeurt van Patrick verloor. Echt zó jammer!!!! Maar goed Dick kon de winst van de partij nog binnenhalen tegen Edward. Hij is echt beter maar helaas, na een goede start 10-12 en 8-11 was hij de weg een beetje kwijt (alweer 😄) en ging hij er af met 3-2. De wedstrijd ging dus naar Reflex 3-2.
Al met al hebben we gisteren prachtige partijen gespeeld met mooie en soms lange rallies. Een heel klein beetje balend van mijn verlies tegen Patrick maar toch erg tevreden over het eindresultaat gingen wij weer naar huis. Dick gaf aan dat ik mijn navigatie niet aan hoefde te zetten want hij kent de weg heel goed😏. Je voelt hem al aankomen natuurlijk. Bij Hillegom aangekomen gaf hij aan dat ik de eerste afslag moest nemen. Dus, zo braaf als ik ben, heb ik dat ook maar gedaan. Echt zo dom!!! De weg richting huis was nl afgesloten en ja hoor, ik kon weer keren. Uiteindelijk zijn we thuisgekomen!! Ook wel weer fijn. Als teamcaptain kan ik terugkijken op een geslaagd seizoen. Alleen de heren van ATTC waren ons en de rest de baas. Zij hebben slechts 3 punten verloren en eindigen met 47 punten aan kop. Dicky Dik, bedankt voor dit mooie seizoen en ik kijk uit naar het volgende. Wij gaan er samen weer wat moois van maken (wel met navigatie overigens 😂).
Vrijdagavond pikte ik Dick op om gezellig naar Lisse te karren. Ik netjes mijn navigatie aangezet, want ik heb het richtingsgevoel van een aardbei. Maar ja, Dick wist ook de weg, uit zijn hoofd, en wist een makkelijkere weg naar Lisse. Helaas liep de weg dood ivm werkzaamheden en kon ik weer terug. Helemaal niet zo erg want we hadden tijd genoeg. Lekker keuvelend in de auto reed ik de afslag naar Lisse voorbij, gevolg.... wij zouden pas om 20:10 aankomen. Niet zo handig voor iemand die liever een kwartier te vroeg is. Maar goed, ik heb het kunnen reduceren tot 20:02. Geheel niet slecht, nu maar hopen dat er straks geen bekeuring op de mat ligt. Ik heb met Dick al afgesproken dat hij dan de bekeuring betaald want ja, hij heeft mij de verkeerde kant uitgestuurd en niet opgelet waar ik de afslag moest nemen 😃. Na het inspelen bij Reflex was het de beurt aan Dick tegen Patrick Belien (wie kent hem niet 😬). Dick speelde best goed maar ging er toch in een 4-setter af. Jammer. Na Dick kon ik eindelijk aan de bak. Mijn tegenstander Edward is de zwakste van de twee en heeft het mij niet echt moeilijk gemaakt. In 3 sets was de winst binnen en onze tweede plek in de poule verzekerd. De dubbel was spannender maar wisten met een 5-setter ook te winnen. Erg fijn.
Toen........ mijn partij tegen Patrick. In de vorige wedstrijden tegen hem werd ik volledig ingemaakt dus ik was er erg op gebrand om het dit keer anders te doen. Het is ontzettend spannende 5-setter geworden die op de laatste servicebeurt van Patrick verloor. Echt zó jammer!!!! Maar goed Dick kon de winst van de partij nog binnenhalen tegen Edward. Hij is echt beter maar helaas, na een goede start 10-12 en 8-11 was hij de weg een beetje kwijt (alweer 😄) en ging hij er af met 3-2. De wedstrijd ging dus naar Reflex 3-2.
Al met al hebben we gisteren prachtige partijen gespeeld met mooie en soms lange rallies. Een heel klein beetje balend van mijn verlies tegen Patrick maar toch erg tevreden over het eindresultaat gingen wij weer naar huis. Dick gaf aan dat ik mijn navigatie niet aan hoefde te zetten want hij kent de weg heel goed😏. Je voelt hem al aankomen natuurlijk. Bij Hillegom aangekomen gaf hij aan dat ik de eerste afslag moest nemen. Dus, zo braaf als ik ben, heb ik dat ook maar gedaan. Echt zo dom!!! De weg richting huis was nl afgesloten en ja hoor, ik kon weer keren. Uiteindelijk zijn we thuisgekomen!! Ook wel weer fijn. Als teamcaptain kan ik terugkijken op een geslaagd seizoen. Alleen de heren van ATTC waren ons en de rest de baas. Zij hebben slechts 3 punten verloren en eindigen met 47 punten aan kop. Dicky Dik, bedankt voor dit mooie seizoen en ik kijk uit naar het volgende. Wij gaan er samen weer wat moois van maken (wel met navigatie overigens 😂).
De Grote Clubactie van dit jaar loopt nog tot en met 13 november. Ik heb 2 mails verzonden. De eerste leverde de verkoop op van 107 loten. Een herinneringsmail van deze week leverde nog eens 33 loten op. Alles bij elkaar valt de opbrengst dit jaar nog wat tegen. Je hebt nog kans. Maak er gebruik van om TOV te steunen!
https://lot.clubactie.nl/lot/ttv-tot-ons-vermaak/chris-a/2204724
Chris
https://lot.clubactie.nl/lot/ttv-tot-ons-vermaak/chris-a/2204724
Chris
Met de wedstrijd tegen Kwiek zijn onze kansen op het kampioenschap weer wat geslonken. Met Bert en Corine troffen we de kansloos laatsten in onze poule. Helaas was Peter weer eens in gevecht met zichzelf en verloor hij in de eerste partij van Bert.
Ik had natuurlijk ook de druk niet moeten vergroten in ons toeristisch tochtje naar Waddinxveen. Met 5 - 0 winst zou een kleine overwinning op DOCOS in de laatste wedstrijd ons nog een kans geven om kampioen te worden. Jammer genoeg won de ergernis het. Soms leidt die tot prachtige punten, vaker tot afgrijselijke missers.
De andere partijen gingen allemaal in 3en, zodat we vroeg klaar waren. 4 - 1 winst en toch een tikkie teleurgesteld.
Ik had natuurlijk ook de druk niet moeten vergroten in ons toeristisch tochtje naar Waddinxveen. Met 5 - 0 winst zou een kleine overwinning op DOCOS in de laatste wedstrijd ons nog een kans geven om kampioen te worden. Jammer genoeg won de ergernis het. Soms leidt die tot prachtige punten, vaker tot afgrijselijke missers.
De andere partijen gingen allemaal in 3en, zodat we vroeg klaar waren. 4 - 1 winst en toch een tikkie teleurgesteld.
Afgelopen dinsdag verscheen ATTC in zijn sterkste opstelling bij TOV, met Matthijs - gebrand op revanche - en Jan - angstgegner voor Chris. Peter opende het bal met een misstap, verlies in vijven na een 2 - 0 voorsprong. Daarna was het bij vlagen spannend, maar werd het een reguliere 4 - 1 overwinning. Het is altijd leuk om te zien hoe je tegernstanders zichzelf de das omdoen door te snel teveel te willen en te scherp te spelen. Donderdag naar Kwiek en tenslotte naar DOCOS. Zoals het er nu voor staat, wordt deze laatste kampioen en doen wij het niet onverdienstelijk.